birini olduğu gibi kabul etmek

olması gerekendir. bunun bir lütuf gibi gösterilmesi de insanlığın ayıbı.

benim kriterlerimi karşılamıyorsa kabul etmem ve hayatıma sokmam. kimse ile uğraşamam.

#2133673

fikrim hala sabit.

saygıdan kabul edebilirim, ama sabrımdan edebilirmiyim bilemiyorum.

(bkz: ben başka bir insanım)

farklılıklara saygı duyduğunuzu gösterir, duygusal olgunluğa işaret eder.

o kişiyi gerçekten sevmektir.

birini tüm eksiklikleri ve kusurları ile olduğu gibi kabul etmek onu çok sevmenin en doğru yoludur...

bu bir sorumluluk aslında. yazacaklarım bu başlıktan çok "birisini değiştirmeye çalışmak" başlığında değerlendirilir ama konuyla da alakalı.

şimdi bu başlık yani birisini olduğu gibi kabul etmek durumu her ilişki türü için geçerli. arkadaşlık, akrabalık, sevgililik vs ama genelde sevgililik üzerinden konuşulduğu için onun üzerinde duracağım.

birisini olduğu gibi kabul etmekten başka alternatifiniz var mı öncelikle? kendi çabanızla değiştirebilir misiniz? hayır. değiştirmek istediğiniz yönleri size farklı göstermeye başlar siz istiyorsunuz diye ama bu şuna benzer. siz elinizle kendi istediğiniz şekli veriyorsunuz ama bıraktığınız zaman eski formuna dönecek o.

peki değerli olan nedir biliyor musunuz? onu öyle seveceksiniz ki, sizin bir müdahaleniz olmadan sizin kötü gördüğünüz özellikleri değişecek zamanla. çok basit bir örnek;
öyle sevin ki, hasta olmayı umursamadan kışın en sert ayazında bile ince bir hırka ile gezen adam tüm kışı kaban giyerek, bere takarak, eldiven takarak geçirsin.
bu değişimi siz ona dikte etmeyin ama öyle bir sevin ki, "sevgilimin aklı bende kalmasın, üzülmesin" diye o kendisi yapsın.

ya da öyle bir sevin ki, siz 1 kere bile konusunu açmadan sigarayı bıraksın sizin için.

bireyin ikili ilişkiler konusunda olgunluk çağına geçtiğinin göstergesidir.

olması gerekendir sana hitap etmiyor olabilir ama çok radikal olmadığı sürece kabul edilmeli çok radikal ise sessizce uzaklaş

bugün bir tedx konuşması(mehmet zihni sungur)dinledim de,orda sevgiden bahsediliyordu.3 tür sevgi vardır diyordu.
1.çünkü sevgisi
2.eğer sevgisi
3.rağmen sevgisi
ilk iki sevgide hep bir karşılık ve alıcak vericek davası varken rağmen sevgisinde yalnızca ve yalnızca kabullenmek vardı.yani bir kişiyi bir nesneyi hiçbir amaç ve istek güdmeksizin onu kabul etmek vardı.iste böyle bir sevgi beni önünde eğdirir,savunmasız bırakır.

önceden insanları değiştirebileceğime inanırdım. sürekli çabalardım. başaramayınca nihayet vazgeçtim. şimdi insanları oldukları gibi kabullenmeyi öğrendim. kimse değişmezmiş,buna da değmezmiş. uzun ama iyi bir tecrübe oldu.

sjw mod on: faşistçe bir davranış. birini neden olmadığı gibi reddetmiyorsunuz ki faşikler?

onu kendine benzetmeye çalışmamaktır.

siz bu lafı kadınlara söyleyin.

bakalım kabul ettirebiliyormusunuz.

kültürlü, aklıselim her insanın sergilemesi gereken davranış.

kimse, kimse için değişmek zorunda değil. kimse bir başkası onu beğenmiyor diye değişmek zorunda değil. her insan şahsına münhasırdır, her insanın kendine ait fiziksel özellikleri, psikolojik özellikleri, yaşayış biçimi, doğruları ve tercihleri vardır. bir insanı seviyorsan olduğu gibi seversin, sevmiyorsan olduğu gibi bırakırsın ve muhatabını kesersin. bu kadar basit aslında.

imkansizdir

kötülüğü meşrulaştırır

herkesin istediği ama kimsenin yapamadığı bir şey çünkü türk kültürünün özünde kimse kimseyi olduğu gibi sevmiyor. gelenekselliğimiz, toplum kurallarımız ve daha niceleri bize bunu hiç öğretmiyor. aksine, sürekli ebeveynlerinin manipülasyonunun öznesi olan cocuklar var. ailelerde ki baskılayarak büyütme alışkanlığı, özgür düşünen ve dürüst ( özünü korkusuzca yansıtan) yetişkinlerin oluşmasını engelliyor. buda toplumdaki güven duygusunu baltalıyor. adından- medeni durumuna- yaşından mesleğine kadar yalan söyleyen türlü türlü manyak var dışarıda.

yanlış yetiştiriliyoruz. türk toplumunun sosyal- ahlak kurallarının ve gelenekselliğinin altı çok boş.

bireyi desteklemek ve geliştirmek odaklı değiliz. bu genel eğitimimiz ve kültürümüze çok yansıyor..