ara ara yaptığım aktivitedir.

geç kalmışlık hissi geldiği zaman yaparım ama.

kediotu çayı.

didem madak şurada doğdu burada büyüdü öğrenimini o okulda tamamladı demeyeceğim. çünkü google hazretleri yetkili bu konuda.
gelelim şiirleriyle tanıdığımız didem madak'a. hani bazıları der ya "şiir ne abi" boş iş bunlar. değil işte. her kelimesi yaşanmışlık dolu. 13 yaşında annesini kanser sebebiyle kaybeden bir çocuk. annesinin ölümüyle başkasıyla evlenen bir baba ve çocuklarından kopuş. sonra evden kaçış. timur bey ile tanışması, evliliği her şey şiirlerinde. sonra füsun. ahh füsun, aynı annesi. sonra kanserle uğraşan didem madak, hastaneler, ilaçlar. hepsi şiirde. çoğumuzun hayatında. ben çok içselleştirdim, kendimi bulduğum çok dizesi oldu. sizlerin de olduğunu biliyorum. onun için didem madak.

edit: anlat kırkyama ne anlatıyorsan anlat.*

mümkün olan durumdur. şöyle ki;

sigmund freud tarafından ele alınan bir kavram var: tekinsizlik.* freud, bu ruh halini dehşet verici olarak tanımlamış. genel olarak, zihinsel belirsizlik ve yabancılaşma hissi olarak tarif edebiliriz tekinsizliği. aslında ölüm de bu yüzden korku vericidir, düşünebilenler için. sonu belirsizdir, nasıl olacağı belirsizdir gibi gibi..

hatta william sheakspeare, şöyle der*: tüm kötülüklere, belirsizliklere nasıl katlanır insan? ölümden sonraki bir şeyden korkmasa, o bilinmez dünya ürkütmese yüreğini..

bilimsel ve edebi açıdan bu şekilde irdelenebilir. benim açımdan ise, daha görülecek çok yer, keşfedilecek çok şarkı ve yardım edecek çok insan var!

bazı insanların yaşarken öldüğüne delalet eder pandemi bulunmaz nimettir bunlar için.

seni sevdiğimi göreceksin sevmediğim zaman. demiştir

sözlük şarkı yarışmasına, uber kategorisinde olduğu için alınmayacağı konusunda duyumlar aldığım yazar.

canım sen unkapanı ben? bak kırarız parayı?

*

arnavutluk'un kuzey dağ köylerinde yaşayan kadın topluluğuna verilen isimdir. bu kadın topluluğunun burrnesha olarak anılmasının nedeni oldukça farklı bir sebepten. bu kadın topluluğu, bir erkeğin sahip olması gereken özgürlüklere sahip olmak için önce görünümlerinden sonra ise yaşam tarzlarından vazgeçmeleri ile dikkat çekiyor. erkek gibi giyinmeye başlayıp, saçlarını kısa kesiyorlar. isimlerini bile değiştiriyorlar. asla cinsel ilşkiye girmeme ve çocuk doğurmama üzerine yeminler ediyorlar. bu topluluk çevrelerince diğer insanlar tarafından yadırganmıyor aksine erkek gibi kabul ediliyor. yeminli bakireler olarak da biliniyorlar.
günümüzde sosyal koşullar artık daha eşit ve modern olduğu için bu tutumu benimseyen kadınlar pek kalmamış.

küçük tavuk her daim piliçtir..

duruma göre ya insanın moralini "beni ne hale getirdiler" şeklinde daha çok bozan ya da "ağlarken gözlerimin rengi ne güzel oluyor" şeklinde moralini yerine getiren garip davranış biçimidir.

2020 eylül'ünde, 88 yaşında hayata gözlerini yuman, giresun göreleli kemençe üstadı.

kültür içinde kültürdü adeta...
o'nun kendine has tarzda seslendirdiği eserlerinin bir benzeri daha yoktur.
sanat hayatıyla özellikle de dillere pelesenk olmuş türküleriyle her daim adından söz ettirmeye devam edecektir...

"sonunu bilmeden başlarız hikayenin parçası olmaya
bazen hiç gülmeden bitiverir hikayemiz
geçeriz bomboş bir sayfaya..." dizelerinin geçtiği pinhâni şarkısı. sonsuz gökyüzü, götür beni

ne mobbingtir ne baska bir sey. bu dupeduz adiliktir. umarim yetkili mercilere sikayet edilip hakkinda saglam bir sorusturma acilir. ınsanin onurunu kirmak bu kadar kolay olmamali...o degil de su haber bir daha gosterdi ki, ulkemin okumusu bile cahil.

benim annem öncelerden oğluna düşkündü şimdi ibresi bize döndü.
benim için en küçük olan kızım diyorum.

sen dua et ayrıldıktan sonra bulmuş,ayrılmadanda bulabilirdi.

çünkü doyumsuz ve her şeyi çok çabuk tüketen insanlar olduk.
sosyal medya gibi bir şey var ki elimizin altında, normalde asla rağbet görmeyecek insanların dahi sayısız talibi var.
seçenek o kadar çok ki en ufak bir pürüzde hop değiştir moduna geçiliyor.
bu flört dönemi olayı beni çok rahatsız ediyor, deneme yanılma üzerine gelişiyor ve herkes denek gibi bir şey oluyor.

çaresizliği anlatan bir görsel bırakmak istedim.*

şu an istanbul anadolu yakasında yağmur yağıyor tatlı tatlı gök gürlüyor.
balkonda kitap okuyup kahve içiyorum.
sonsuzluğa uğurladığım dostlarımı sevdiklerimi düşünüyorum...
onları çok özlediğimi en derinlerimde hissediyorum...

hey joe!

adını unuttuğum gece parklarında kaç kez aldattım seni
ben ihanetle öğrendim sadakati
kaç kez ucundan döndüm parlak keskin metalin
artık kimse öldüremez beni.

murathan mungan.