düdüklü tencere

haftada en az 2 kez kullandığım bir mutfak gereci. ses tonundaki en ufak değişmeyi algılayabildiğim için kendisi benim azılı düşmanım. asla kendini belli etmiyor. az önce içine koyduğum fasulyelerin havasını pütür pütür düdük kısmından boşaltmaya başladı terbiyesiz hadsiz. üzerime patlayacak sandım. altını kapatıp kaçana kadar da bağırsaklarımı orda bir yerlerde bıraktım. allah senin belanı versin düdüklü tencere. ya da vermesin, patlar matlarsın şimdi başa bela.

bu şeyden çok korkuyorum, kendi evime asla sokmam.
şu an evde düdüklüde bir şey pişiyorsa mutfağın kapısını kapatıp salondan da uzaklaşıyorum. öğrenciyken yurtta bir kızın elinde patlamış ve suratını yakmıştı, o zamandan beri yanına yaklaşmam.

fissler sayesinde düdüklü tencere fobimiz eskilerde kaldı. kısa pişirme süresiyle zamandan da tasarruf etmenizi sağlıyor, hem de gayet güvenli.

benimde travma sebebim. bizim evde patlamıştı 1 kere. görmemiştim, mutfakta değildim ama sesini hatırlıyorum. çok korkmuştum.

mümkün olduğunca kullanmamaya çalıştığım hayat kurtarıcı ya da tam tersi olan mutfak şeysi.

bir buçuk saat boyunca pişmeyen bir nohuda sahipseniz hayat gerçekten çok acımasız.

saatli bombayı çağrıştırıyor bana

*
(bkz: boyle mariotte kanunu)
(bkz: denis papin)

bu da ilk hallerinden biri:

çalışma prensibini kötü bir örnekle anlatmak gerekirse; titanik'e dalan titan denizaltısı örnek verilebilir. içindekileri çok yüksek basınçla ezerek pişirir...

çok pahalı bunlar, güzelleri 9k falan. mahvolmuşuz yav ben kendi evime falan çıkınca ne halt edeceğim acaba, yemeksiz de olmuyor ki insan aç kalınca hayat kalitesi sıfıra iniyor.

mutfak gereçleri arasında varlığına en çok sukredilen araç olabilir mi, olabilir.
düdüklum yokken bir fasulye pişirirdim 6 saatte pişmezdi şimdi neredeyse yumurtayı bile içine atıyorum.
amerikayi yeni keşfetmek gibi olabilir bağzılarına da uzun süre primitif yaşadım ollüm ben.

kendi bombamızı yapmak istersek mutlaka kullanmamız gereken ürün.

ya ben bunu yemek tam piştiğinde ötüyor sanıyordum. bu yüzden annem evde yokken birkaç kez altını kapatmıştım küçükken.
sonra süre bitince bakmaya geldiğinde altının sönmesini havaya bağlamış. çünkü hafif ötünce altı baya kısılıyor.
neyse bir gün kapıyı da pencereyi de kapatmış. ve yine sönmüş. "asra mutfağa gel biraz." diye seslenince "evet geldim?" dedim "bu ocağın altını sen mi kapatıyorsun?"
"evet çünkü baya yüksek öttü, sesini duydum. yemek pişti." dediğimde "kim piştiğini söyledi?"
"düdük çaldı ya. kendi söyledi? pişirince altını kapat diye çalmıyor mu?.."

ara ara yemek yaptığımızda bakar gülerim. "bu teknoloji ne zaman yemeği tam pişirince ötecek tencere yapacak?" veya "süresi ayarlanabilen ocak?"
bunlardan birini yapsınlar, 5-6 yaşında düşünmüştüm. ölmeden önce denk gelirsem çok güleceğim...

genelde herkesin yakın yahut uzak çevresinde bir düdüklü patlama hikayesi olduğundan temkinli yaklaştığı, zaman ve enerji tasarrufunun nirvanası alettir.

