diyette bile başardığımdır,
artık kilo almanın vermenin kitabını yazacak kıvama geldiğim halde, yediğim herşeyin psikolojik etkilerine kadar bildiğim halde, beslenme şeklimi tamamen değiştiremiyorum, hala canım çayın yanında kurabiye, kek yemek istiyor...
sadece kilo vermek için diyet yapıyorum, zaten kilo versem de asla ince görünmüyorum, bunu nasıl beceriyorum bilmiyorum ama, ya kilo alıyorum, yada diyette olduğum için vermeye çalışıyorum,
evdekiler sürekli tatlı da yiyor, kızartma da yiyor, pilav hamur işi fiks yerler zaten herşeyle, herkes aynı duruyor, ne şişmanlıyorlar, ne zayıflıyorlar, o tartı salona geliyor bazen herkes çıkıyor tek tek, (ben hariç) hepsi aynı kilosunda, hele pandemide gece 12 de 3 te sofra kuruluyor, ben limonlu su, kahve sigara, aç aç, hep aç, zar zor 70-75 arası kilo bandımı, 65-70 arasına çektim, boyum 1,70 ama 60 kilo olmayı çok isterdim, şu an yine diyetteyim 70 kiloya dayanınca el mecbur, başlıyorum yine aynı telaşeye, diyet alışverişi, sebze yemekleri filan, ömrümü yedi bu kilo işleri benim ömrümü...

yüzüklerin efendisi serisinin hayranı olarak başlığını açtığıma çok mutlu olduğum, gerçek olamayacak kadar güzel olan hobbit köyünün adıdır. yeni zelanda'nın kuzeyinde bulunan bu köy aslında altı bin nüfuslu matamata kasabasının yakınında yer alan bir açık hava stüdyosudur ve köyün tam ismi hobbiton movie set'tir.
peter jackson yüzüklerin efendisi serisinin çekilmesi için uygun bir yer ararken burayı keşfetmiş. çiflik, set olmadan önce bizim bildiğimiz koyun otlatılan bir mera alanıymış. jackson çiftliğin sahibi ile bir anlaşma yapmış ve yapılan anlaşma sonrasında film çekilirken yeni zelanda ordusundan yardım istenerek köye giriş çıkışlar yasaklattırılmış. film yayınlandıktan sonra yüz binlerce kişi tarafından ziyaret edilmiş tabi.
bölgenin ticaretle uğraşan kişileri setin gördüğü ilgi karşısında kollarını sıvamışlar; öyle ki bugün bölgede hobbit turizmi temalı on yedi işletme bulunuyor.

ölmeden önce gitmek istediğim yerlerin başında yer alan hobbiton köyüne madem şimdi gidemiyoruz birazcık fotoğraflarına bakalım;








şuradan köyün resmi sitesine gidebilir çok detaylı bir şekilde inceleyip kendinizi orada gibi hissedebilirsiniz; hobbitton'a gider^^

medeniyetden nasibini almamıştır. boşa tartışıp falan canınızı sıkmayın. anlamaz.

gerizekalılara hitap edercesine bestelenmiş olduğundan olsa gerek, bebekler tarafından çok sevilen şarkı. milyon tane versiyonu türemiştir tutunca.

en popüler versiyonu youtube'da en fazla görüntüleme alan video ünvanını da almıştır. 7 milyar nedir lan!?!?!?!



yillar sonra gelen edit: 10 milyar a dayanmis.

meja'nın başını çektiği programdır kendileri engin bilgileriyle bizi bilgilendirmeye devam ediyor. meja'nın ciddi anlamda iyi bir hitap yeteneğinin olduğunu düşünüyorum. meja cümlelerini düzgün ve yerinde kullanan birisi diğerleri de iyi ama meja daha ön planda olduğu için bu şekilde değerlendirdim. tebrik eder başarılarınızın devamını dilerim.

uzak diyarlara dalıp götürüyor bu yayın beni. hayır korkuyorum geri dönemem diye. neyse cem babanın sesiyle kendime geldim şimdi.

tek yer söylesem diğerlerinin hakkı kalır. şöyle bir liste yaptım.

gül çay evi; süleymaniye'de iü hemen yanında kirazlı mescit sokağının hemen başında. gül abla ve oğlu batuhan işletiyor. etraflarında şaşalı mekanlar olmasına rağmen bir çok kişinin tercih ettiği ve insan manzaralarını izlenebilecek en güsel yerlerden biridir.

