zevkli, adlarını bilmediğim bir çok insanla muhabbet etme fırsatım oldu. bir çok yeni tanım öğrendim. sözlük nasıl kullanılır, nasıl yazılmalıdır, adabı nedir ,okurken nasıl faydalanılır biraz biraz bunlardan da öğrendim devamda edeceğim. bu kadar farklı bireyin bakış açılarını yazı dilinde küfürsüz bir şekilde tanımlamalarına şahit oldum ve galiba birde küçük bir hatıra kitabı kazandım. burdan kurucu ekibe ve moderasyona da ayrıca teşekkür ediyorum verdikleri emekler için. siz yoldaş yazarlara da selam olsun kaleminiz klavyeniz kırılmasın, hoş günler dilerim...

ünlülerle ilgili çoğu şeyin abartıldığını düşünüyorum. ya aşırı seviliyorlar ya da aşırı nefret topluyorlar. bir ünlüyü elbette sempatik bulmak normal, ama bazıları ailesinin bir ferdiymiş gibi davranıyor adeta. onun hakkındaki en ufacık şeyleri bile ezberliyor, o kusursuzmuş gibi davranıyor, onu sevmeyen veya eleştiren kişilerle ciddi ciddi sosyal medya üzerinden laf dalaşına giriyor... ünlülerin yaptıkları şeyler de yine aynı şekilde abartılıyor. bir tanesi bir saat takıyor olay oluyor, bir diğerinin yaptığı normal salçalı makarna şişirile şişirile adeta onun zimmetine geçiriliyor, doğmamış olan bebekleri ya da henüz gerçekleşmeyen düğünleri hakkında saçma sapan varsayımlarda bulunuluyor. hiçbir niteliği olmamasına rağmen bir şekilde adını duyurmayı başarmış birisinin her projesi ön plana çıkartılıp gözümüze gözümüze sokuluyor. müzik ile alakalı hiçbir eğitimi olmayan insanlar şarkı çıkartıyor, hasbelkader bir şarkıyla ünlü olan veya acun ılıcalı sayesinde tanınan herkes gidiyor otobiyografik kitap çıkartıyor.* ve takipçileri de bunları şişiriyor. nefret toplamaları da aynı şekilde saçma. bir hata yaptıkları için, farklı bir yaşam tarzına sahip oldukları için, sırf birilerinin idolleriyle ilişkileri olduğu için veya birilerinin idolleriyle aralarında anlaşmazlık olduğu için linçleniyorlar. kilo aldıkları için bir ton hakaret, bir fotoğraf paylaşıyorlar saçma sapan eleştiriler... sakin olup onların da birer insan olduğunu hatırlar mısınız? ünlüler tamam ama normal birer insan hepsi. abartmasanız bu kadar?

(bkz: zımbırtı)

2006 yılında vizyona giren basil ıwanyk yapımı film. gerçek bir olaydan uyarlanmistir.

yönetmenliğini joseph mcginty nichol , başrollerini matthew mcconaughey, matthew fox, anthony mackie, david strathairn, ıan mcshane üstlenmiş.
imbd puanı olarak 7.1 olarak gösterilse de bana göre kendi sekmenti filmler arasında daha yüksek bir puanı hakediyor.

türkiye'de zafer bizimdir olarak gösterime girmiştir.

amerika'nın marshall universitesi amerikan futbolu takımı koçları ve oyuncuları ile 1970 yılında bir uçak kazasında hayatlarını kaybeder. kaza universitenin ve şehrin psikolojisi üzerinde olumsuz etki yaratir. film kaza sonrasında yeni bir futbol takimi kurulması ve bunun etkilerini anlatmaktadır.
amerika'nın new york ya da philadelphia gibi bilinen şehirlerinin aksine daha az bilinen bir coğrafyasında çekilmesi,
amerikan milliyetçiliğinin ön planda olmaması, "oleyy ne güzel başardık, takım oyunu budur işte " diyerek topyekûn bir başarıdan ziyade başka türlü düşünenlerin de konuya dahil edilmesi filmi anlamlı kılan yönleridir.
kazanmak,zafer, rekabet gibi kavramların yerine aidiyet, kibir, ölümü kabulleniş tarzlarının farklılığı , fedakarlık gibi konuları seçmeyi tercih etmiş olmasi , dönem insanlarının giyimleri yaşam tarzlari inanışları gibi konuları da çok iyi betimlemesi ile dikkatimi cekmistir.

filmin sonunda oyuncularından maç spikerlerine, vefat eden oyuncuların ailelerine kadar her bir kahramanın hayatının nasıl devam ettiği hakkında bilgi vermesi filmin bir diğer güzel özelliğidir.
son olarak marshall takımı amerikan futbolu tarihinde önemli ilklere ve başarılara imza atarak verilen emeğin boşa gitmediğini göstermiştir.

baskça (euskara), basklar tarafından konuşulan, 750.000 civarında kişinin anadili olan izole ve özegeçişli bir dildir. anadili baskça olan kişiler, dört ispanyol vilayetinin bir kısmını ve fransa'daki üç "antik vilayeti" içeren bitişik bir bölgede yaşarlar.

