bir oyuncu köpek dostumuzun işini ciddiyetle ve layıkıyla yaptığı şu videoyu aklıma getiren başlıktır;



edit: köpek ısırması sonrası kolonya kullanılmaz!!
acil ilk yardım bilgisi ihtiyaçları da vardır bu oyuncuların...

harekete geçememek bir hastalık mıdır diye düşünmeme sebep olan durumdur. tembellik, bitkinlik, boşvermişlik karakter özelliği mi? kendimi bildim bileli hep böyleydi, bu dertle boğuştum. istediğim şey her ne ise, onu gerçekten istiyor olup olmadığımı kendi içimde tartışıp durdum. başlarda hep istekli ve hevesliyim, konuşunca o anki özgüven patlamasıyla karşımda olanları da yapabileceklerime ikna edebiliyorum. fakat gerisi gelmiyor. yolun başında şöyle ucundan bakıp kolayca pes edebiliyorum. baştaki o özgüven ve heyecan tuzla buz oluyor. bu duruma o kadar çok alışıyorsun ki, yapmayacağını bildiğin için isteklerini de bir kenara bırakıyorsun. insan dolu dolu yaşamak istiyor. bu böyle iken ben kendi ayağıma taş bağlıyorum. bunu niye yaparsın ki? koşullar her zaman mükemmel olmak zorunda değilken bazıları büyük zorluklardan geçip büyük başarılara imza atıyorken, sen neden hep taş taşıyormuşsun hissiyatına kapılırsın?

sözüm meclisten dışarı. bu eylül ayı için bile bir planım vardı. daha başındayım evet, olabilir. diğer ayda da yapabilirim. sürekli erteleyebilirim de. kendime ne zaman gelirim bir haberim olsaydı güzel olurdu benim için.
bir kağıda istediğin her şeyi yazmalı.. bugünden başlanmalı. tik atmak istiyorum. bazı şeylerin üzerini kırmızı kalemlerle çizmeyi...

rehavet git başımdan..

enis kirazoğlu, level dergisi zamanında yetişmiş eski toprak bir oyun analizcisi gamer ve video üreticisidir. sanırım 90 doğumlu. kendisi yine oyun camiasının old schoollarinin oluşturduğu multiplayer da bir süre çalışmış sanırım hala çalışıyor bilmiyorum hali hazırda kendi kanalına içerik hazırlamaya daha ağırlık vermiş isimdir.
gamer olmayan onu bırak doğru düzgün sistemi dâhi olmayan, olsa dahi oyun oynamaya eskisi gibi şevki olmayan benim gibi birinin çok uzun zamandır takip ettiği tek insandır enis. oyunları oynamaktan çok oyunların arka planları, stüdyolar, yapımcı firmalar, entrikalar, şerefsizlikler bir oyunun geçirdiği merhaleler, vs hakkında fikir sahibi olmayı daha çok seviyorum. ve enis bugüne kadar bir meseleyi anlatırken bu denli dinlemeyi sevdiğim yine tek insandır. yemek yerken, iş yerinde boş olduğumda, antrenman yaparken, bazen uyumadan önce sırf asmr yerine videolarını izlerim. adamdaki bu yetenek ve sempatiklik tamamıyla allah vergisi. içerik üretimi ise tamamıyla araştırma sevdası yüzünden.
zaman zaman outro larinda kullandığı şu eserle yazıyı sonlandıralim:

kadınların şöyle olması, kadınların böyle olması diye tek tek başlık açmak yerine hepsini bu başlık altında toplayalım da kurtulalım diye açtığım başlıktır.

teklifi yapan moderatör arkadaşıma buradan da teşekkür etmek istedim. online sürem yüksek, lâkin teknik olarak moderatörlük yapacak bilgi birikimimi yeterli görmediğim için reddetmeyi uygun gördüm.

şu an aktif arkadaşlardan başka bir aday bakılıyor. uygun birinin bulunması dileğiyle...

edit: lan bi küfür yemediğimiz kaldı trolldü lanet olsun bir daha yapmicam.*

(bkz: ben)*

kaldırım taşlarının çizgilerine basmayayım derken kafamı bir kaç kez levhaya çarpmışlığım var.
babaannemin 5. kattaki evinde oyunlar oynardım:
- aşağıdan geçenlerin kafasına tükürük isabet ettirmeye çalışır
-balkonun duvarındaki çamaşır iplerini koparıp ona tutunarak sağa sola sallanmak suretiyle tarzancılık
- altı yarıya kadar duvar, üstü demir olan balkon korkuluğuna ata biner gibi oturup atçılık oynardım.
ironi şu ki babaannem beni sokağa göndermezdi "emanetim" diye. yalnız bir çocuktum. yükseklik korkum yoktur.

