hiç unutamıyorum kadınların kapanması gerektiğini söyleyen hocaya biz niye kapanalım erkekler bakmasın demiştim hoca da senin önünde çilekli pasta olsa canın çekmez mi demişti....wait... what....

“ kısacık, bir günde okurum.”diye başlayıp, inceleye inceleye 3 günde zor bitirdiğim, küçük prens kitabının yazarı. sevdiğim bir alıntısını aşağıya bırakıyorum.




kıssadan hisse: herkesi evcilleştiren biri, herkesinde evcilleştirilmeye bir dönem ihtiyacı vardır.

en yakınındaki bir şeyi bile almak için taa uzaktan seni çağırıyor olması

bir şeyi tamir ederken ev halkının hepsini ayaklandırması

beklentilerinin hep yülsek olması

incil ve tevratla birlikte en sevdiğim fantastik kitap :)
üçü de aynı, 1001 gece arap masalları.

açılmadığı için yaşayamadığım pişmanlıklar...

(bkz: safra bastırmak) yani ''sadece açlığı bastırmak için yemek yemek'' .

tanım: az bilinen deyimleri paylaştığımız başlıktır.

geçen hafta önce tekrar içine düştüğüm bataklık şarkıdır. ya benim kedim bile yok. "kediimi çaldılar, kutuuuya koydular." diye dolaşıyorum tüm gün.

teşekkürler murat akay.

edit: imla

2019 yılında vizyona giren; kara komedi, aksiyon, gerilim, dram gibi birçok türün birleşimi, 2019 çıkışlı bir güney kore filmidir. ayrıca oscar tarihinde ilk kez ingilizce dışında bir dilde çekilen film, "en iyi film" ödülünü aldı.
genel olarak baktığımda filmin finali beni aşırı şaşırtsa da sınıfsal farkların harika bir şekilde anlatıldığını düşünüyorum.

en fazla 3 saat sürmesi.
3 saatte kurtulan dünyadan ne olur, o kadar büyük aşktan ne olur?
film bir kaç saatlik keyiftir, lazımdır ama gerçek değildir.
gerçek hayat çok daha ciddi keyifler ile doludur, filmler onun simülasyonudur.

kanada'da kendini koruma kanunu ne amerika'daki gibi önce ateş et sonra sor gibi aşırı esnek ne de türkiye'deki gibi çok dardır. kendini korurken belli şartlar altında öldürmenin yasal olduğu kabul edilir.
kanada'da kendini koruma 26. numaralı yasanın 34. maddesiyle düzenlenir ve eve giren hırsızı öldürmek kendini koruma kapsamına aşığadaki hallerde girer. eğer kişi kendisinin veya ailesinin fiziksel anlamında zarar göreceğinden korkuyor ve kendini tehdit altında hissediyorsa, saldırgan herhangi bir silah ( bıçak, beyzbol sopası, ateşli silah vb ) taşıyorsa kendi koruma hakkına sahiptir. burada eğer kişi diyelim ki hırsıza beyzbol sopasıyla, tavalyla, bıçakla ya da silahla vurdu. ancak kişi ölmedi ve hala hayatta, yerde etkisiz yatıyorsa öldürücü atışı yapamaz. yine saldırgan kaçmaya başlamışsa ve arkadan vuramazsınız. evim dışında, parktan ya da garajdan arabanız çalınıyorsa, ya da evin içinde kişi maddi şeyler toplamış ve gitmek üzereyken eşyanızı korumak için öldüremezsiniz. ancak kişi size saldırıyorsa, silah taşıyorsa ve hırsızı bu arada öldürürseniz ceza almazsınız.
her dava kendi koşulları içinde değerlendirilirken ana nokta her zaman kendini tehdit altında hissetmek, kişi tehdit olmadığında saldırmayı bırakmak, kişi yanlışlıkla ilk atışta öldürücü darbe aldıysa ve aslında silah taşımıyorsa burada silah taşımadığını bilmiyor olmanız ya da aslında yaralamak için ateş açarken yanlışlıkla öldürmek.
kanada'da davalarda jüri kararı esastır ve bu tür durumlarda jüri genelde evin sahibinden yana karar vermektedir.
bizim eve ise hiç bir hırsızın girmesi tavsiye edilmez. gurka bıçağı, katana ve eski bir yarenlik evdedir. benim atıcılığım, japonya'da siyah kuşak alan sevgili, hellhound tadında havlayan ve hırlayan köpeğimiz jim'le, bizim eve giren hırsızın alanı terketmesi için 60 saniyesi vardır.
kanun için buradan
yorum ve ek bilgi buradan

kişi bunu soruyorsa eğer karşı taraf için duyguları net değil demektir. kendinden şüphe duyuyordur.
çünkü gerçek bir sevgi olsa bundan şüphe duymaz. kendiliğinden belli olur zaten. bir bakıştan bir dokunuştan bir sözden...

