son yaşananlar yeni gelişmeler üzerine toplumun büyük bir kesiminin düşüncesi bana göre istanbul sözleşmesinin çok abartıldığı yönündedir.

yani ben modern ve laik bir vatandaş olarak kopan fırtınanın sebebini anlamıyorum. bayanlar bana göre bir çiçektir ve asla ve asla dalından koparılmaması gerekiyor. sanki bu sözleşme olmasa kadınların hak ve özgürlükleri ellerinden alınmış gibi hava yaratılmaya çalışılıyor. açıkcası burada insanları provoke etmek isteyenlerin bu sözleşmeyi okuduklarını da düşünmüyorum.

noldu şimdi bayanlar seçme ve seçilme hakkını mı kaybetti? ya da bayanlar ikinci sınıf bir vatandaş haline mi geldi?
yooo aksine bayanlarımız yine baş tacımız. evet bayan cinayetleri toplumsal bir problem ama bu vahşet bir sözleşmeyle giderilmez.

benim devletimize güvenim tamdır. kim devletin başında olursa olsun bayanların haklarını sonuna kadar koruyacağına inancım tamdır. istanbul sözleşmesi bu bağlamda benim gözümde bir hiçtir.

fallen albümündeki bring me to life şarkısı hayatımda büyük yer edinmiş hard rock grubu. sene 2005 daha metrobüsün m'si yok ortalıkta. beylikdüzü'nden 30 km gidiş 30 km dönüş ile profesyonel toplu taşıma yolculuğu yaparak her gün eve dönüyorum. kulağımda amy çok güzel söylüyor.

"how can you see into my eyes like open doors?"

rus görünümlü mossad ajanıdır. zannımca en sevdiği yemek üçlemesi; kuru fasulye, pirinç pilavı, turşu. aynı zamanda sözlüğün kurucusu.

müzik zevki kaliteli olan yazar arkadaşımız.güne keşfetmenin keyfiyle başlatmıştır.teşekkür ederim.

uyku sırasında soluk alıp verirken yumuşak damak denilen kısımda bir titreşim meydana gelir. bu titreşimin çıkardığı sert desibelli sese horlama ismini veriyoruz. soluk alma sırasında olabileceği kadar soluk verme sırasında da oluşabilir. erkek bireylerde daha çok oluşan horlama, yaş ilerledikçe artıyor. 60 yaş üzeri yetişkin erkeklerin yarısında horlama sorunu ortaya çıkıyor. horlamadaki ses desibeli ne kadar yüksek çıkarsa hem horlayan kişide hem de yatağını paylaştığı eşinde duyma sorunlarına sebep olabiliyor. hatta horlamaya dayanamayan eşler yatağını ve odasını ayırıyor, daha da kötüsü iş boşanma noktasına kadar gidebiliyor.

horlama, genelde sırtüstü yatma pozisyonlarında gerçekleşir. yan tarafa dönüp yatıldığında da ses kesilir. horlama ses oranı gece vaktinin yüzde 25 zaman diliminden az horlama sesi çıkarıyorsa hafif horlama, yüzde 25 ile yüzde 50 arasında horlama sesi çıkarıyorsa orta derece horlama, yüzde 50 oranından fazla horlama sesi çıkarıyorsa da şiddetli ya da ağır horlama durumu var demektir. her 5 erkekten birinde horlama oluşurken kadın bireylerde bu oran 7-8'de birdir.

bir kitabı kapak dizaynına bakarak mı alırsınız veya dış görünüşlerine göre insanları yargılar mısınız? genelde insanların ezici çoğunluğu kitap konusunda olmasa bile maalesef karşısındakini dış görünüşüne göre yargılamaya çok meyilli oluyor. kişinin bazen fiziki görünüşü, bazen etnik kökeni, bazen de kılık kıyafeti onlarla tek kelime etmeden onları yargılamamıza neden oluyor, bir nevi içindekine değil kitabın kapağına bakıyoruz.

aslında bir reklam olarak başlayan oldukça eğlenceli olan bu sosyal deneyde, hiçbir şeyden şüphelenmeyen çiftler kalabalık bir sinema salonuna girerler. sinemada 150 koltuktan ikisi hariç hepsi doludur. dolu olan 148 koltukta amerikan filmlerinde sıkça gördüğümüz korkutucu görünümlü erkek motorsikletçiler vardır. soru çok basit; bu ortamı gördükten sonra, partneriniz ile boş olan o 2 koltuğa oturur musunuz yoksa oturmaz mısınız? ben de dahil çoğu kimse bunu herhalde iki kere düşünecektir. açıkça itiraf etmeliyim ki o boş koltuklara oturanlar epey cesurmuş ve her riskin bir getirisi olabiliyormuş, sonunda buz gibi carlsberg biralarını kapmış bizim çiftler.

konunun kendisi aşağıdaki videoda mevcut, gong çaldı, ışıklar sönsün, arkanıza yaslanın ve film başlasın:

