4141.
evdeyiz.. yekteniz..
devamını gör...
4142.
yatıyom valla napim
devamını gör...
4143.
şimdi evde kahvaltı yapıp hazırlanıyorum. çünküüüü;
zilyon defa birbirimizi boğazlayacak şekilde kavga edip küfürler ettiğimiz halde, bu gece yalnız uyumak istemiyorum, sevişmeden uyumak istemiyorum, mutsuzum, hastayım vs deyince birbirimize koştuğumuz sevgili eski sevgilim ile beraber dışarıda içicez.
dün sabah yine birbirimizi öldürmenin kıyısına gelip hadi sarılıp uyuyalım demiştir.
sonra dedik ki hadi yıl başına beraber girelim.
o değilde ne giyicem lan ben.
zilyon defa birbirimizi boğazlayacak şekilde kavga edip küfürler ettiğimiz halde, bu gece yalnız uyumak istemiyorum, sevişmeden uyumak istemiyorum, mutsuzum, hastayım vs deyince birbirimize koştuğumuz sevgili eski sevgilim ile beraber dışarıda içicez.
dün sabah yine birbirimizi öldürmenin kıyısına gelip hadi sarılıp uyuyalım demiştir.
sonra dedik ki hadi yıl başına beraber girelim.
o değilde ne giyicem lan ben.
devamını gör...
4144.
bira içiyom.
baya içtim.
galiba yediyi geçtim.
bu arada yeni yılınızı s.. eved.
sevgi ve dua ile.
baya içtim.
galiba yediyi geçtim.
bu arada yeni yılınızı s.. eved.
sevgi ve dua ile.
devamını gör...
4145.
mutfakta yalnız başıma içiyorum. başka nerede olup, ne yapmam gerekiyor ki? geçmişten bir sürü anı beynimde fırtınlar koparıyor. hepsi de çoktan göçüp gitmiş insanlarla dolu ortalık. ben yılbaşı falan hiç sevmezdim ama babam bayılırdı. en sevdiği aktivite de tombala oynamaktı mesela. sırf gönlü olsun diye oynardım işte. kız kardeşim de severdi. öbür tarafta oynuyorlardır belki beraber. oldu olacak babamla anam da barışmışlardır belki. hep beraber oynuyorlardır. onlarla beraber tombala oynama fikri bile bendeki ölüme dair ne kadar heves varsa havada asılı kalan parfüm kokusu gibi uçuruyor. biraz daha buralarda takılabilirim. neden olmasın?
kız kardeşimin kıvırcık sarı saçları vardı mesela. sürekli düzleştiriyordu. bazen de saçlarını siyaha boyardı, herkes sarıya boyarken. tatlı çocuktu. çocukken hep sözümü dinlerdi. ergenliğe girdikten sonra bir tuhaflaşmaya başladı kız. sonra o özgeci kız gitti yerine acayip bencil bir şey geldi. neden öyle oldu ki? bilmiyorum.
hayat daha o ölmeden önce ayırmıştı zaten bizi. annem ve babamla da öyle. alıştıra alıştıra. birden şoka uğramamam için herhalde. belki de öldüğümde bunun için benden teşekkür bekliyordur tengri. teşekkürler.
mandalina ve kuruyemiş yemeyi de severdi babam, yılbaşında. şizofrendi kendisi. ne alakaysa? ne bileyim. komünistti de. şizofrenisinin bir kısmını da 12 eylül döneminde o hapis senin, bu zindan benim diye gezerken kapmış. babam bundan bahsetmezdi. amcam anlattı. tam üç kere ülkücüler kurşunlamış zamanında da rahmetli sıyırmış. neyse. sonunda bakımevinde öldü. yaşadığı hayatın geldiği finale bak.
ben komünist değilim. onun o ideolojik zırvaları hep canımı sıkmıştır. ben komünist olmayınca da onun canı sıkılıyordu. bir şekilde iyi anlaşıyorduk karşılıklı. kimseyle birlikte iş yapmak istemediğim ya da kimseyi umursamadığım için bana hep faşist derdi. bu onun için en büyük günahlardan biriydi. en büyük hakaret. en büyük küfür. faşist. hitler'den bile betersin derdi. yine de beni sevmenin ötesine geçerek adeta tapardı. ben en azından hitler'e asla tapmazdım.
