bilgiden korkmak.

bu rahatsızlıktan muzdarip kişiler genel olarak herhangi bir konu hakkında bilgi edinmekten ya da endişe ettikleri bir konu ile ilgili bilgi edinmekten kaçınırlar. kulağa basit gibi gelse de, hastanelik olacak derecede ataklar gelişebilir kişide.

bu durumdaki kişiler, bilgi ile ilgili olarak düşünürken bile kaygılanabilir, yeni bir fikir ile karşılaştığında kaygılanabilir, bunun sonucunda gerginlik, titreme, panik atak gibi durumlar belirebilir kişide.

nedeni tam olarak bilinmemekle beraber, ailesinde akıl hastalığına sahip ya da fobi geliştirmiş birinin olması, kişideki bu fobi eğiliminde rol oynar. tek bir travma ile ortaya çıkabildiği gibi, uzun yıllar süren bir süreç ile de meydana gelebilir.

çeşitli ilaçlara ek olarak "maruz kalma terapisi" de denilen, korkuyla yüzleştirme, korkuya maruz bırakma seansları da etkilidir.

yapayalnız olduğunun farkına varıp bununla baş edemeyen insan eylemi.
*
abd'de milton adında yaşlı bir adam, bürosunda yolda birisi bana gülümserse intihar etmeyeceğim notunu bırakır, iki kilometre boyunca yürüyüp köprüden atlayarak intihar eder.

günaydın sözlükcüğüm.
günaydın canlarım.
günaydın güzellerim.
günaydın gençler, daima genç kalanlar ve genç kalmakta ısrar edenler.

yorgunluktan memduh bayraktaroğlu'na bağladım.
her şeye rağmen kuyruğumu dik tutmak maksadıyla kuyruğumu enseme bağlamış olsam da...

ben çok yorgunum ya. *

salata tabağının dibinde kalan suyu dikip içmek.

hem içerisinde bulunduğumuz kritik durum ruh sağlığımda ve ikili ilişkilerimde gözle görülür yaralar açmasın.

400-500 yıllık köprülerin ayakta durduklarını görünce bana bir gülme geliyor.

bu soruların cevaplarını çalanların/ alanların olması durumundan bir tık daha az rahatsız edici durumdur.

insanı alıp başka diyarlara götüren mekanları, bu dünyaya ait olmayan zamanları, insanın yüreğinde yaşayan karakterleri ve yalnızca kulak değil tüm ruhu doyuran müzikleriyle anlattığı hikayeleri olan adam.

8 milyarlık dünyada tek hissettirir insana kendini. özellikle zor durumlarda daha da iyi anlar insan.

bir kavga sonucu kavga çıktığı için pişman olan insanlardan birinin kullandığı cümledir.

kavganın uzlaştırılması için önemli bir adımdır.

şimdiye kadar ki kadın cinayetleri içerisinde en vahşi şekilde, yakılarak katledilmiş bir kadın. ülke, gittikçe kadın mezarlığına dönüştü. kimimizin annesi, kimimizin kız kardeşi, kimimizin kızı her an bu cinayetlerin hedefi olabilir. bu artık şakası kalmamış bir memleket meselesi ve şakası kalmamış bir vicdan meselesi.

en sevdiğim.

iki hafta bir yayınlanan iş dünyası dergisidir. b.c. forbes tarafından kurulmuştur. merkezi (bkz: new york) 5. cadde üzerinde bulunur.

"seni seviyorum, çünkü..."
"hiçbir şey söyleme, insan sevdiği için sever. aşk'ın hiçbir gerekçesi yoktur."
simyacı, paulo coelho

çok ciddi sıkıntılı bir durum. eminim bu dertten muzdarip bir çok kadın, gizli gizli sanki utanılacak bir şeymiş gibi okuyacak, hatta belki bu satırları bile okuyacak. umarım okur ve bunun olağan bir durum olduğunu kabul eder, üzerindeki o yükü birazcık olsun hafifler.

bunun altında tam olarak ne yatıyor bilmiyorum, bir çok değişken sebep olabilir. acı çekeceğim düşüncesi, ya da korkutulmak, utanmak filan değil sadece, emin olabilirsiniz. bunların hiçbiri bende yoktu, ama 8 ay kadar uğraştırdı beni de.

ben nedense bir mahçubiyet, önemsizlik, değersizlik hissine kapılmıştım. korkuyordum, ağlıyordum. eşlere büyük iş düşüyor. eşim ilk zamanlar çok olağan karşılanmıştı. ama sonrasında bazı sızlanmaları oldu, ne kasıyorsun kendini, korkulacak ne var, bir şey mi saklıyorsun, bu kadar tecrübesiz olduğunu tahmin edememiştim, bana da kendimi kötü hissettiriyorsun, aman ne kıymetliymiş, dünya üzerindeki tek kadın sen misin, amma büyüttün yaaa vs vs. kendimi kaybedene kadar içtiğim oldu, hani olsun bitsin bari ben de kendimi kasmamış olurum, fark etmeden biter bu iş diye.. yine olmadı.utancımdan kimseye durumu anlatamadım ama hırs yaptım, eşimin söyledikleri ağır gelmişti. şu iş bi bitsin boşanacağım diye koymuştum kafaya. salaklık işte ne alakası var di mi ama sanki o iş olmadan boşanmam bile mümkün değildi. kime ne anlatabilirim ki diye düşünüyordum. güya canım cicim ayları, işkence çekiyordum resmen. göstermelik olarak mutluydum. kafam allak bullaktı. 6 ay sonra doktora gitmeye karar verdik. muayene sonrası, kasılma durumunun benim irademle olmadığını 'tecavüze bile uğrayamayacağımı' tamamen psikolojik bir durum olduğunu anlattı.

