çikolata tek başına yeter.
gerisi palavra.

en meşhurları 13. dalay lama olan thubten gyatso'dur. 1877 yılında reenkarne olduğuna inanılır. saltanatının bir bölümünü sürgünde geçirmiş olsa da büyük reformlara ve değişimlere imza atmıştır. misal idam cezasını kaldırmıştır. o dönem özelinde cidden cesaret isteyen bir iş...

bunun dışında kağıt para bastırmış, posta pulları kullanmaya başlamış falan. alışıla gelen pek çok uygulamayı değiştirmiş. bunlardan bir tanesi de avrupa ülkelerine öğrenci göndermesi ki, buna da başta büyük tepki gösterilmiş. gezginleri tibet'e kabul etmesi ve onlara tibet'te yerleşme imkanı vermesi de cabası. adam resmen devrimci kisvesinde reenkarne olmuş. * yaptıklarının öneminin anlaşılması için şu bilginin altını çizeyim; adamlar sırf 8. yüzyılda bir tibet kraliçesi kalp ameliyatı sonucu öldü diye ameliyatı yasaklamış. o derece güzel yani kafalar. pırıl pırıl...

saygıyla yad ediyorum kendisini.

dün 1982'de yağan karı yazan yazarımız, bu olayı çok iyi hatırlıyordur.

arayışta olan bireyin anlamakta zorlandığı durumdur.

kürtçe bilmeyen bir arkadaşım, 8 yıl önce ailesi türkçe bilmeyen bir kürt ile evlendi. kültürel olarak çok yoğun farklılıkları oldukları için, aileler arasında kalmak istemediler. iki aileden de uzak, farklı bir şehre yerleştiler. böylece ayda yılda bir, birbirilerinin ailelerini 1-2 gün misafir etmek dışında bir sıkıntıları olmadı. bunu da sıkıntıdan saymadılar şimdi doğruyu söylemek gerekirse. birbirlerini çok seviyorlardı, ellerinden geldiğince iyi ağırlamaya çalıştılar. girizgahı yaptım olaya geçiyorum.

kız olan benim oldukça zamandır çok sevdiğim bir arkadaşım, bir süre serzenişte bulundu. 'mesela yemek yiyoruz, kayınvalidem 5 dakika bir şeyler anlatıyor, eşim cevap vermiyor, ne dedi diye sorunca ellerine sağlık dedi diye cevap veriyor ' filan gibi şeyler söyledi. kızı rahatlatmak ve kürtçe hakkında hiçbir fikrimiz olmadığı için, belki dillerinde kelimeler uzundur, eşin özet geçiyordur şeklinde rahatlatmaya çalıştığım oldu. neyse arkadaşım dedi bu böyle olmayacak, ben bir hoşluk yapacağım, kürtçe öğreneceğim. eşi ne gerek var filan dediyse de dinletemedi. öğrendi ve kayınvalidesinin her dediğini anlamaya başladı. malesef evliliklerinin 5. senesinde, kaynana terörü sebebiyle ayrıldılar.

hayatında kendisi için yaptığı en iyi şeyin kürtçe öğrenmek olduğunu söylüyor.*

hele bir de çok yakınlığınız olmayan bir yerdeyseniz uyanınca yattığınız odadan çıkamamak ve hiçbir ihtiyacınızı gideremeden sadece birilerinin uyanıp evde ses yapmasını beklemek, o süre insana çok uzun gelir.

olm adam ne demiş siz ne demişsiniz. adama sormuşlar aşı için ne düşünüyorsunuz. adam bilgim yok. doktor olmamı isterse olurum demiş. kahvedeki emekli muharrem abi de aynını der.

valla böyle bir adam olsam hiç konuşmam susarım. gerek yok.

domuzlar - yöneticiler....

bu olay yüzünden 2 entryim silinmiştir. senin kocanın sözlüğü yok!

oh be içim soğudu.

üçü de şiir yazamıyor, 28 yıldır. yaktılar.

çaylak yazarları sindirmeye çalışan eziklere ne kadar sinir olunduğunu gösteren başlık. cinlisophie yürüyedur ilk imza benden.

evet ben de bu durumdan muzdaribim. üstüne bir de sözlük kalitesini düşürüyorum. ayıp bana gerçekten.

yazarın belli kriterlere göre yobaz olarak yaftalanması yazdığının doğru olduğunu değiştirmediğinden gereksiz bir hassasiyettir.

sizin gibi düşünmeyenler de size göre doğru olan şeyler yazabilir. elinizi korkak alıştırmayın. *

hanım geldi geçen salona yanıma sokuldu;
h: yav, sen kitabı yazmayı bitirmedin mi ?
d: bitirdim hayatım. (evet bitmiş bir kitabım var, basılmayı bekliyor mayıs ayı içinde)
h: eee ne bıt bıt bıt yazıyon daha?
o esnada yanıma oturdu ve ekrana baktı. ben de birisine özelden var oluş, yaratılış, tercihler falan anlatıyorum.
d: sözlük yazıyom.
h: nası yani? baya bildiğimiz sözlük?
d: evet ama bu sefer tadı güzel.. limon gibi değil..
h: aaa nickini de dıbırış yapmış..
d: evet, artık kabuğumdan çıkacam..
h: iyi hadi bakalım, arada ben de okurum.
d: tavsiye etmem hayatım.. *

zevahirime aldanma!
şu sıralar ruhum münzevi... ehvenişer dostluklardan çok uzaklarda, gönlüm inzivada...
yeise kapılmadan umutlarda...
gözden, gönülden uzaklarda... vaveylâ zihinlerin arasında dimağım, safderun kalmaya çabalamakta...
huzur bulduğum âlem!
ruhum, gönlüm, zihnim orada; iç dünyamı inşada...

saygılı, empati yapabilen, kendini geliştiren, yeri geldi mi birlikte saçmalayıp gülebildiğiniz insanlar olmalı. unutmayın siz etrafınızdaki beş kişinin ortalamasısınız. bu yüzden nasıl kişilerle arkadaş olunduğu çok önemli.

kendi halinde takılan hatta gündüzleri uçmayan yani sana zarar verme olasılığı minimum olan hayvanı öldürüp yersen böyle çekersin acısını diycemde tüm dünya çekiyoruz o acıyı bir takım "mahlukatlar" (bkz: kafa sözlük'te küfrün yasak olması) yüzünden.

şeflerin genelde gerekirse fırının önünde yatacaksınız söyleminin kısmi vücut bulmuş hali. benimse kışın, ayaklarımı fırın kapağına koyarak ısıtmak için yaptığım eylem. çok üşüyorlar, n’apayım.