işte öylece burada bir başıma, kafamdan böyle şeyler geçiyor. daha fazlası. yılbaşında eğlenmek istemediğim için biraz zorbalıyordu babam beni. herkes eğleniyor bak, sen de eğlen diyordu. dediğim gibi ben komünist değildim ve herkes umurumda değildi. anlamıyordu herif. zaten birçok şeyi anlamıyordu. en çok insanlar tarafından anlaşılamadığından dert yakınırdı. anlaşılmak neyse. bunu da ben anlamıyordum. yahu insanlar seni anlasalar ne olacak diyordum ona. dünya daha güzel olurdu, emek, kardeşlik falan edebiyatı yapıyordu bana. kusmam için kasıtlı yapıyordu sanki. hem belki dünyanın bu halinden memnundur insanlar, sana ne ki? bana ne?
neyse. sonuçta bunların hepsi de bir şekilde göğe karıştılar, hep beraber. beni burada yalnız bıraktılar nihayet. biraz olsun nefes alabilirim.
babam umut dolu bir insandı ve onun umudu bende kusma hissi uyandırıyordu. bana da aşılamaya çalışıyordu. niye böyle karamsarsın diyordu. halbuki ben şizofren olmak istemiyordum sadece. o yüzden sıkı sıkı gerçekliğe tutunmaya çalışıyordum. onun gibi olmak istemiyordum. başarılı da oldum bir nebze. hayatta başarmak istediğim tek şey buydu. onun gibi olmamak ya da diğerleri gibi işte.
kafamın içinde böyle salak salak şeyler dolaşıyor işte. hepsi de gereksiz. onu oraya koy, onu oraya, tam bir parça hizaya girdi derken, hop, baştan, darma dağın hepsi. dakka başa uğraş dur.
kız kardeşimin kıvırcık sarı saçları vardı mesela. sürekli düzleştiriyordu. bazen de saçlarını siyaha boyardı, herkes sarıya boyarken. tatlı çocuktu. çocukken hep sözümü dinlerdi. ergenliğe girdikten sonra bir tuhaflaşmaya başladı kız. sonra o özgeci kız gitti yerine acayip bencil bir şey geldi. neden öyle oldu ki? bilmiyorum.
hayat daha o ölmeden önce ayırmıştı zaten bizi. annem ve babamla da öyle. alıştıra alıştıra. birden şoka uğramamam için herhalde. belki de öldüğümde bunun için benden teşekkür bekliyordur tengri. teşekkürler.
mandalina ve kuruyemiş yemeyi de severdi babam, yılbaşında. şizofrendi kendisi. ne alakaysa? ne bileyim. komünistti de. şizofrenisinin bir kısmını da 12 eylül döneminde o hapis senin, bu zindan benim diye gezerken kapmış. babam bundan bahsetmezdi. amcam anlattı. tam üç kere ülkücüler kurşunlamış zamanında da rahmetli sıyırmış. neyse. sonunda bakımevinde öldü. yaşadığı hayatın geldiği finale bak.
ben komünist değilim. onun o ideolojik zırvaları hep canımı sıkmıştır. ben komünist olmayınca da onun canı sıkılıyordu. bir şekilde iyi anlaşıyorduk karşılıklı. kimseyle birlikte iş yapmak istemediğim ya da kimseyi umursamadığım için bana hep faşist derdi. bu onun için en büyük günahlardan biriydi. en büyük hakaret. en büyük küfür. faşist. hitler'den bile betersin derdi. yine de beni sevmenin ötesine geçerek adeta tapardı. ben en azından hitler'e asla tapmazdım.
işte öylece burada bir başıma, kafamdan böyle şeyler geçiyor. daha fazlası. yılbaşında eğlenmek istemediğim için biraz zorbalıyordu babam beni. herkes eğleniyor bak, sen de eğlen diyordu. dediğim gibi ben komünist değildim ve herkes umurumda değildi. anlamıyordu herif. zaten birçok şeyi anlamıyordu. en çok insanlar tarafından anlaşılamadığından dert yakınırdı. anlaşılmak neyse. bunu da ben anlamıyordum. yahu insanlar seni anlasalar ne olacak diyordum ona. dünya daha güzel olurdu, emek, kardeşlik falan edebiyatı yapıyordu bana. kusmam için kasıtlı yapıyordu sanki. hem belki dünyanın bu halinden memnundur insanlar, sana ne ki? bana ne?