üzgünlüğümü arttırmak için her şeyi yapmak. yaşadığımız her şeyi fazlasıyla yaşamalıyız diye düşünüyorum. mutluysak en mutlu, üzgünsek en üzgün. yaptığım şeylerden bazıları;
-beni ağlatan şarkıları kulaklıkla son ses dinlemek.
-karanlıkta oturmak.
-yataktan çıkmamak. evdekilere yorgun hissediyorum, biraz uyuyacağım demek.
-aynanın karşısına geçip beni üzenlerle konuştuğumu hayal edip, söyleyemediklerimi söylemek.
-bir şeyler yemek.
-ağlamak.
üzüntümü iyice yaşadıktan sonra birde tedavi süreci var. burada artık iyice acı çektiğime kanaat getirip yeniden mutlu hissetmeye çalışıyorum. bunlardan bazıları;
-kitap okumak. bana kendi derdimi unutturup kitaptaki olaylara odaklanmamı sağlıyor.
-gökyüzünü izlemek.*
-canım istemese bile hareketli müzik açıp dans etmek.
-son olarak dostumla konuşmak. onunla konuşursam iyi hissederim zaten.

bir iddia.

bir kez olsun yanıltıp sağ gösterip sol vurmayı akıl etmelerini o kadar çok istiyorum ki! "adayımız yıpratılmasın diye hemen açıklamadık" diye bir son dakika golüyle beraber hem de...

yorgunum, kılımı kıpırdatacak bile halim yok. tüm gün yatıp uyumak istiyorum. hastalıklı düşünceleri ile başbaşa kalmış raskolnikov gibiyim. uyumaktan alıkoyamıyorum kendimi. rüyalarımda bekliyorum, bir kerecik gelir misin? uzun zamandır görmüyorum seni. hava deliler gibi sıcak üzerimde battaniyen. biraz terliyorum sanırım ama pek umrumda da değil. deliler gibi ağlamak istiyorum, hiç susmadan, durmadan ağlamak ama olmuyor ya işte, göz yaşlarıma da dargınım.
duvarla bakıştık uzun zaman, ne düşündüm bilmiyorum, aklım benimle değil sanki. doğru ya aklım seninle, ruhum kırık, üzerimde ise bir battaniye...

bu bir nickaltı'dır, kanatları bahar dallarına açılsın için.

*

kolay kolay tercih etmediğim ürün.
laktozsuz süt varken, tercih edilmesini de doğru bulmuyorum.
hem kahvenin tadını bozuyor, hem de oldukça sağlıksız.

yaşanmışlık ve yaşanmamışlıkların toplamıdır. sonsuzlukta kimi zaman kabus, kimi zaman güzel bir rüyadır. kimilerine bir karın tokluğu, kimilerine göre barınmaktır. bir düşünüre göre, kendini yakmak yine de ısınamamaktır yaşam.

bir çok insanın profilinde gezinip nickaltı tanımlarını okumuş bir insan olarak üzülerek tespit ettiğim sahte, içten olmayan davranış biçimidir.

neredeyse herkesin nickaltında şuna benzer şeyler yazıyor: beğenileriyle mutlu eden yazar, beğenileriyle mest eden yazar.

demek ki herkes nickaltı dolsun diye gidip insanları beğeni yağmuruna tutuyor. ben hayret ettim, umarım kendileri de ederler.

(bkz: nickaltı yalakalığı)

üstteki yazarımıza katılıp 1 arttırıyor ve keşke kendimin bir erkek versiyonuyla karşılaşsaydım da onu çok sevseydim. dolaylı yoldan sadece kendimin en sevdiği olurdum galiba en azından. *

bugün günlerden doğa yürüyüşü ve mantar. hafif yağmur eşliğinde çok güzel bir gündü...

şimdiki boşvermişliğim, bir zaman çok önemsemişliğimin sonucudur.

charles bukowski

okumak, başlı başına kabuğundan başını çıkarmaktır. senin dışında insanlar tanırsın kitaplarda, yaşadıkların dışında duygularla karşılaşırsın. güzel yazılmış bir kitap çıktığında karşına, kelimeler arasındaki ritmi bile duyabilir kulakların.

okumayı sevmem yaşar öğrenirim diyorsan; çevrendeki insanların hikayelerini baştan sona hiç bilemeyeceksin. onları uzaktan bu kadar uzun izleyemeyeceksin...

okumak göz kapaklarını kapattığında zihin dünyanın açılmasıdır. hayal gücünü zorlamaktır. yeni kelimelerle ve konuşma tarzları ile karşılaşmaktır.

okumak, kötülük görmeden kötülüğü tanıya bileceğin en masum öğrenme sahasıdır. kitaplar sana kötülük nedir diye sorgulatır...

bir üst perdeden okursan yazarı bile katabilirsin işin içine!
çünkü her yazar, yazdığı her kitapta kendini de gizlemiştir bir köşeye...

okumak, yeni ülkelere gitmek, yeni jargonlar duymaktır. okumak farklı kültür sofralarına misafir olmaktır.

yaşamadığın hikayelerin bile acısını yaşarsın içinde. öğrendiğin her bilginin gücünü hissedersin zihninde. severek kitap okumak gibisi var mı?

okumakta sorun yok, sen ne okuyacaksın???

metal bir zeminde bir kayanın veya bir metal nesnenin sürtünme sesi.

ya inanılmaz ama ben de istiyorum. hem erkeklerden neden farklı olalım * . ben kişilerin çehresini görmeden muhabbet edemiyorum. üzgünüm ancak öyle bana reel geliyor.