bugün babamla bayram temizliği yapalım dedik. babam oturma odasından başladı. koltukları çekti süpürdü. ben ne yapayım dedim. babam da sen yanımda ol yeter dedi. (şu an babamla ikimiz yaşıyoruz.)

aslı raymond leech tarafından çizilmiştir. veda busesi ve kıskanç gözlemciler.

''''

ananı kadı kaçırmış
kime dava edersin

(orta anadolu deyişi)

an itibariyle yaptığım... zira ne vakit düşsem kollarına, sıcağıyla beni öyle bir sarar ki.. kendimi şu cümleyi kurmaktan alamam: o kadar yorgundu ki kendini bir çırpıda soğuktan sıyırıp, sıcacık uykunun kollarına bıraktı...

bal arısıymış. yeni öğrendim.*

üniversitede tarih bölümü okuduğum için olmayan mesleğimdir. daha bebeyim ben.

en sinsi insan modeli olmayabilir.
bazıları çocukluktan susturulmaya alıştırılıyor.
devamlı " sen sus karışma, konuşma, dur " gibi sözlerle büyüyen çocuklar vardır.
bu huy haline gelince, haliyle yetişkin olunca da huy olarak yerleşmiş oluyor.
onun için susandan daha fazla, çok konuşandan korkun derim.
susanın illa ki bir sebebi vardır, susuyordur.
susuyordur ki kırıcı konuşanların verdiği hasardan uzak kalsın.
selam olsun susanlara...

lunaparkta gondola binme heyecanıyla özdeşleştirdiğim o nadide heyecan etkisidir. beklemesi ayrı, açması ayrı bir ekoldür. sizi kişisel nirvananıza ulaştırır. lakin bir yerden sonra koleksiyon yapma eylemine dönüşmeye vardığı için, kendimi frenlediğim eylemdir.
bir zaman önce koleksiyonumu ya hediye ettim ya da çeşitli kütüphanelere bağışladım. bunu yaparken aldığım haz, kargosunu açarken yaşadığım hazdan daha da öteydi. şimdilerde (genel olarak) kütüphaneleri ve e-kitapları kullanıyorum. e-kitap, doğaya olan saygımla buluşmamı sağlayan bir farkındalık ve çaba iken; kütüphane, başlı başına serüvendir benim için. her ne kadar aynı tadı vermese de, kütüphane kitaplarının atmosferi bir başkadır dostum.. kaybolmak ve gregor samsa olmak isteyenlere, şiddetle önerilir.

asla bitmiyorlar. en son imdaaaatt diye çığlık atacağım. az ötede konuşun beh. kafa dinleyemedim bi.

şebnem ferah

blu tv bu haftasonu ücretsiz olacakmış.


www.webtekno.com/hafta-sonu...

temennim.. başladığı gibi sürüp gitmesi..

bu ete kemiğe bürünmüş insan ile içimdeki içi kan ağlayan insan aynı kişi olamaz!
gece, rüzgar, yapraklar, börtü böcek hepsi olması gerektiği gibi...
bir ben aynada gördüğüm o gözlerden kaçırıyorum gözlerimi,
bir ben durduk yere olmayan aslında ama durduk yere akan gözyaşlarıyla yıkıyorum yüzümü,
bir ben belki dünyanın son günüymüşcesine
uyumaya değil de uyanık kalmaya çabalıyorum...
çok kırgınım insanlara, bu kadar kolay kırabilir oldukları için,
ve elbette kendime; bu kadar kolay izin verdiğim için onlara...
rüzgar esiyor, yağacak belli
bırakıyorum ruhumu oracığa,
yıka beni, pakla...
sabaha güneş doğsun yeniden...
yeniden doğalım küllerimizden,
henüz savrulmamışken...

incelikler yüzünden

reis boşal artık, çok yorulduk, sal bizi.

karayip adaları civarında korsanların yoğunlaşmasının sebebi, aztek ve inka gibi kızılderili medeniyetlerini yok eden emperyalist ispanyol'ların, onlardan ele geçirdikleri tonlarca altın ve gümüşü, gemilerle ispanya'ya göndermeleriydi.

gezi parkı eylemlerinde hayli fazla kullanılmış, insanları esprili bir biçimde alanlara davet eden sözdür.

izlerim, canım çeker, mutfağa giderim, malzemelerin çoğu yoktur, kapanış.

birisiyle hemşeri olduğumu öğrenirsem acayip tepkiler veriyorum. bi samimiyet bi samimiyet. neden yahu? neyse, canım hemşerilerim.

çok saldırgan, hırçın bir kızım var benim de... adı şila.