neyse. sonuçta bunların hepsi de bir şekilde göğe karıştılar, hep beraber. beni burada yalnız bıraktılar nihayet. biraz olsun nefes alabilirim.
babam umut dolu bir insandı ve onun umudu bende kusma hissi uyandırıyordu. bana da aşılamaya çalışıyordu. niye böyle karamsarsın diyordu. halbuki ben şizofren olmak istemiyordum sadece. o yüzden sıkı sıkı gerçekliğe tutunmaya çalışıyordum. onun gibi olmak istemiyordum. başarılı da oldum bir nebze. hayatta başarmak istediğim tek şey buydu. onun gibi olmamak ya da diğerleri gibi işte.
kafamın içinde böyle salak salak şeyler dolaşıyor işte. hepsi de gereksiz. onu oraya koy, onu oraya, tam bir parça hizaya girdi derken, hop, baştan, darma dağın hepsi. dakka başa uğraş dur.
devamını gör...
4146.
evde, deli bir adamla uğraşıyorum gecenin bu saati.
devamını gör...
4147.
evde uzanıyorum.
devamını gör...
4148.
evde takılmaca
devamını gör...
4149.
mutfakta oturup özlem tekin dinliyorum, bir yandan da çay içiyorum.
devamını gör...
4150.
yatakta uzanıp ne kadar denyo olduğumu düşünüyorum.
devamını gör...
4151.
oldukça alkollü yaşanan yılbaşı gecesi nedeniyle, -muhtemelen ola ki kısa süreliğine ayılabilen- yazarların çoğu da, tam olarak inanın bunu düşünüyor ve anlamaya çalışıyordur. yani sağlıklı cevaplar olacağından kuşkuluyum.)
(hatta belki sözlükten bu konuda yardım umarak yazan bile olacaktır. :))
-alooo.. nerede olduğumuzu bilen varsa lütfen yazabilir mi.?
-ben de onu soracaktım sözlük. sahi neredeyiz miş)..?
(ne memuru alkol bey.)
(hatta belki sözlükten bu konuda yardım umarak yazan bile olacaktır. :))
-alooo.. nerede olduğumuzu bilen varsa lütfen yazabilir mi.?
-ben de onu soracaktım sözlük. sahi neredeyiz miş)..?
(ne memuru alkol bey.)
devamını gör...
4152.
yatıyom. ben basit bir adamım. yatarım.
devamını gör...
4153.
turyol deniz motorundayım, kadıköy'den eminönü'ne geçmeye çalışıyorum. şehir hatları vapurları kötü hava nedeniyle iptal olmuş, iskelede kalabalık vardı. deniz dalgalı, sallana sallana gidiyoruz.
devamını gör...
4154.
bir kafe köşesinde dinleniyorum.
devamını gör...
4155.
hangisinden içsem diye karar vermeye çalışıyorum bi yandan da müzük dinliyorum siz?
devamını gör...
4156.
can sıkıntısından solitaire oynamaca.
devamını gör...
4157.
evdeyim ve çoccuma bakıyorum. bir taraftan da ben bu hayatta neyim, ne ile uğraşıyorum, neden böyleyim, ne yapmaya çalışıyorum, salak mıyım, ne için çabalıyorum diye hayatımı sorguluyorum.
devamını gör...
4158.
yine en sevdiğim başlığa geldim çünkü insan bazen tanımadığı insanlara ne boklar yediğini anlatmak istiyor.
kaçıncı kahvem ya da kaçıncı sigaram olduğunu bilmiyorum.
kulaklığımda anathemacımdan angelica çalıyor.
sonraa yavru kedilerden biri gelip kazağımı yemeye çalışıyor her seferinde.
yiyemeyeceğini fark edince sinirini beni ısırarak çıkarmayı tercih ediyor.
ben de seve seve kendimi ısırtıyorum.
bir de hayatımdaki 729729 farklı konuyu aynı anda düşünüyorum istemsizce.
düşüncelerimi teker teker düşünmeyi ve önem sırasına koymayı öğrenmem gerekiyor.
çünkü bu şekilde tam anlamıyla bir beyin silkilmesi işlemi gerçekleştiriyorlar.
benden de izin almıyor götoşlar.