giritli türk göçmeni bir ailenin, kozan 1906 doğumlu öğretmen ve asker çocuğudur. şeriat isteyen yobazların başını keserek öldürdüğü bir devrim şehitidir. derviş mehmed denilen ve kendini mehdi ilan eden bugünkü işidçiler ile aynı kafa yapısına sahip bir şeriatçının hilafet sancağını menemen meydanına dikmesiyle başlayan olayları yatıştırmak için gönderilmiş ve kahpece yaralandıktan sonra sığındığı gazez camii'sinin avlusunda başı kesilerek öldürülmüştür. atatürk’ün bu olaya tepkisi sert olmuş, isyana karışan 100’den fazla yobazı divan-ı harp’te yargılatmış, 28 tanesini bizzat kubilay’ın şehit edildiği avluda astırmıştır.

ağır söz,
''pir sultan abdal'ım can göğe ağmaz.
haktan emrolmazsa irahmet yağmaz.
şu ellerin taşı hiç bana değmez.
ille dostun bir tek gülü yâreler beni.'' dizeleriyle târif edilen, sevilenin bir küçük fiskesidir.

hoş olmayan böyle bir ayırımı yapanın, hayatın her alanında (şehirde veya köyde) insanların da var olduğunu, olacağını göremediğinden düşünemediğinden, ancak boş söylem ve davranışı ile kendini küçük düşürmesi olarak görülür.

iltihap giderici özelliği bulunan, reçetesiz satılan, reçete de edilebilen, düzenli kullanımda cilt tonunu eşitleyen, kortizonsuz bir kremdir.
bebeklerde ve yaşlılarda da kullanılabilir.

depresyon ve bıkkınlığın, yıkıklığın elektronik bir vücut bulmuş hali olan douglas adams karakteri. aşağıdaki şiirin sahibidir kendileri;

sürekli millet hüzünlü ve mutsuz olduğumu anlamasın diye yaptığım eylem. bir nevi (bkz: poker face)

yalvarıyorum artık mesaj silebilme özelliği gelsin. okunduktan sonra silemesek de olur sorun değil ama bazen öyle anlar geliyor ki ben bunu niye yazdım şimdi diye kalıyorum öyle. tam bir pişmanlık anı... verilen gereksiz bir detay, ağızdan kaçmaması gereken herhangi bir şey ne bileyim bununla gerçekten tartışmaya gerek var mı şimdi düşüncesi vs. kötü şeyler bunlar sözlük. gönder tuşuna bastıktan üç saniye sonra ben galiba gerizekalıyım niye bunu dedim demekten yoruldum. hayır işin kötü yanı paragraf gibi yazarım ben, roma mitolojisinde gereksiz ve saçma detaylar tanrıçasıyım. n'olur kötü kararlar almaya meyilli ve biraz aptal olan benim gibi yazarları dikkate alıp şu mesaj silme şeysini şeyapabilirseniz, teşekkürler.

dibek *

günaydın canım sözlük.
her şey yerli yerinde yine,
bu sabahların bir anlamı olmalı?

çocukken oynadığımız oyunda çirkinliği seçince sadece mutsuz bir yüz ifadesi takınırdık.çirkinlik algısı bile çocukken daha güzeldi.

eski minder, yüzünü göster

göstermezsen bir poz ver

güzellik mi, çirkinlik mi

havuz başında heykellik mi, mankenlik mi

hangisi?

bir ali atay filmidir.

filmin senaryosunu yönetmen ali atay ve filmin başrol oyuncularından biri olan ertan saban yazmıştır. filmin diğer başrol oyuncusu ise ali atay ile çok iyi bir ikili olan serkan keskin'dir.

yol hikayeleri sevilir ve türk sinemasında çok iyi yol filmleri de çekilmiştir. ben de şahsen yol hikayelerine düşkünümdür. limonata da çok iyi anlatılmış bir yol hikayesidir.

bu film ali atay'ın ilk yönetmenlik denemesidir. filmden çıkınca çok daha iyi filmler yapacağını hissetmiştim ve bu filmden sonra önce ölümlü dünya sonra da cinayet süsü geldi. limonata'dan çok daha iyi olmasalar da standardın çok çok üstünde iki filmdir.

ölüm döşeğinde olan uzun suat, yani uzun yolcu tırcı suat oğlunu istanbulda yaşayan diğer oğlunu bulması için gönderir. film hem istanbulda, hem istanbul makedonya arasında, hem de makedonya'da geçer.

serkan keskin'in annesi ile telefon konuşması yaptığı sahne filmlerde kullanılan en iyi karadeniz ağzı sahnesi olarak zihnime kazınmıştır.

ali atay çok daha iyi filmler çekecektir. beklemedeyim.

1963 istanbul doğumlu besteci, şarkıcıdır. bir dönem grup yorum solistliği yapmıştır.
efkan şeşen-yüreğim yangınlarda en sevdiklerimden. *