ikimiz de ayrı ayrı psikolojik destek de aldık. inanır mısınız bilmiyorum, hipnoz seanslarına da gittim. hayatımız olağan akışında devam etti. 2 ay sonrasında amaca ulaşmıştık.

anlatmak istediğim, evet küçük denilebilecek bir yaşta evlenmişim, ama evlenmeden önce kısmi tecrübelerim olmuştu, eşimle de olmuştu, ailemden hiç baskı görmedim, bu durumla uğraşırken üniversiteden yeni mezun olmuş, iyi de bir iş bulmuştum. psikolojik olarak bu durumu tetikleyebilecek hiçbir neden bulamıyordum. benim başıma gelmez sanıyordum, herkesin başına gelebiliyor. kendinizi önemsiz, değersiz, beceriksiz hissetmeyin lütfen. herşeyden önemlisi, cinsel birleşmeye büyük bir anlam yüklemeyin, yemek yemek kadar insani bir şey, bunu kabul edin. bir anormallik hissettiğiniz an benim gibi bekleyip, psikolojinizi bozmadan profesyonel destek alın. çok ama çok hızlı çözülecek, inanın.

''ben bir hedefe koşmak istiyorum. kaçmak değil..'' alıntısını okumuştum geçenlerde bir yerde.

hedefe koşuyor mu yoksa kaçıyor muyum hiç bilmiyorum. tek bildiğim, hedeften günden güne uzaklaşıyor olmam. ya da ben öyle hissediyorumdur, belki de sadece yerimde sayıyorumdur fakat bir gün önceki halinden daha iyi olmaya çalışan biri için yerinde saymak kimi zaman kötü hissetmesine yeter de artar bile.

ah ben ''karanlık şeylerden bahsetmek için dünyaya gelmemişim. içim tatlı, sıcak, neşeli şeyler anlatmak isteğiyle yanıyor'' fakat birbirini tekrar eden endişe dolu, gelecekten bihaber düşünceler arasında kaybolmak bazen bu isteğin gerçekleşmesine engel olabiliyor. havanın ne ara karardığını bile bilmeyecek kadar boşa geçen zaman... zamanı umursamazca tüketmek...

neyse, kalbinizi sağlam tutun.

bilim felsefesinin bir alt bölümü olarak biyoloji felsefesi… kategorik olarak, bilim felsefesinin bütün alt bölümlerinden farklıdır.

‘evrim ve evrimin ürünü olarak insan’ disiplinin ilk konusudur. darwin’den bu yana bi çığ gibi büyüyen evrim dosyası, geniş kavramsal çerçevesiyle tartışılmaya henüz açılmış çok geniş bi alana haiz. kuramın kendisinden türler arası benzerliğe, seçilimin birimlerinden uyarlanımcılığa, sosyobiyolojiden evrimsel psikolojiye kadar çok geniş bir yelpaze…

en göze çarpan tartışmalardan biri, biyolojide genelgeçer yasalardan söz edilip edilemeyeceğidir. biyologlar buna williston yasasıyla* cevap vermeye çalışsalar da, felsefeciler bu yasanın bir ceteris paribus olduğunu söylerler. (bkz: ceteris paribus) aslında bilim adamlarıyla felsefeciler arasındaki en büyük farklardan biri burada ortaya çıkar. bilim adamları cateris paribus’a fazla bi önem atfetmezlerken, felsefeciler ceteris paribus yasaların, yasa olarak adlandırılamayacağını söyler. bu anlayış farkı, iki disiplinin temelindeki farktan kaynaklanır.

yeni teşekkül eden bu disiplin, yapay zeka konularıyla birlikte geleceğin felseferi arasında yerini almış vaziyette…

kelimelikte oyun oynarken tanıştığım son derece entel bir arkadaşımın gazıyla yağlı boya yapmaya başladım ama nasıl bir gazsa bu ışığı görmüş olacaklar ki arkadaşlarım daha tuvale astar nasıl atılır bilmeyen bana "bizim de portrelerimizi çiz"falan demeye başladılar.
en büyük gaz da annemden geldi "zaten senin ilkokulda resim derslerin hep pekiyi gelirdi"*
ney üflemeye başladığımda da "sen çok güzel flüt çalardın"diyerek gazlamıştı.
her neyse gereken tüm malzemeleri alabileceğim en kaliteli markalardan tedarik ettim(daler rowneyler falan)
ilk eserim "toprak ana ve leş kavgası" ardından ikinci eserim sevgili @similigonzales'in portresi falan derken yeteneğimin olmadığına ikna oldum*
demem o ki denemek gerekir diyen yazarlara katılmakla birlikte heves denen o masum duygu için bile bir şeyler yapmaya başlayın.
üstün yetenekler sergileyemesek bile hevesimizin canı sağolsun*

diğer bir ismi ikinci jeolojik zamandır. bu zamanda;
-ilk çiçekli bitkiler oluşmuştur.
-ilk memeliler ve kuşlar ortaya çıkmıştır.
-ammonitler ve dinozorlar en önemli canlılardır.
-tetis denizi oluşmaya başlamış ve denizin tabanında tortullaşma meydana gelmiştir.
-pangea ikiye ayrılmıştır.