kadınların temel insan haklarına karşı çıkan hiçbir başlık açmayın. rica ediyorum. rezil olursunuz.

sürekli güzel ve kibar olmak zorunda bırakılmak.
sürekli kalıplara sokulmaya çalışılması.
ağlak ve kırılgan olarak görülmesi.
çok konuşan, dedikodu yapan, trip atan varlık olarak görülmesi.

ne kadar sevimli ve sakin gözüküyor di mi şerefsiz?
tüm işi gücü benim kulaklık kablosunu kemirmek oysa?

kapı ve kuş.
ortahisar, nevşehir, 2005.
fotoğraf : izzet keribar.

"-peki bizim gibi insanlara ne olur?
+ nasıl yani?
- affedilemeyenlere."

gel buyur cevap ver, veremiyorum..
asıl hatam neydi biliyor musun? ben o senin seçtiğin şarkının hikayesini en baştan biliyordum ve sana söylemedim. bana her oneiro itane dediğinde içim yandı, söylemem lazım dedim ama olmadı bir türlü.
hiç olmaması gereken, baştan kaybedilmiş, hiç yaşanmamış bir aşkın hikayesini anlatıyordu o şarkı.. bunu bile bile onu seçmene izin verdim, ses çıkarmadım.
acaba içimin ta öz olan kısmı "zaten öyle olacak, sus" mu dedi o anlarda, onu da bilmiyorum.
şimdi o şarkının her çalışında içimde bir sürü cevapsız soru..
belki sen de biliyordun, belki sendin asıl saklayan?

artık her şey niçin; neyse...

oneiro itane

"kokain değildi, pudra şekeriydi" şeklinde ifade vererek, adli kontrol ile serbest kalmış torpilli ümmet çocuğu.

gerçi daha 2019 yılında bir emniyet müdürü 2 kilogram "skunk" ile yakalanıp ilk mahkemede beraat etmişti. ki yasal kullanım sınırı 600 gram falandı o zamanlar, normal vatandaşı direkt torbacı ilan edebilecekken, adam emniyetçi diye bıraktılar. inanmayanlar olabilir linki bırakalım.buyrunuz efendim

şu iki örnekteki adamlar gibi ben - sen - o fark etmez, bizlerden biri yakalanmış olsa, 7 bayram üstümüzden geçerler, emniyette ve mahkemede. para cezasını falan katmıyorum işin içine, o en kolay kısmı.

demek ki neymiş; "türkiye'de adalet sadece bir kadın ismidir". sözü ne kadar doğruymuş.

kimse kimsenin cinsel yönelimini sorgulamaz.kimse gelin lgbt ye katılın da demiyor.dertleri zarar vermekte değil.senin dininde yasaksa veya eğilimin,gerekçen başkaysa sen katılma.ama karışma da.bu insanlarin tek isteği dışlanmamak.aşağılanmamak.ötekileştirilmemek.şiddete maruz kalmamak ve herkesin sahip olduğu haklara sahip olmak (evlenme-aile-evlat edinme).insan gibi yaşamak.

“seni sevdiğimdendir gelirim ben bu yere
ayaklarım basmaz yere görürüm önümü
ararım sinmiş köşelerde ben dünümü”

açılın açılın.
en çok dert yandığım konu. öncelikle lütfen izlediğiniz hemşire temalı pornoları bir unutur musunuz? teşekkürler.

sonracıma lütfen "bende sana iğne yapayım mı?" diye ayı gibi konuya girmeseniz? tamamsa devam ediyorum.

"hemşirem sen olacaksan her gün hastalanmaya razıyım.." romantik misin lan sen şimdi?

lütfen diğer hanımefendilere nasıl yanlıyorsanız hemşirelere de öyle yanlayın. mesleki espriler güldürmüyor, bayıyor haberiniz ola.

(bkz: nerd)
kendisini fakülte yıllarından tanırım. narsizmle bezenmiş sosyal problemleri nedeniyle gerçek hekimlik yapmak yerine tus'a abanmış, bir dönem tus dershaneciliği yapmıştır. asistanlık zamanlarında hocalarını bezdirmiş, onları ''bitse de gitse'' moduna sokmuştur. şu an bulunduğu konumda, bilimin kendisiyle ters düşecek tarzda sorumsuz ve beylik çıkışlar yapmasını bir meslektaşı olarak ibretle izliyorum. kendisi bir alanda hoca olacaksa bu ancak magazinsel tıp olabilir.

adam değildir. eminim, son kararım.

anahtar, herhangi bir şeyin anahtarı. sanki hiç var olmamış gibi.

herkesin özgür iradesiyle yapmak istediği ve yaptığı iyi veya kötü şeylerden sonra, yapılanların unutulduğu, yapanın da yanına kar kaldığının zannedildiği bir zamanda - yani mahşer zamanı - haklı olanın zerre hakkının kıymet kazanacağı, haksızın da zerre haksızlığının meydana çıkacağı bir terazi kurulacak.
işte bu terazi de en ufak iyilik ve en ufak kötülüğün hiçe sayılmayacağı bu terazide ortaya çıkacak sonuç ilahi adalet olacaktır.

