ara ara açıp kendi yazdıklarını okuyan yazar

kesinlikle yapmadığım şey.
yazarken okumadığım bir metni, sonradan neden okuyayım ki?..

şahsım oluyor kendileri. aslında kendimi tekrar etmeyim aynı şeyleri yazmayım diye yapıyorum bunu ama ne yalan söyleyeyim profilimin güzelliğini görünce öpesim geliyor.

yani böyle güzel tanımları hep siz okuyacak değilsiniz, arada ben de okuyayım.

arada yaparım. en beğenilen tanımlarımdan başlarım.*

bugün gündüz bir şeyi ararken farkına vardım. özellikle 11. ayda neler yazmışım öyle. bazen dedim ne güzel yazmisim bunu ben mi yazmışım. bazen dedim berbat kötü bu ne tanım yok boş.
okudum okudum en çok emeği buraya vermişim yine uslu durmuşum ilginç.
sonra dedim fake hesap alayım yazayım karıştırım ortalığı. tanımları hazırladım. ilk tanımdan ben olduğum anlaşılıyor. cümle devrik kelimeler aynı. değiştiriyorum altı üstü film tanımı. yine aynı.
kabak gibi ortada. bazı insanların kelimesi cümlesi işte farklı oluyor sohbeti güzel kötü vs ya.
pes ettim o an.
güzel şeyler yazmışım özenmemişim samimi olmuş en azından. eski tanımları yazdığım çoğu gün aklımda kalmış .

(bkz: daha iyisini yapabilirim)

ne günlerdi falan demek için hep.

çok farklı birinin nickinde geziyormuşum gibi hissettirdi. yani ne yazdıklarım ne cümlelerim tanıdık değilmiş gibi.

gerçekten bu kadar çabuk değiştiğime inanamıyorum.

okumak normal bence sonuçta onların kalıcı olup olmamasına karar veren yine bizler olacağız.

bende de oluşan bir huy oldu bu.
genelde ana sayfayı açınca görüyorum kendi tanımlarımı.
beni geçmişe götürüyor.

bunu hep yaparım. bazen ortadan dalarım ne yazmışım diye. düşünceler değişmiş mi diye bakmak gibi bir şey ve ilginç şeyler çıkabiliyor.

e bunu yapmayanlar da mı var.. yapılması normal değil mi..

en sevdiğim hesap kendi hesabım en sevdiğim profil kendi profilim. e tabi ki takip edeceğim.

ilginç insanlar olsa gerek.

ben yapmiyorum valla okuyup bitirmeye omrum yetmez. evet.

mümkün mertebe açtığım başlığa tekrar dönüp bakamam. yazdığımı dönüp okuyamam. kim oylamış bakamam. kendi nikaltıma giremem. başkasının nikaltına da giremem.

karşıma çıkmıyor mu yahut denk gelmiyor muyum? evet. ama onda da çok tuhaf oluyorum.

yaz çık unut. oh.
zaten ekseriyetle unutuyorum.

utanırım lan.

ara ara mı? her gün okurum kendimi. herr günnn. çünkü benden komiği var mı? yok. beni benden iyi anlayan var mı? yok. benden bir tane daha var mı? yok. yav ben de olmasam. halim ne olurmuş. canım kendim

''lan bu benim kalemimden mi çıktı'' dersiniz bazen. ama faydalı bir aktivitedir. düşünsenize, bu eylemle birlikte kaleminize daha fazla kalem katıyorsunuz. çok var öyle kendi yazılarımdan kendimi geliştirdiğim.

tavsiye ederim.

(bkz: entari her artı aldığında ne güzel yazmışım lan diye açıp tekrar okumak)

napalım, quality content...