kitapçı ahmet; okuduğum kitapların çoğunu aldığım yerdir. çoğu yerde bulmadığım kitabı burda buldum. sadece melih cevdet anday' ın teknenin ölümü kitabını bulamadım.

day day pastanesi; beyazıt meydanda kapalı çarşı'nın çarşıbaşı kapısına yönelirken sağdaki ilk sokaktan girildiğinde ilerde sol yapıldığında sağdaki ilk dükkan. tadı enfes elmalı turta, ve portakallı kurabiyeleri var. çörekleri ve kekleri de çok güsel.

bena dondurmacısı; istanbul da en güsel dondurmalı kadayıfı burada yiyebilirsiniz. bence öyle 8 yıl önce yolumu kaybederken bulmuştum. o günden beri ne zaman yolum düşse boş zamanım olsa giderim. aynı zamanda da müthiş sütlü tatlıları da var. yeri de beyazıt'dan çemberlitaş'a giderken solda gazi atik ali paşa camii'nin içine girildiğinde solda çarşı tarafının olduğu kapının hemen yanında sağda kalıyor.

karaköy istanbul kitapçısı; burayı tarif etmiyorum gidin yaşayın çok güsel bir yer. bir ara belediyenin caz konserleri vardı hep o günlerde işten sonra oraya giderdim. pandemi bitse de gitsek özledim.

gemilerin orası ve gökyüzünü izleme durağıda var aslında bu yer ile ilgili bilgileri yazamıyorum, umarım bir gün yazabilirim.

asla yapamadığımdır. böylelerine artık resmen imreniyorum. bende istiyorum banene bendee..

özgürlük özgürlük deyip, her aşamasında engelle karşılaşılan durum.
geçenlerde benim de başıma geldi.
2-3 entry siliyorsun iş bitiyo.

ya ben buraya kendi rızamla gelmişim, birşeyler yazıp çizmişim, bir süre sonra da gitmek istemişim,
giderken de benden geriye hiç birşey kalmasın diyorum, ama yapamıyorum, sistem izin vermiyor.

moderasyon kızmasın da, bir sürü saçmalık ortalıkta dolaşırken, burayı bu şekilde nasıl ayakta tutup devam ettirecekler çok merak ediyorum doğrusu.

ınsanları buraya doldurmak değil, onları kendilerini iyi hissedecekleri bir ortamda tutabilmek önemli olan...

divan şiirinde bir mazmun.
sevgilinin aşığı baştan çıkardığı anlamlı, hüzünlü bakış.

"dil-i bâki nice âbâd olur kim
yıkar ol gamze-i fettan yakar ruh"
baki

boş durmayın çalışın diyen bir yazar beyanı.
peki ağam.

kafa kadınları ne lan.

kafa kadınları tarikatı neden erkeklere tavsiye veriyor.
başlığa bak tanıma bak. yormayın yazmış.
cehalete sesleniş tanımı yemin ederim.
beyler yormayalım.

sıfffır sıfffır sıfffır sıffffffııırrr.

kullandığı dile yeterli önemi veren insandır. bir öfke patlaması değil ama gerçekten insanın sinirlerini bozuyor. her gün kullandığınız, yazdığınız, konuştuğunuz bir dilin kurallarını öğrenmemek bana artık neredeyse bilerek yapılıyormuş hissiyatını veriyor. biraz dikkatli olmak çok da zor olmasa gerek.

aşk kalbimi yakan bir volkan gibidir,
en sevdiğim tatlı kazandibidir.
leyla sev beni sokma müşküle,
beraber kaşık atalım bir tabak keşküle.

(bkz: kendini ifade etme ihtiyacı)

üniversite sınavına girmeden önceki gece fatih sultan mehmet'i görmüştüm, ordusuyla üstüme geliyordu. bence gayet ünlü birisi hem de dünyaca ahsjajsks...

haydaa yine pleb olduk. sıfır rütbe, sıfır itibar. kaç para ulan bir rütbe?**

adam fawer'ın kitabı. türkiye'de ingilizce adı improbable’dir. gelecekte olabilecek her şeyi tam doğrulukta hesaplayabilen bir varlıktan bahsedilir bu kitapta. geleceği görmekten biraz farklıdır, kitaba göre beyin ışık hızından daha hızlı bir biçimde çalışır. gördüğümüz upuzun bir rüyanın gerçek hayatta sadece 1-2 dk sürmesinin sebebi budur. bu hıza sahip bir beynin, doğru yönlendirmelerle geleceği hesaplayabilecek bir yapıya bürünebileceği söylenir. laplace'in şeytanı determinizmin tüm yönleriyle kendisini gerçek kılmasıdır.