14 ağustos 2015 yılında helios havayollarına ait ( ki havayolu kazadan sonra iflas etmiştir) boeing 737-300 tipi uçağının yapmış oldupu kazadır. bir kabin memuru haricinde uçaktaki herkes hipoksi olmuştur. kazada kurtulan olmayıp mürettebat dahil 121 kişi ölmüştür. uçak güney kıbrıs'ın larnaka şehrinden, çekya'nın prag şehrine gitmesi, atina'da ikmal yapması planlanmıştır. uçakta oluşan bir klima sorunu yaşanmış, pilotlar tarafında kalkıştan kısa süre sonra kuleye bildirilmiş, helios mühendislerinden bilgi alınmaya çalışılmıştır. süreç devam ederken kokpit uyarıları başlamış, pilotlar yanlış değerlendirmiş, ısınma sorunu olduğunu, bir fan arızası olduğunu düşünüp mühendislere sigortanın yerini sormaya çalışmışlar. bir diğer sorun ise pilotlar aksanlı ingilizce konuştuğu için mühendislerle iletişim çok kısıtlı kalmasıdır.
uçak kabin basıncı düşerken, gaz maskeleri açılmış pilotlar kabin basıncının düştüğünün farkına varamayıp 'yanlışlıkla' açıldığına inanmışlar. (yemin ediyorum bu kadar mal olamazlar). kısa bir süre sonra uçakla iletişim kopmuştur.

uçakla iletişim kurulması ve uçağın atinaya yaklaşması üzerine yunan hava kuvvetleri alarm durumuna geçip 2 adet f 16 savaş uçağı yollamıştır.
f 16 ların verdiği raporda, "uçağın tek parça olduğunu bütünlüğün bozulmadığı, pilotları görebildiğini söylemiş, 2. raporunda ise pilotların baygın olduğunu söylemiştir.
savaş uçağının pilotu uçak içinde bir hareket görüp, iletişim kurmayı denese de başarısız olmuştur. kara kutu kayıtlarında bu 3 saat gibi bir süre bilinci açık kalan bir kabin memuru olduğu, teknik bilgi yetersizliğinden dolayı müdahale edemediği ortaya çıkmıştır.
hava kuvvetleri uçağı düşürme planları yapsa da vazgeçmiştir. ( bence olması gereken birşey, acımasızca ama gerekli, hata yapmışlar)
uçağın motorları durmadan dakikalar önce uçak 5 kez 'may day' çağrısı yapıp motorlar yakıt bittiği için durmuş, uçak bir dağa çakılmıştır.

ismini her gördüğümde aklıma, bir twitter kullanıcısının “hz. isa’yı neden gerdiniz?” sorusuna verdiği “biz germedik moruk, 87’liyim ben” cevabı geliyor. eurovision şarkısını çok beğenmiştim, sanırım yanlışlıkla da ezberlemişim. sevdiğim bir sanatçıdır.

ben yaparım. sevgili yazarlar da o kadar yazmışlar, n'apsaydım yani? elleri boş mu dönseydi garibanlar...

beni bulmayandır. bulsa da, bulsam da işte desem ona "kalbim, ruhum, şu dünya seninle çok güzel." (bkz: neredesin ay yüzlüm)*

evet işsizlik zordur, tecrübe ile sabittir, biraz da pr dedikleri olay ile profesyonel bir şekilde mesleğinizi pazarlayıp kendinize alan açmaya çalışınız, sosyal medya etkin kullanımı ile pilates konusunda iyi paralar kazanan kimseleri görüyoruz, en azından deneyiniz, bazı şeyler düzelmeye başlayacaktır, genele değil özele hitap etmeniz gerekiyor.

şehir hayatının, apartmanda yaşama kültürünün gereklerinden biridir. bir çok kişi aynı çatı altında ortak yaşar. apartmana ait çatı, asansör, temizlik hizmeti, tesisat vb. ortak kullanılır. apartmanda yaşıyorsanız baştan bunu kabul etmişsiniz demektir. anlaşılmamasını çok saçma buluyorum.
en üst katta oturuyorsam ve apartman sakinleri çatı için para vermiyorsa, kendi üstümü yaptırır asma kilidi takarım, kimseye çatıda adım attırmam. giriş katlar asansöre katılmıyorsa ben de ana giderlere ilgili masraflara katılmam hatta sorun çıkması için uğraşırım. bana ne benim evimi mi lağım basacak. demem o ki bencilliğin sonu yok.
apartmanda yaşama kültürü paylaşma temeline dayanır. her davranışınızda komşunuz da hesap etmek zorundasınız.
bazı insansılar bunu anlamayıp hala apartman dairesine ahır muamelesi yapıyor.
6 katlı bir apartmanda 3. katta oturup sportif olduklarından dolayı asansörü kullanmadıklarını iddia eden aile bozulan asansörün tamirine katılmadı. asansör yapıldı ancak 3. katta durmayacak şekilde ayarlandı. yüzsüz, terbiyesiz insanlar 4. kata çıkıp bir kat inmeye başladılar. yani demem o ki apartman hayatının en kötü yanı komşularınızın insansı olmasıdır. temel mantık ve empatiden yoksun olmasıdır.