zaman tüneli

bazen, birinin hayatına hiç yaşamadığı bir sevgiyi göstermek için girersin. sonra, o sana neden hiç böyle bir sevgiye sahip olmadığını gösterir.

dağılmış anüstür. anal seks sonrası görülür.

yolda yürürken tanımadığım insanlarla hizalanmaktan nefret ediyorum. bir adım falan beklerim öne geçsin diye.

bunu sanki daha önce bir yere yazmış olabilirim.

şöyle bir salak tarafından yönetilen ülke.

büyük fransız şair louis aragon un, tarihte yazılmış en güzel aşk hikayesinin aytmatov un bu kitabı olduğunu söylediği eser. güzeldi...

kalmadı.

bu sözlüğün heyecanı meycanı yok artık.

edit: şaka yapıyorum haa. içime dert oldu hala görmek istediklerimin kalbi kıralacak diye. yok öyle bir şey.

hııı buraya yazayım da gremlinler gibi üzerine üşüşün dimi yemezler olum

işe yarayabilir. soğansız menemen mi olur ya!

genelde misafir yapar bunu. iyice temizlemez de klozeti, su dökmez. bu gibi sebepler yüzünden istemem evime misafir.

bence öyle anlatıldığı kadar "en iyi aşk hikayesi" olmayan ancak güzel hikaye denilebilecek bir cengiz aytmatov romanıdır. hikayenin güzelliği de yazarın tarzından, yalınlığından kısacası yormamasından geliyor bence. hikayede aslında aşk hikayesinden çok cephedeki eşini bekleyen bir kadının yaşadığı zorluklar, sadakati gibi konulara takıldım daha çok. cemileye kızmak haksızlık belki ancak cephedeki adamın açısından bakarsak mevzu çok başka oluyor. spoiler olmasın okuyun siz karar verin sevgili yazarlar.

kötü söz söyleyen için söylenir çocukluk tabiri.

sen aslında bensin demektir. ya da ben senim. ya da ben de ne görüyorsan kendine de dön bir bak falan.

ya da kötü söz sahibine aittir demenin kestirmesi.

her şey çok sıkıcı ve saçma.

avşar’ın tuzlu erik sodası cinin yanına öyle bir yakışıyor ki, tonikten evladır net bilgi.*

bana sonradan pişman olacağınız şeyler yapmayın. çünkü ben artık kimseyi affedecek kadar iyi biri değilim.

ezilenin yanında olma huyuna sahibim. bundan bi bende bi de işsiz güçsüz mavi saçlı kadıköy solcularında var artık sanırım.

mobbing görmemek için uğraşılmamalı.
kişi işini elinden geldiği kadar iyi yapmalı ama yapamazsa da karşılığı mobbing olmamalı. hoşgörülü bir konuşmayla halledilmeli.

sesi var diye değeri yok sanılan yaz emekçisi aklıma geldi yaşadığım bir olay uzerine. ben iş yaparken şarkı soylemeyi cok severim. bu sayede işlerim cabuk biter gibi gelir. benim gibi düşünen de eminim coktur.
hepimiz hayatımızın bir yerinde ağustos böceği olduk, yalan yok. bir ortamda şarkıyı açan, muhabbeti döndüren, milleti güldüren kişi oldu ama iş ciddiye binince bir anda “sen ne yapıyorsun yani?” sorusu geldi.çünkü bizde ölçü belli: yoruluyorsan çalışıyorsun, eğlendiriyorsan boşsun.
adam sabahtan akşama kadar didiniyor "helal olsun” öbürü iki lafıyla ortamı şenlendiriyor “iyi hoş da"
ama insan sadece karnını doyurarak yaşamıyor ki. bazen bir şarkıyla toparlanıyor, bazen bir resme bakıp dalıyor, sözlükteki kedi paylaşımlarına bakmaya doyamıyorum mesela. bazen de saçma bir muhabbetle gününü kurtarıyor.işte o anlarda kimse ağustos böceğini hatırlamıyor. ama o yokken de ortamın tadı çıkmıyor.
ağustos böceği yaz boyu takılıyor gibi görünüyor ya, aslında herkesin içini hafifleten işi yapıyor.
ama gel gör ki kış gelince herkes aynı soruyu soruyor: “sen ne yaptın?” ulan sizi güldürdüm ya, dertlerinizin arasına biraz nefes koydum. daha ne yapayım? ama işte…
biz yine karıncayı baş tacı edip
ağustos böceğini “boş gezen” ilan ediyoruz.
halbuki gerçek şu:
herkes karınca olsa hayat yürür…
ama kimse yaşadığını hissetmez.“ruhu doyuranı küçümseyen toplum, aslında açtır. güldüreni hafife alan, hayatı ağır yaşar.”umarim bir gün güldürenin de emeği alkışlanır.

özlem tekin'den gelen bu hit, gecenin kapanış parçası olsun.

akp rejiminde yine tutuklanmış alnı açık gazeteci.

kaynak: cumhuriyet.com

kaybetmek için çok erken. sevmek için de çok geç.