eğitim hayatı boyunca en sevilen ders

(bkz: matematik)
(bkz: biyoloji)
(bkz: fizik)

fizik ti ya ama hayat ikimizi ayırdı artık ne ben ona bakıyorum ne o bana.

pazarlama
etik
drama
beden
resim
müzik
elişi

garip biliyorum ama matematik.

tabii ki boş ders. onun verdiği mutluluğu hiçbir ders veremez beklersin beklersin sonra bi bakarsın arkadaşlarrr hoca yokmuş.

matematik.
nerde bir problem görsem çözesim gelir, ister dört işlem olsun, ister piskolojik olsun*.
bana problem verin.

geometri. şu an kitabı koysunlar önüme zevkine çözerim.

beden eğitimi. spora düşkünlüğümden tut ailem olan hocalar sayesinde her zaman vazgeçemediğim bir derstir.

çoğu kişi nefret eder ama matematik ilk aşkımdı. ne bileyim matematikçiler bana hep ultra zeki gelirdi.

boş ders, adı gibi bomboş.

fen, sonrasında fizik / kimya.

ilkokulda resim, orta okulda türkçe, lisede kimya ve ingilizce, ilk üniversitede sevdiğim ders yok, ikinci üniversitede hemen hemen hepsi ama ille de seç denirse * kuantum mekaniği ve kozmoloji.

'karşılaştırmalı uluslararası ilişkiler teorileri'

matematik. nası sevilmediğine hep şaşırmışımdır

matematik ve fizik bayılırdım herkes nefret eder ama beni çok eğlendiriyor bir de geometri tabi.

tarih. şimdi de öğretmenliğini okuyorum.

ilkokulda güzel yazı. hokkalar, divitler ve o mürekkep kokusuyla yaşanan aşk.

ortaokul ve lisede ingilizce dersi. çok güzel kitapları ve parçaları var ingilizlerin. insan merakından öğreniyor.

üniversitede pazarlama ve iş ahlakı-etik dersleri. gerçek olaylar ile hazırlanmış şahane derslerdi. her anından keyif aldım.
esas okuduğum teknik bölüm ise inanılmaz sıkıcıydı. neyseki iş hayatımda çok kullanmam gerekmedi.

bir dersi sevdirmenin en güzel yolu eğlenceli ilginç kitaplar hazırlayıp çocukların hayalgüçlerini harekete geçirmek.

biyoloji dersi en sevdiğim ders olmuştu lise hayatımda.
canlıların, insanların fizyolojileri hep dikkatimi çekmiştir.

en önemli öğrenme teşviki rekabet falan ıvır zıvır değildir. en önemli öğrenme teşviki öğreten insana karşı hayranlık duymaktır.
çocuklar ilkokul dan üniversiteye kadar hangi öğretmenleri bir sevgi hatta küçük yaşlarında bile kendilerine bir saygı derinliğinde olduklarını sezer ve anlarlar. yeteneği çok iyi ayırt ederler. bu yüzden ontolojik olarak hiç ilgimiz olmayan derslerde bile öğretmenin bu ve benzeri duruşları vesilesiyle dersi severiz.
açık açık her dönemde "ben dersimi anlatır giderim maaşımı çekerim" şeklinde konuşan sığır penisinden farksız hocalarımız olmuştur.

bugün bahsettiğim bu tür öğretmenler ya hapiste ya da ihraç edilmişlerdir. yeni öğretmenlerimizin bir çoğu malum partilerin gençlik kollarından çarşaf listeyle atanıyorlar. üzgünüm onlarda böyle bir insan sevgisi ve yetenek aramak anlamsız.

eğitimi de, son yirmi yılda insanı ve doğaya yaptıkları gibi çölleştirdiler.

geometri ve tarih. biri bulmaca diğeri masal gibidir benim için.