çocukluğa dair özlenen şeyler

olabildiğine safiyane duygular..

istediğin bişeyi almak için sadece ağlamanın yeterli olması...

annemle babamın genç oluşu.

mahallemizde iyi futbol oynayan gs li bir grup ve fb li bir grup vardı. 5 er li ya da 6 şarlı takımlar halinde fb gs maç serisi yapardık. gol attım mı gs ye gol atan fenerli futbolcudan daha çok seviniyordum muhtemelen. maç içinde gırtlak gırtlağa girer sonra sarmaş dolaş bakkal ihsanın dükkanına kaybeden tarafın ısmarlayacağı kolayı/gazozu içmeye giderdik.

maç içinde en sık kavga çıkaran konular, direk ustu ve boy üstü meselesiydi. eskiler bilir, yeniler için açıklayayım; kaleyi taş koyarak yapardık. şut gol olmadı direğin uzerinden geçti iddiası direk üstü olarak ifade edilirdi. topun kalecinin zıplasa da erişemeyeceği yükseklikten geçmesi iddiası da "boy üstü" olarak söylenirdi. yani auta çıkmış olurdu top. asla kanıtlanamaz ama bir taraf için diğer taraf tarafından aksi de iddia edilemez konulardı. mesela kaleci güya zıplar, bak top ta nerden geçmişti auttu diye iddiasını sürdürürdü.

hey gidi...

bisiklet modifiyesi.

oyuncaklar. her ay alınan yeni bir barbie bebek ancak özellikle minişler denen küçük hayvan figürleri. şimdi fiyatları çok pahalı gidip alasım gelmiyor ama eskiden tanesi 5 liraydı. her allahın günü alırdım. kocaman da bir koleksiyonum vardı.

saklambaç oynamak, teknolojiden uzak olmak, dünyanın çirkinliğinden habersiz kalmak, mutlu ve stressiz olmak...

üzülüyorum lan aklıma gelmiyo

küçücük yüreğimle kışın sobanın yanında serilen yer yatağında yatma ve sobanın üst deliğinde tavana yansıyan ateşi izlemek.

böyle aile üyelerinden kimseyi kaybetmediğimiz zamanlarda daha herkes sağ iken yazın köyün tadı bir başkaydı. nenemlerin dedemlerin bizi görünce gülen yüzleri, oturup sohbet etmek, akşama kadar gülüp eğlenmek daha küçüktüm o zamanlar kıymetini şimdi anlıyorum. böyle bütün sevilen akrabaların bulunduğu bir piknik yapmayalı ne de uzun zaman oldu. özledim en çok da o neşeli zamanları.

tvdeki bazı kanallarda yabancı dizilerin oynaması, yazları köye gittiğimizde herkesin sağlıklı olması, annemin ve babamın daha genç olması, babamın dışarıdan geldiğinde bir şeyler getirmesi ve bunun beni mutlu etmesi, akülü arabamın olması, mutlu olmak...

birinin ne yiyeceğime ne giyeceğime karar vermesi

başıma ne gelirse gelsin 5 dakika sonra unutmak.

aldım verdim yaparak mahalle maçına dalmak akşam ezanına kadar.

en büyük sorunumun veya üzüntümün istediğim abur cuburu alamamak olmasını özlüyorum. bir de çevremdeki insanlara şüphesiz yaklaşabilmeyi.

sabah erkenden uyanmışım annem sobayı yakmış içerisi ısınmış tom ve jerry'i açmışım izliyorum ne özlendi be

kasalı bilgisayarda winamp'tan haluk levent dinleyerek -küçükken fanıydım- age of empires oynamak.

akşama kadar dertsiz tasasız oyun oynamak.

babayla beraber araba kullanmak.

artik o donemler gecmistir.
ozleseniz de anlami yoktur.