düğünlerden nefret etme sebepleri

kendi düğünümde oynamak için yarım şişe vodka içtim. yapabildiğim de kollarımı kaldırıp korkuluktan hallice figürler sergilemek oldu. o günden beri hiçbir düğünde oynamadım. zorla kaldırmaya çalışanlara da prim vermedim. mecbur olmadığım hiçbir düğüne de katılmam!

ama boşanmak öyle mi? adliyeden çıkarken kafamın içinde mezdeke çalıyordu. oynamamak için zor tuttum kendimi!

sürekli aynı klişeler ve aynı sorunlar - istek şarkı sorunu, kültür durumuna göre değişmekle beraber havaya sıkılan silahlar, kısa süreli ya da uzun süreli kız ve oğlan tarafı arasındaki tartışmalar- uğultu, gürültü ve aşırı kalabalık

zorlama olmasından kaynaklı sahip olduğum bir negatif bakış açısı var.

hepimiz biliyoruz ki düğünler tamamen " aile bakısı " sebebiyle yapılan, şişirilmiş ve gereksiz organizasyonlardır. bu ülkede nedense her ailenin, çevresindeki herkese " seksi meşrulaştırma" ihtiyacı var.

düğün benim için yasal olarak " ben bu insanla doyasıya sevişicem, alın sosyal toplum içerisinde kabul edilebilir hale getiriyorum; sağda solda görürseniz laf çıkartmayın" demek. bunun için deli paralar dökülüyor bu olaya. tam burası bence inanılmaz şizofrenik bir olgu. neden milletin onayını almak için, tonlarca para ödemem gerekiyor? dahası neden birlikteliğime onay almak zorundayım? benim ve aşık olduğum adamın karar verip, evlenmesi yetmiyor mu? hani hayat bizim ya? hani biz evleniyoruz birbirimizle. elaleme ne? niye milletin evlendiğimizi görmesi hatta buna davet edilmesi gerekiyor?

neden sevdiğim adamla bir anda amerika'da bir konsoloslukta evlenip dönemiyorum? yok illa salına salına gelinlikle tüm sülalemin içerisinde yürümem gerekiyor..

üzgünüm ama türk kültürü anlamsız gelenekselcilikle dolup taşmış durumda. bir tane insan da bu geleneğin temelinde ki kaygı nedir? neden ben insani irademle sergileyeceğim bir eyleme bu kadar para döküyorum diye sorgulamıyor.

allahtan erkek arkadaşımla benzer kafa yapısındayız. uzatmadan- büyütmeden bitireceğiz bu işi. yok davulu- zurnası, kına gecesi, yemekli düğünü falan bunlar tamamen boş işler. çevremdeki tipler 4-5 ay düğünümü konuşsun diye sokağa para atamam. herkes yemeğini evinde yesin, dans etmek isteyen club'a gitsin.

sırf millet eğlensin diye düğün organize edeceğime, parayı amerika- avrupa seyahatine yatırır; 6 ay balayı yaparım.

mecbur bırakılmak.
geleceksin! takı takacaksın! oynayacaksın! mutlu gözükeceksin!*
yani sen evleniyorsun diye 3 saatliğine emrinde olacağım. yok, uzak olsun benden.

org ve elektro bağlamayla yapılan iğrenç müzik, kuru pasta - bayat kuruyemiş - fanta üçlüsü.
oysa sirtaki öyle mi?

#2594281
ekleme yapayım. eskiden maaallemizden biri evlendiğinde toplanır düğüne gider, içkimizi yanımızda götürür, içer eğlenir sonra bizim gibi oraya gelmiş alakasız bir başka genç topluluğuyla kavga eder, efendi gibi dayak atar dayağımızı yerdik. düğünden sonra kavgaya katılan taraflar olarak çiftlikte kokoreç yemeğe gider, paraları ortak öderdik. aç kalmazdı.
nerede o eski düğünler, o eski kavgalar.

aşırı kalabalık, çok yüksek ses, oynayan ablaları kenardan ağzının suyu akarak izleyen amcalar.

para toplamak için bahane gibi gelmesi. davetliysen giydiğin kıyafeti daha önce gördülerse giyemiyorsun ama yenisini almak için paran var mı diye de sormuyorlar. insanlar taktıkları takıdan daha çok kıyafet masrafı yapıyorlar. düğün işi devam edecekse de abiye kültürünü artık kaldıralım lütfen.. zaten düğün sonu herkes terliğe dönüyor.

çok yüksek ve baş ağrıtıcı müziğin yanında halayı bile beceremeyen orta yaşlı kadınların kendilerini bayağı yüksekte görüp coşmaları. görgüsüz gibi kollara takılan onlarca altın. masana yabancının oturması ve "ne zaman evleneceksin?" muhabbeti. şık giyinmek zorunda olmak ama önceki giydiğini bir daha giyememek. çifte stres.

benim düğünüm olmayışları...

gürültü

oyun.

insan zaten gereksiz bir varlık. bir de bunların toplaşıp dans falan etmeye çalışmaları.. ulan yazarken içim karardı be.

edit : pasta da hep dandik oluyor..

bitmeyen takı törenleri

halaya çağrılmak.

gıy gıy gıy kürtçe müzik eşliğinde halay çekilmesi. arkadaşım ırkçı değilim ama ne müzikten anlıyorum ne de armonisi bana hitap ediyor. bir de son ses veriyorlar ki alışık olmayan bünyeler nefret ediyor.

nefret demeyeyim ama ben açıkçası para israfı olarak görüyorum, zengin dahi olsan bir şekilde büyük miktarda para gidecek yani, çünkü herkes neticede kendi durumuna göre büyük miktarlar ödüyor bu organizasyona.

benim düşüncem ileri bir süreçte evlenirsem, yalnızca nikah yaparak evlenmek. düğün yapılacak para ile ev eşyası alınabilir, yurt dışına seyahata gidilebilir ya da yurt içinde görmediğimiz yerlere gidilebilir. birçok alanda değerlendirebilirsiniz. düğün, nişan vb şeyler bilmiyorum benlik değil bu yüzden.

gürültülü olması ve takı töreninde görgüsüzce davranılması.

sevilecek en ufak bir yanı yok.

1- gürültü
2- çoluk çocuk bolluğu
3- kan davasına döndürülen takı töreni
4- oynamak, dans etmek ve oynamak istemeyene ısrar edilmesi
5- kafa şişiren ses sistemi
6- anlamsızca geçirilen saatler
7- gereksiz masraf
8- dedikodu

bilemiyorum. felaket sıkıcı buluyorum bu tür ortamların tamamını. bir tek düğün değil, altın günü ve benzeri toplaşmalardan da hoşlanmıyorum. yalnız olmak ve kafa dinlemek ya da sevdiğin 1-2 insanla sakin sakin takılmak harika.

gerekli gereksiz bağıran küçük canavarların gürültüsü, başımın dibinde görümcesini çekiştiren eltiler, kimde altını olduğunu hesaplayan teyzeler.... daha sayıyım mı?