201.
24 mart 2021 sabahı yine beyaza bürünen başkentdir.
devamını gör...
202.
başkent. ilk büyük şehir deneyimimi yaşadığım, kırsaldan gidince burası ne yahu dediğim bunaltıcı binalar arasında dolaşırken güzel şeylerin de olduğunu farkettigim şehir. " öyle deme ankara'yı sevmeyene bir zulümdür
bu kadar insanın neden ankara'yı sevdiğini anlamadan ankara'da yaşamak" dizelerini anladığım sevmeden dolaştığım yer(bkz: angara)
bu kadar insanın neden ankara'yı sevdiğini anlamadan ankara'da yaşamak" dizelerini anladığım sevmeden dolaştığım yer(bkz: angara)
devamını gör...
203.
bu kadar yağmayaydı iyiydi. :/
devamını gör...
204.
sabahtan beri (bkz: her yerde kar var) şarkısını söylüyorum.
devamını gör...
205.
devamını gör...
206.
her sabah kalktığım da bir gün bir daha gelmemek üzere ayrılmak istediğim şehir.
devamını gör...
207.
sabah karlıydı, şimdi güneşli.
ankara bahar modu halleri.
ankara bahar modu halleri.
devamını gör...
208.
cumhurbaşkanlığı plakalı 4.0 tdi audi a4 görebileceğiniz şehir.
devamını gör...
209.
210.
sen yoksun ya ıssız ankara
arjantin caddesini özledim
arjantin caddesini özledim
devamını gör...
211.
grisine aldanmayın, bu şehrin grisi bile birçok kentin yeşiline bedeldir. ulus'a düşer yolunuz bir iş için, memleketin kurtuluşuna kuruluşuna birinci elden tekrar şahit olursunuz, duygulanır zorlukları hatırlarsınız binersiniz metroya oradan ankaray'a tandoğan'da inersiniz(yeni adı anadolu) aşarsınız tepeyi kurucumuz oradadır yatar ebedi uykusunda, uykusunda bile ilham verir. griye aldanmayın bu şehirde, umutsuzluğu kırmak için ilham veren dağ gibi bir adam yatar bu topraklarda tam tepede ankara'nın kalbinde...
devamını gör...
212.
hazır konusu açılmışken güzel bir şarkı.
perdenin ardındakiler-ankara'yle bozuşuruz
perdenin ardındakiler-ankara'yle bozuşuruz
devamını gör...
213.
yarın benim için zindan olacak gibi duran şehir.
ikinci kez geldim buraya bir kere güldürmedi yüzümü.
bir buçuk günü var güldürürse hemen koşup editleyip özür dileyeceğim ama yok yapmaz.
ikinci kez geldim buraya bir kere güldürmedi yüzümü.
bir buçuk günü var güldürürse hemen koşup editleyip özür dileyeceğim ama yok yapmaz.
devamını gör...
214.
eve dönmek için arkadaşımla sağanak yağmur altında saatlerce köpek gibi ıslanarak çalıştığımı hatırladığım şehir.
devamını gör...
215.
anıları kara şehir ankara....
devamını gör...
216.
insanın, celladına aşık olması gibi bir şey.
devamını gör...
217.
19 yılımı verdiğim şehir. güzeldin ankara.
devamını gör...
218.
ankara'da doğmama rağmen içimin bir türlü ısınmadığı şehir
devamını gör...
219.
gözlerimi ilk kez açtığım ancak bana öyle geliyor ki, son kez kapatamayacağım şehirdir. şair der ya “hiç şikayet etmezler, doğdukları yerde ölenler.”
doğduk ama doyamamış olacağız ki, göçtük. göçmen kuşlar gibi. uzun bir süre ankara ile arama bir “es” girmişti. ancak bu dönemi kayıp olarak görmem. benim için kişiliğimin oluşmasında, dünyayı tanımamda büyük bir kazançtır.
döndüm. ankara ne de büyümüştü! ancak sonradan fark ettim ki, şehir büyüdükçe, insanları küçülmüş. ve artık öyle bir noktaya gelindi ki, nefes alınamaz oldu. ben bu duyguyu iyi bilirim. ama bu sefer farklıydı. sanki ankara beni değil, ben onu boğuyor gibiyim. iki elimle yapışmışım boğazına hiç bırakmıyorum. sanki bana yapılanların intikamını alırcasına. oysa yoktu şehrin bir suçu. talihsizlik, siz fizan’da bile olsanız gelir bulur.
ve sonunda anladım ki, ben gidersem ankara yeniden nefes almaya başlar.
uzun düşünceler, planlar, karar alma, gerekli görüşmeleri yapma... umarım uzun sürmez. çoğu bitti azı kaldı. ve size kısa bir süre sonra yazılarımı, martı sesleriyle açık bir denize bakarken yazarım.
doğduk ama doyamamış olacağız ki, göçtük. göçmen kuşlar gibi. uzun bir süre ankara ile arama bir “es” girmişti. ancak bu dönemi kayıp olarak görmem. benim için kişiliğimin oluşmasında, dünyayı tanımamda büyük bir kazançtır.
döndüm. ankara ne de büyümüştü! ancak sonradan fark ettim ki, şehir büyüdükçe, insanları küçülmüş. ve artık öyle bir noktaya gelindi ki, nefes alınamaz oldu. ben bu duyguyu iyi bilirim. ama bu sefer farklıydı. sanki ankara beni değil, ben onu boğuyor gibiyim. iki elimle yapışmışım boğazına hiç bırakmıyorum. sanki bana yapılanların intikamını alırcasına. oysa yoktu şehrin bir suçu. talihsizlik, siz fizan’da bile olsanız gelir bulur.
ve sonunda anladım ki, ben gidersem ankara yeniden nefes almaya başlar.
uzun düşünceler, planlar, karar alma, gerekli görüşmeleri yapma... umarım uzun sürmez. çoğu bitti azı kaldı. ve size kısa bir süre sonra yazılarımı, martı sesleriyle açık bir denize bakarken yazarım.
devamını gör...
220.
ankara, orda büyümeyen için gri bir şehirden ibarettir.. denizi olan bir şehirde yaşayan insanlar asla sevmezler ankara'yı.. ama orada doğup büyüyen için bir sevdadır.. deniz kenarında yaşasa bile bu gri şehir benliğindedir.. aklına geldikçe burnunun direği sızlar.. belki çocukluktur belki anlardır.. farklı bişey vardır bu kentte...
devamını gör...