gitmek mi zor kalmak mı sorunsalı

'son nefes'in dediği çok doğru: sözcükler ve olay bile unutulur ama 'o' his yok mu... o an hissedilen duygu taş gibi kalır içimde. yıllar frekansında hiç bir değişiklik yapamaz. o his artık bende değil evrende iz bırakmıştır. kuarklara mal olmuştur. özün sözü; kalp kırmaktan öcü gibiymişçesine kaçın, her gün kimsenin kalbini kırmayayım diye dua edin

gitmek isteyip de kalmak zorunda olmak.

en zoru, hararetli bir kavganın akabinde bin bir türlü artistlik hareketlerle atar yapıp ayrıldığın eve beş dakika sonra "telefonumu kanepenin üzerinde unutmuşum, getirebilir misin" diyerek geri dönmektir. hele ki o telefon bulunamazsa ve iş "nasıl yok ya? kanepenin minderinin arasındaki boşluğa düşmüştür, elini bir daldırıver" minvalinde diyaloglara kadar inerse ve o sırada telefonu arayan kişinin eline demir bir lira falan denk gelirse işin iyice cılkı çıkar. işte bu ahval, giden için de zordur kalan için de.

yerimden bir kalkabilsem kolay olacak gibi. komut veriyorum kollarıma ayaklarıma diyorum ki sen ey kol, ey beni taşıyan ayaklar, kımıldayabilirsin kalkabilirsin. bazen tedirgin oluyorum ya sözümü dinlemez de kalkmazsa kolum bacağım diye test ediyorum verdiğim komutları algılama hızını.
bazen de başka türlü sınava tabi tutuyorum uzuvlarımı. bak bakayım beynim sana kımılda dediğinde ne kadar direnebileceksin bakalım kim büyükmüş falan filan derken kalkmak zor oluyor yerimden akşam olmuş saat kaç olmuş ya.

#3627038

ne gitçem ya, daha yeni geldim?

kalan gidenin dünü, giden ise kalanın yarınıdır.
biri hasret kalır diğeri özlem duyar, netice de ikisi için de acı eşittir.

hangisini yapmak zorundaysanız o zor. zor olan zorunda olmak yani.

bırak dağınık kalsın. net.

gitmek işlevsiz bir uzvundan vazgeçmek gibidir. zordur ancak mecburidir, elinden geleni yaptığını bilmenin huzuru ile yaşama devam edilir.

kalmak bu işlevsiz uzuv ile yaşamaya çalışmak, yaşamak için diretmek gibi acılı, sancılı bir süreçtir.
adım adım tüketir.

üşengecim ben bana ikiside zor.

gitmek özgürlük, kalmak bağlılık.. hangisi daha ağır, yürek karar verir.

valla bazen kapıyı çekip gitmek istiyorum ama sonra fark ediyorum: çayım sıcak, köpeklerim uykuda, ruhum hâlâ içeride…
galiba ne zaman gitsem, kendimi burada bırakıyorum; ne zaman kalsam, aklım çoktan gitmiş oluyor.