bu biraz araba gibidir, sınırları zorladıkça bir anda başa bela açabilir.
var böyle tipler, altında panelvan araba, 70-80'le girilecek viraja 100-110 ile giriyor. bir sıçrıyor iki sıçrıyor sonra asfaltta 2 damla yağ, toz olduğu zaman takla atıyor.

düdüklü de böyle bir şey. patlayana kadar anlaşılmaz sınırları, ama aslen bellidir.

kural basit. düdüğü ötmeye başlayınca tencere kısık ateşe alınır ve beklenir. yüksek ateşte olması düdüklü kaliteliyse yemeğin suyunu kaybettirir, düdüklü dandikse patlama gibi sonuçlar doğurur. her türlü zarardır.

altı kapatıldığında da su ile soğutulur ya da 5-10 dakika beklenir öyle açılır. zorlama durumunda kapağı hallaç pamuğu gibi fırlatabilir aksi halde.

fissler pahalı olsa da bu konuda çok ileride. böyle bir riski neredeyse ortadan kaldırıyor. rahatlıkla kullanılabilir.
ama yine de sınırları zorlamamak, güvenlik sistemlerine güvenip de temel kaidelerinden şaşmamak lazım. fizik kuralları belli.

en çok korktuğum mutfak gereçlerinden biri. hâlâ bir kez bile kullanmaya cesaret edemedim evimde var ama korktuğum için yıllardır öylece duruyor. bu fobimi nasıl yenebilirim hiçbir fikrim de yok.

herkesin evinde bulunan ama herkesin korktuğu için kullanmaya cesaret edemediği bir mutfak gereci. herhangi bir tencerenin düdüklü olması çok saçma değil mi zaten?

hep patlatmak istediğim tenceredir.

olum bazılarının kitapçığı falan varmış. gerçekten bu kadar gelişmiş bir alet mi bu. nereden nereye ulan ya valla 100 sayfalı kitapçık gördüm de gerçi kitapçık dememek lazım. yani düşününce bir insan hakkında bile 100 sayfa yazmak çok zor bir işken düdüklü tencere için yazmak nereden baksan büyük iş. anlamadığım ne ekstrası var da bu denli hacimli bir kılavuz hazırlanıyor, iyi bakmazsan pişirmiyor mu, elde veya makinede yıkayınca duruma göre üzülüyor veya seviniyor mu, çok değişik bir zaman dilimindeyiz hakikaten anlamak çok güç

herkesi korkutarak çalışmadan yaşamanın sırrını çözmüş gururlu tencere. benim nazarımda o kötü biri.

...
efenim bunların elektrikli, zaman ve yemek türü programlı yeni versiyonları çıkmış. ( eşim eski klasik modellerinden pek korkardı, o nedenle olmalı. almış.) ben de airfryer vb sair saz arkadaşlarının yanında bankoda gördüğümde sorup öğrendim. benim için tandır yapacakmış. sevindim. kim sevinmez.. canım benim..ey aşk sen nelere kadirsin.. 'ama' diyor, 'sen eğer söz verirsen' diyor, 'süre tamamlandığında açıp içindekileri dışarı çıkarmaya' diyor 'malzemeler hazır. başlıycam.' o kadarcık işten nolucak tabii ki hayatım dedim. herşeyi hazırlayıp içine koydu, 'ben bahçede bi kahve keyfi yapayım. o, zaten süre sonunda ekranında gösterecek, açar alırsın. şimdi başlatıyor ve ben çıkıyorum' diyerekte çıktı. ilk başlarda nöbetim eğlenceliydi ama bir yandan da düşünmeye başlayınca kafam karıştı.
kadınları anlamak çok zor. madem yeni versiyon olanından da korkuyorsan neden alıyorsun. bu, korkmayı gerektirecek, riskler taşıyan bir cihazsa, şahsıma yüklediğin işin öteki adı 'mayın eşekliği' değil mi.. yo yo gerçekten korkmuyorum da sanırım gücendim biraz.. bir tandır uğruna yarab ne güneşler batıyor.!
...

çok korkuyorum bundan... 2 defa yemek yaptım. uzaktan oklava ile dürterek yaptım evet.