duygular varsa vardır; yoksa da yoktur.
var olduklarını kanıtlamak için başka şeylere gereksinim duymaz onlar.
sevginin ispata ihtiyacı var mı? - kayıp şeyler dükkanı

oğlum açılın gitsin, en fazla sevişemezsiniz.

oysa tam da şahlanma yılı ilan edecektik. payına düşen patates soğan da yoldaydı.

allah rahmet eylesin. umarım intihar yazılmaz hanesine; katilini içinde yaşadığı toplum sayarlar.

alttaki yazara ithafen: siyaset toplum bilimidir.

var tabii, hatta gönderdim sana sevgili yazar. derin bir nefes al, çek içine umudu*.
nasıl gidiyor hayat?

saçma sapan konuşma la!
evet behzat ç hayranıyım.

yoo denilesi başlık.

gayet pıtırcık bir şekilde cevaplarım.
bunun dindarlık ile değil kişilik ile alakası var. *
herhangi birine 'bu suyun tadı niye böyle?' desen aynı sinir ile karşılaşabilirsin.

fıkra gibi ama yolda yürürken muz kabuğu görüp "buna basıp düşsem ne komik olur" derken diğer muz kabuğunu fark etmeyip basıp düşüp kolu çatlatmak. evet evet o salak benim

17 temmuz 1913 tarihinde marsilya'da dünyaya gelmiş yahudi asıllı fransız düşünür ve yazardır. 13 haziran 2012'de 98 yaşında paris'te hayata gözlerini yummuştur.

garaudy, marsilya'da thiers lisesini bitirmiş ve felsefe eğitimi almaya başlamıştır. daha sonra ikinci dünya savaşı sebebiyle zorunlu savaşa katılmış ve eğitimi aksasa da savaşta gösterdiği cesaret sebebiyle şükran madalyasına layık görülmüştür. daha sonrasında eğitimine dönen garaudy, 1952 yılında sorbonne üniversitesinde felsefe dalında ve 1954'te sscb bilimler akademisinde bilim dalında doktora unvanı kazanmıştır.

fransa parlamentosunda milletvekilliği, milli eğitim komisyonluğu, meclis başkan yardımcılığı, senatörlük gibi görevler de yapmıştır. ayrıca garaudy bir zamanlar toplumun haklarını eşit dağıtabileceğini ve kapitalist sistem mağduru insanlara yardımcı olabileceğini düşündüğü için fransız komünist partisinin üyesi olarak siyasette de kendini göstermiştir.

babası bir ateist, annesi bir katolikti. kendisi de hristiyan olarak yaşamına devam etti. kendisi fransız hükumetinin ikinci dünya savaşında hitler ile yaptığı anlaşmayı kabul etmeyip protesto edince ölüm cezasına çarptırıldı. cezayirli askerler fransız komutanları dinlemediler, garaudy ve arkadaşlarını kurşuna dizmediler. bu olayla islama olan ilgisi artan garaudy, 1982 yılında müslüman olmuştur.

şahsi yorumumu katmam gerekirse; hatıralar kitabı beni kendisine hayran bırakan ilk eseriydi. muazzam bir otobiyografi örneği. bu kadar etkin ve dokunaklı bi hayatın bu üslupla anlatılması olayları daha da etkili kılıyor. kendisinin kitabı 75 yaşında yazdığını da söylemiş olayım.

geleceğimizde islam var, hatıralar, endülüs'te islam, islam ve insanlığın geleceği, tanrı gerekli mi, dünyadaki tek medeniyet batı değil, batı terörizmi gibi eserlerin yazarıdır ayrıca.

kimse sevmediği, benimsemediği, hayatında yer edinmeyen hiç bir olguya, varlığa, inanca vs saygı duymaz zaten.
saygı insanadır.
insan'ın kutsal saydığı değerlere insan için saygı duyulur, duyulması gerekir.
çünkü bir insanın masum duygularla kutsadığını, siz o insana saygısızlık olmasın diye, o insanın duygularına saygı duyarsınız.
yaradılanı sev, yaradandan ötürü sözüne bakınız.
inanan veya inanmayan, kim olursa olsun.
biz birbirimize saygı duymalıyız, çünkü ömrümüz kısıtlı, yaşamı dolu dolu yaşamak en guzelidir.