şu klavyemi de düzeltmem lazım çünkü bazı harfleri kullanmak zulüm gibi bir şey.
bir de bugünkü göz makyajımı yemekhanedeki abla çok beğendiğini söyledi.
sırıtmaktan ötürü birazcık kısık sesle teşekkür edebildim ama yine de çok mutlu oldum.
eyeliner için bir saat uğraşmış olmama değdi hiç değilse.
bir de bu konu var, bundan da bahsetmem lazım.
herhangi bir duyguyu çok fazla yaşadığımda tam bir mala dönüşüyorum.
ve ben genel olarak tüm duyguları çok yoğun yaşıyorum.
o duyguların heyecanıyla da hereketlerimi kontrol edemiyorum.
sonra hareketlerimi kontrol edemediğimin farkına vardığımda heyecanım paniğe dönüşüyor.
paniğimi dışa yansıtmamak için de kendi içimde ufak olamayan çaplı bir savaş veriyorum.
bu savaşın belirtileri de ne yazık ki yansıyor bir şekilde.
içinde bulunduğum bu durumu da burada bahsettiğim gibi uzun uzun anlatamayacağım için de salak bir dengesiz rolüne bürünüyorum.
işte bu yüzden tanıdığım birilerine bir şeyler anlatmak çoooook zor geliyor çünkü benim en panik hallerimin farkındalar.
ve evet, benim açımdan utanç verici.
bu yüzden de bir şeyler anlatmaya ihtiyaç duyduğumda sizi ya da günlüğümü darlıyorum çünkü paniğimi gizlemek gibi bir derdim olmuyor.
daha bugün gördüğüm fantezili, kuşlu rüyadan da bahsetmek isterdim ama şanslısınız ki hatırlamıyorum.
o yüzden bay.
kaçıncı kahvem ya da kaçıncı sigaram olduğunu bilmiyorum.
kulaklığımda anathemacımdan angelica çalıyor.
sonraa yavru kedilerden biri gelip kazağımı yemeye çalışıyor her seferinde.
yiyemeyeceğini fark edince sinirini beni ısırarak çıkarmayı tercih ediyor.
ben de seve seve kendimi ısırtıyorum.
bir de hayatımdaki 729729 farklı konuyu aynı anda düşünüyorum istemsizce.
düşüncelerimi teker teker düşünmeyi ve önem sırasına koymayı öğrenmem gerekiyor.
çünkü bu şekilde tam anlamıyla bir beyin silkilmesi işlemi gerçekleştiriyorlar.
benden de izin almıyor götoşlar.
şu klavyemi de düzeltmem lazım çünkü bazı harfleri kullanmak zulüm gibi bir şey.
bir de bugünkü göz makyajımı yemekhanedeki abla çok beğendiğini söyledi.
sırıtmaktan ötürü birazcık kısık sesle teşekkür edebildim ama yine de çok mutlu oldum.
eyeliner için bir saat uğraşmış olmama değdi hiç değilse.
bir de bu konu var, bundan da bahsetmem lazım.
herhangi bir duyguyu çok fazla yaşadığımda tam bir mala dönüşüyorum.
ve ben genel olarak tüm duyguları çok yoğun yaşıyorum.
o duyguların heyecanıyla da hereketlerimi kontrol edemiyorum.
sonra hareketlerimi kontrol edemediğimin farkına vardığımda heyecanım paniğe dönüşüyor.
paniğimi dışa yansıtmamak için de kendi içimde ufak olamayan çaplı bir savaş veriyorum.
bu savaşın belirtileri de ne yazık ki yansıyor bir şekilde.
içinde bulunduğum bu durumu da burada bahsettiğim gibi uzun uzun anlatamayacağım için de salak bir dengesiz rolüne bürünüyorum.
işte bu yüzden tanıdığım birilerine bir şeyler anlatmak çoooook zor geliyor çünkü benim en panik hallerimin farkındalar.
ve evet, benim açımdan utanç verici.
bu yüzden de bir şeyler anlatmaya ihtiyaç duyduğumda sizi ya da günlüğümü darlıyorum çünkü paniğimi gizlemek gibi bir derdim olmuyor.
daha bugün gördüğüm fantezili, kuşlu rüyadan da bahsetmek isterdim ama şanslısınız ki hatırlamıyorum.
o yüzden bay.
devamını gör...
4159.
evdeyim kod yazıyorum.
devamını gör...
4160.
şifonyerin önünde öksürürken tanım yazıyorum. neden burada ben de bilmiyorum, sormadınız ama sormuşsunuz gibi saydım.
devamını gör...