wikipeadia'daki (ve birçok diğer kaynaktaki) bilgiye göre, dil bilimciler tarafından hint-avrupa dilleri avrupa'ya yayılmadan önce avrupa'da konuşulan dillerden arta kalan biri olarak kabul edilir. dolayısıyla bu dilin dünyada konuşulan başka hiçbir dille yakından akraba olmayan çok eski bir dil olduğu düşünülmektedir.
hint-avrupalılar buraya gelmeden önce çok geniş bir bölgede, tüm iber yarımadasında (ispanya ve fransa) ve gaskonya/akitanya bölgesinde (güneybatı fransa), konuşulmakta imiş.
dilin tınısını duymak isteyenler bu videodan yararlanabilirler.

oldukça işe yarar bir hizmettir.

yalnızca bir defa kullandığım, giriş yaptığım sitelerden ve uygulamalardan sürekli mesaj alıyordum. hepsini kapattım.

şu an japonya'daki bir kafede keyifle kahvemi yudumlamak isterdim (edit: japonya kalp ben)

umut fakirin ekmeği.

kendimden yola çıkarak imza atıyoruzdur dediğim başlık. boş bir sayfa olsun imzalarımla 2 dakikada doldururum. biraz müsrif biriyim sanırım.

evet herkesin ödemesi var rutin olarak ve yazarımızın bahsettiği sorun bir stres topu olmanıza sebebiyet verebilir. benim şirket devlet gibi yatırıyor ama ne fark eder diyorum bazen, maaş dediğin telefon ekranında birkaç dakika gördüğün rakamlar sonrası pufff gittiii.(bkz: lol)

net ve direkt söylediği için pek sevilmeyen insandır ama bence doğruyu yapandır.

muhatap olunan kişiyi kırmayayım diyor, yumuşatarak söylüyorsun, olmuyor. ya da ima ediyor, üstü kapalı söylüyorsun, kişi olmadık anlamlar çıkarıyor. bazı insanlar söylenenleri anlamamak için ısrar ediyor. zaafı var diye kondurmak mı istemiyor anlamıyorum ki. valla bazen (üzgünüm ama) patavatsızlığı bile hak eden var.

türkiye de genç olmak gerçekten çok zor. ne çocukluğunu yaşayabilirsin ne gençliğini. hayatının en verimli dönemlerini dershane, okul, sınav üçlemesiyle geçiyor. ne bir hobi, ne kafa dağıtacak bir şey yok. okul bitti üniversiteye geldin kendi kendine zar zor yetiyorsun. çoğu kişi hem okuyup hem çalışarak para kazanmaya çalışıyor.
üniversite bitiyor işsizlik bu sefer. yani yine kurtuluş yok. mutlu olamıyorsun, her şey üst üste geliyor kısacası gençliğimiz harcanıyor

bugün zevzekliğim tuttu valla istemeyen pastirmalicorek sus diye bela okuyabilirler bana. ama herkes çok güzel şarkılar seçmiş hepiniz mi kaliteli olursunuz insafsızlar.

bana absürt gelmedi açıkçası. kolumu ısırdı ama gram acıtmadı ve 3 gün izi kaldı. beni hatırla diye yaptım, dedi. sen benimsin amacıyla yapmadı da. tatlıydı, ilginç. nasıl yaptı hiç anlamadım. güzeldi ve her şey gibi o da bitti, geçti.

ailesinde mutlu olamamış, öğrenememiş insandır. hayat boyunca kendini istediği şekilde tamamlasın. ailenin yarası hep boşluk olarak kalır.

çocuk uyutuyorum.
bacaklarımı hissetmiyorum artık ama naparsın, evlat işte?

olmadığınız kişi olmaya çalışmakla boşuna uğraşmayın. çünkü siz artık büyüdünüz. evrende hiçbir varlık, olduğunun dışına çıkamaz. aslında buna gerek de yoktur. zaten olduğunuz şey olduğunuzda, olmadığınız şey olmaya çalışarak elde edemediğiniz şeyleri kendiliğinden elde edersiniz.

ne kolay ve ne rahat değil mi?

bir de bunu deneyin ve zaten olduğunuz kişi olun!

kuantum olumlama - r. şanal.

çok güzel düşünülmüş bir olaydır. ben şahsımın çekini öyle kullanmak istiyorum. alın benim çeki yardımda bulunun.

eğer organize olunamazsa yardım kampanyası olmazsa da alın benim çeki mama falan alın. veya ne bileyim huzur evine lokum alın bir şeyler yapın yönetim alooo. çok güzel bir hareket olur.

(bkz: sır ağda)

ümitcan uygun zaten bir kadın cinayetinin daha baş şüphelisi. suçlu birini dışarı çıkarıp aynı suçu işlenmesine olanak sağlamış bir devlet var ortada. kaç kadını daha öldürmesi gerekiyordu, katil olduğuna inanıp böyle bir karar alınması için. ülke katil bireyler ve yanlış bir sistem içinde.