1101.
bi gün içinde hem üşüyüp hem terleyip hem de yağmurdan ıslanınca bizim kombin. 
devamını gör...
1102.
kültürel olarak türkiye'nin en güzel şehri.
devamını gör...
1103.
özlemiş ve biraz unutmuşum. buradayken evden; çayyolu ümitköy hattından pek çıkmadığım için kopuyorum.iki gündür ankara'dayım hatırladım. üstelik hastane ortamı, hayata ve halka karışmak için çok uygun. hava serin, yağışlı olduğundan mütevellit gökyüzü parlak ışıklı bir gri. la gardaş herkes sıraya girmiş. dolmuşlarda değişen bir şey yok. ayrıca ankaralıların hakkı yeniyor. herkes gayet kibar ve yardımsever.tıkır tıkır gidiyor işler. şehir temiz, hastane temiz. her yerde iyi hizmet alıyoruz. insanlar ciddi, small talk falan yok. lüzum varsa konuşuyoruz yoksa boş yapmıyoruz. diğer yandan her tarafta sohbet var. kimse sessizce karşıya bakmıyor, deniz olmadığından herhalde. bolca siyaset konuşuluyor. kulak misafiri olduğum bir sohbette meclis dedikodusu duydum ve bir başka sohbetten tl'nin aslında ülkemizde basılmadığını, darphanede sadece hologramların basıldığını öğrendim. ankara böyle işte; yeni bir şey öğrenmeyeyim, gelişmeyeyim diyemezsin bu şehirde. sonuç olarak özlemişim hem sehri hem bebelerini.
devamını gör...
1104.
herkesin aksine, seviyorum ben burayı..
devamını gör...
1105.
niceleri gibi, ben de seviyorum.
eski günlerine dönmez. çünkü türkiye'nin en yaşanacak yeriydi, depremden sonra bu, 100 kat fazla vatandaş tarafından farkedildi.
hani bir ev vardır, gösterişli değildir, onun 10 katı, komple beyaz instagram evleri vardır millet onları över. bunun yerleri hala klasik cilalı ince parkedir. ama yaşayınca anlarsın, sapasağlamdır. dolapları kaplama değil yek ahşaptır. rutubet sıfırdır, izolasyon tamdır, dışarıdan gelince insan nefesinin açıldığını hisseder. kombiyle, dandik dunduk şeylerle değil sapasağlam kaloriferle ısınır. 19 hertz frekansın altında ses yoktur, insan huzursuz olmaz.
ama kağıt üzerinde hava atman mümkün değildir o evle.
ankara dostlukları böyledir. ankara da böyledir.
tek tek sorunlarını döşeyebilirsiniz, bu sorunların olmadığı şehir gösteremeyeceğiniz için anlamı yok.
he he deniz. haftanın üç günü içindesin ya, onu arıyorsun.
eski günlerine dönmez. çünkü türkiye'nin en yaşanacak yeriydi, depremden sonra bu, 100 kat fazla vatandaş tarafından farkedildi.
hani bir ev vardır, gösterişli değildir, onun 10 katı, komple beyaz instagram evleri vardır millet onları över. bunun yerleri hala klasik cilalı ince parkedir. ama yaşayınca anlarsın, sapasağlamdır. dolapları kaplama değil yek ahşaptır. rutubet sıfırdır, izolasyon tamdır, dışarıdan gelince insan nefesinin açıldığını hisseder. kombiyle, dandik dunduk şeylerle değil sapasağlam kaloriferle ısınır. 19 hertz frekansın altında ses yoktur, insan huzursuz olmaz.
ama kağıt üzerinde hava atman mümkün değildir o evle.
ankara dostlukları böyledir. ankara da böyledir.
tek tek sorunlarını döşeyebilirsiniz, bu sorunların olmadığı şehir gösteremeyeceğiniz için anlamı yok.
he he deniz. haftanın üç günü içindesin ya, onu arıyorsun.
devamını gör...
1106.
yazın kısmetse gideceğim lise arkadaşlarımı görmek için.
çok sevdiğim, en bir sevdiğim.
çok sevdiğim, en bir sevdiğim.
devamını gör...
1107.
41 senelik hayatımın 13 senesini geçirdiğim şehir. hayatımın en güzel, ve en kötü zamanlarını burada yaşadım.
bir istanbul'lu olarak söylüyorum; yeri ayrıdır.
bir istanbul'lu olarak söylüyorum; yeri ayrıdır.
devamını gör...
1108.
vay be, herkes sevdiğini yazıyor. bu beni mutlu etti.
ben de toplam 11 senemi ankara'da geçirdim. bu şehri çok sevenlerden biriyim ben de.
valla egeliyim, hayatımın çoğu da deniz(ler)in dibinde geçti, ama "burada/ankara'da deniz yok yeaaaa" diye hiç ağlamadım. haha.
2020'de ayrıldık ankara'dan tamamen, işte korona patladıktan sonra. yani o ara en mantıklı karardı. sonra da ekonomi iyiden iyiye bozulunca dönmedik, oradaki evimizi de kiraya verdik. yani başta sağlık tedbiri ile ilgili—zira oradaki evimiz kolej gibi gayet kalabalık bir semtte ve koronavirüs kapmak bayağı olasıydı orada—sonra dönmememiz bağlamında da aslen ekonomik sebepli bir karardı ankara'dan tamamen ayrılmak. hoş, artık senelerimi dönüşümlü olarak geçirdiğim kuşadası/davutlar ve buca/izmir'i de çok seviyorum. yani kendi açımdan bir problem yok.
"tamamen" dedim ama belli olmayabilir de. bakmışsın bir gün ankara'ya dönmüşüm gene...
ben de toplam 11 senemi ankara'da geçirdim. bu şehri çok sevenlerden biriyim ben de.
valla egeliyim, hayatımın çoğu da deniz(ler)in dibinde geçti, ama "burada/ankara'da deniz yok yeaaaa" diye hiç ağlamadım. haha.
2020'de ayrıldık ankara'dan tamamen, işte korona patladıktan sonra. yani o ara en mantıklı karardı. sonra da ekonomi iyiden iyiye bozulunca dönmedik, oradaki evimizi de kiraya verdik. yani başta sağlık tedbiri ile ilgili—zira oradaki evimiz kolej gibi gayet kalabalık bir semtte ve koronavirüs kapmak bayağı olasıydı orada—sonra dönmememiz bağlamında da aslen ekonomik sebepli bir karardı ankara'dan tamamen ayrılmak. hoş, artık senelerimi dönüşümlü olarak geçirdiğim kuşadası/davutlar ve buca/izmir'i de çok seviyorum. yani kendi açımdan bir problem yok.
"tamamen" dedim ama belli olmayabilir de. bakmışsın bir gün ankara'ya dönmüşüm gene...
devamını gör...
1109.
hayatınızda yaşadığınız veya yaşamaktan korktuğunuz en büyük fiziksel acınızı hayal edin, işte bu şehirdeki güzel anıları tek bir gün bile yeniden yaşamak için gözümü kırpmadan bir an düşünmeden ve zerre tereddüt etmeden o fiziksel acıları kabul ederim.
devamını gör...
1110.
seni sevmeyen ölsün.
an itibariyle ayaklarımın altında. ışıl ışıl. keşke bir helinopterim olsaydı da geceleri üzerinde gezinseydim.
an itibariyle ayaklarımın altında. ışıl ışıl. keşke bir helinopterim olsaydı da geceleri üzerinde gezinseydim.
devamını gör...