evdekilere küsüp kızınca yapılanlar
başlık "sakura" tarafından 22.11.2020 11:11 tarihinde açılmıştır.
101.
dj ercik'in meşhur bir sözü vardı 'sonra diyeceksin vay beee bir ercik vardı kıymetini bilemedik biz onun'
devamını gör...
102.
babaların böyle bir lüksü olmuyor.
zaman zaman kalbini kıran olsa da dik durmak zorunda oluyorsun.
zaman zaman kalbini kıran olsa da dik durmak zorunda oluyorsun.
devamını gör...
103.
mimiksiz bir suratla assssla bir damla gözyaşı dökmeden odadan çıkmak ve kızdığını anlamadılarsa kapıyı çarpmak. bir kaç gün suratsız gezilir. kahvaltıların, akşam yemeklerinin tadı tuzu kalmaz. sonrasında karşıdan bir hamle gelmezse paşa paşa normale dönülür. birine küsmek en zor iş, çok yorucu hele de en sevdiklerinse.
devamını gör...
104.
kimseye küsüp kızamıyorum ya tam surat asıcam kendimi odaya kitlicem aman ya şimdi kim uğraşacak bunla diyorum
devamını gör...
105.
başka bir odaya geçip yemeğe çağrılınca bile ben yemicem siz yiyin dedikten sonra acı çeksinler diye tek başına yemek yenir duygu sömürüsü.
devamını gör...
106.
küçükken sarı köpekli sırt çantama sevdiğim oyuncakları koyup dışarı çıkıp kendimce evi terk ediyordum. şimdi maksimum oda değiştiriyorum. bir de film açıp saatlerce izledimi mis gibi terapi.
devamını gör...
107.
küçükken küstüm size diyip odama kapanıp sessizce otururmuşum, aklımca onları bensizlikle sınıyorum. annemler yıllar sonra sen gidince kafamız dinleniyordu, git sessizce otur diye bazen seni bilerek küstürürdük dedi. nasıl yıkıldım anlatamam.
devamını gör...
108.
yürüyüş yaparım, çok hızlı yürürüm. iyice yorulunca dönerim eve
devamını gör...
109.
odaya kapanmak, uzunca müddet kapıyı çalan olmayınca odadan kendi kendine barışıp geri çıkmak.
devamını gör...
110.
evde bir ben olduğum için ara sıra kendimle tartışıp küsüyorum, kendimle konuşmuyorum 1 saat sonra o sessizliği yine kendim bozuyor.
seviyorum kendimi, biraz boş yapıyor ama kaliteli biri.
seviyorum kendimi, biraz boş yapıyor ama kaliteli biri.
devamını gör...
111.
çığlık atmak.
dolaşır durur aaaa diye çığırırım. babam at kızım dök içini derken annem sus kız komşular duyup bu kıza napıyorlar evde der.
tutarsız ebeveyn tutumu.
ben de işte bu sayede tutarlarsa tutarlıyım tutmazlarsa tutarsızım*
nerden baksan tutarsızlık nerden baksan ahmakça!
dolaşır durur aaaa diye çığırırım. babam at kızım dök içini derken annem sus kız komşular duyup bu kıza napıyorlar evde der.
tutarsız ebeveyn tutumu.
ben de işte bu sayede tutarlarsa tutarlıyım tutmazlarsa tutarsızım*
nerden baksan tutarsızlık nerden baksan ahmakça!
devamını gör...
112.
küçükken başka odaya gidip saatlerce aç kalıp cezalandırırdım kendimi (hala daha öyleyim) hatta bi ara annem bana "bu kız açlığa iyi dayanıyor sörvayvıra gitse açlığı sorun etmez" dediği de olmuştur.
devamını gör...
113.
kapı çarpmak hiç birşey yememek konuşmamak laf sokmak gereksiz gürültü çıkarmak
devamını gör...
114.
mevcutta evde küsecek kimsem yok, eşime küsemiyorum, öyle bir tanıyor ki beni göz göze gelince gülme tutuyor zira uzatamıyorum . çocuklara da küsemem annelik müessesesine uygun değil zaten. ama anne evindeyken küsersem odamdan çıkmazdım. öyle şahane soyutlayabilirdim kendimi herkesten.
devamını gör...
115.
uyuyorum.
devamını gör...
116.
eğer gece küsmüş isem ve haklı isem gider kapımı kapatır ve yatağımda tüm gece gelip özür dilemelerini beklemeye başlardım ama sabah barışırız en olmadı diyip de uyumaktı benim yaptığım.
devamını gör...
117.
yemeklerini, kahvaltılarını hazırlamayacağım diyorum ama vicdanım kahretsin.. yine kalkıp suratsız suratsız görevim olan işleri yapıyorum. sonra ne mi yapıyorum? tabii ki de inime çekiliyorum..
devamını gör...
118.
ev o kadar boş ki küsüp kızacağım hiç kimse yok.
devamını gör...
119.
yemek yememek.
devamını gör...
120.
başlığı görünce maziye uçtum..
henüz ilk okula bile gitmediğim yaşlarımda evdekilere kızınca yaptığım bir alışkanlığımdan bahsedicem.
tüm kıyafetlerimi beyaz ekmek poşetlerine (evet bir kaç tane poşete) sıkıştırıp omuzuma alır babaanneme giderdim. akşam iş dönüşü orada olduğumu öğrenen babam beni alır omzunda eve götürürdü. şimdilerde ise onlara küsüp kızdığımı bile anlamıyorlar. takan yok beni alooo..
henüz ilk okula bile gitmediğim yaşlarımda evdekilere kızınca yaptığım bir alışkanlığımdan bahsedicem.
tüm kıyafetlerimi beyaz ekmek poşetlerine (evet bir kaç tane poşete) sıkıştırıp omuzuma alır babaanneme giderdim. akşam iş dönüşü orada olduğumu öğrenen babam beni alır omzunda eve götürürdü. şimdilerde ise onlara küsüp kızdığımı bile anlamıyorlar. takan yok beni alooo..
devamını gör...