iyi bir insan olmak

bazen kötü bir şekilde kendiniz olmanız, hiç kimse olamayışınızdan daha iyidir.

şundan, bundan geçer.

bence insanlığın temel problemi her bireyin kendisini bir iyilik timsali, pür-i pak görmesi.

olm her kes iyiyse kötüler nerede?
bu yaradılışını fazla sorgulamamak maksadıyla insanların genel olarak kendini "ideal" ve "iyi" insan olarak görmesi beni aşırı tetikliyor
hepimizin kötülükleri mevcut
ama sorsan kimsenin kötülüğü yok.

nejat işler

temennimiz bu yönde.
yanlış bir şey yaptıysak
kalp kırıp üzdüysek
haklarını helal etsinler.
elimizden geleni en iyi şekilde yapmaya çalışıyorum.
insanız beşer şaşarız
inşallah birinin kalbinin üzülmesine, gözünden yaş akmasına sebep olmamısımdır.

pek bir işe yaramıyor. insanlar kendilerine değer vermeyen, hor gören, yoran tiplere ilgi gösteriyor maalesef.

insanların, enayi saf yerine koymayacağı dozda iyi biri olmak güzel bir durumdur fakat safen iyi olmak özsaygıyı zedeleyen bir durum olduğundan netice itibariyle kötüdür.

çok ilginç. ne oluyor yani iyi bir insan olarak yaşamaya devam ederek.

amaç ne. iyi bir insan olmana inandıran şey ne seni bebeğim.

çok düşünüyor ama aldatmıyor. çook istiyor ama sevişmiyor. çook istiyor ama cesaret edemiyor. çok istiyor ama gırtlaklayamıyor. çok istiyor ama memleketi yakamıyor. çok istiyor ama istifa edemiyor. çoook istiyor ama boşanamıyor vb.

ben hepinizi yakmak isterdim. kötüyüm çünkü. ne sevişirdik belli değil ama kötüyüm, uzak durmalı. kötülüğe bulaşmamalı sısıss

beni örnek alın.

"iyi insan olmak"tan ne anladığınıza göre değişir.

bile isteye birine iftira atmak, sırf kötülüğüne olsun sıkıntı çeksin diye uğraşmak, aldatmak, çalmak, yalanı alışkanlık haline getirmek, haset etmek ve bunun üzerinden insanları yıpratmak, başka birine eziyet etmek vs vs eylemlerinden uzak durmaya çalışan insanlar "iyi" olarak niteleyebileceğim kimseler.

bir de, mutlak iyilik yahut mutlak kötülük söz konusu olabilemez. iyi bir insan da yukarıda saymış olduğum "kötülükleri" zaman zaman icra edebilir, bundan pişman olup hatasından dönmesi yine iyilik haline.

bence "iyi insan" olma tanımınıza bağlı.

coguna zor gelir, cunku gunumuzde enayilik olarak addediliyor. evet.

anladık iyisin
ama
iyide iyiliğin kime
bak güzel kardeşim
madem iyi birisin
çekicez seni iyi bir sözlüğe
iyi bir klavyeden çıkan
iyi hakaretlerle
uzun uzun
linçliycez seni

kötü bir insan olmamayı tercih etmektir. tercih etmek diyorum, altını çiziyorum.

iyi olmaktan yakınan insanların gerçekte iyi insanlar olduklarını düşünmüyorum. korkak insanlar olduklarını düşünüyorum. hayır demeye cesaretin yoksa huoopp yardımsever oluyorsun - ki iyi addedilen bir özelliktir. intikam almaya cesaretin yoksa huooop affedici oluyorsun - ki iyi addedilen bir özelliktir. adil olmaya cesaretin yoksa haksız dahi olsa huooop zayıfın yanında oluyorsun ve kahraman oluyorsun -ki iyi addedilen bir özelliktir. bütün bunlar da içinde kendine ihanet etmeyi barındırıyor ki bana kalırsa iğrenç bir özelliktir.

bunlar tercih değil, bir sebepten bir davranışa kendini zorunlu hissetmek, senden beklenen rolü sergilemek. e sonrasında da bir tavır bekliyosun ve bunu alamayınca haksızlığa uğramış hissediyorsun, enayi hissediyorsun kendini, birileri kendilerini senin ettiğin kadar feda etmeye niyetli değil diye.

oysa bu tercih olduğunda hiç de öyle hissetmiyorsun. geçen rezil bir insanın bir ödevine yardım ettim. kendi çıkarlarımı gözeterek yaptım. sonra yine rezil davrandı. hiç enayi gibi hissetmedim, öfke de duymuyorum mesela. herkese hesaplı iyilikler tavsiye ediyorum o yüzden, ezberci bir iyi insan kostümü giymelerindense.

benim başaramadığım şey. domestos reklamındaki mikrop gibiyim. kötüyüm ben kötüyüm herkesi hasta ederim.

insana farkındalık da kattığı için veya default olarak birbirini tamamlayan şeylerdir bilmiyorum, iç sızısı da ekler bünyeye.

bu bir olmuşluk hali değil ya sonuçta. insan iki uçta yalpalıyor. daha iyi olduğumu hissettiğim zamanlarda asla daha mutlu olamıyorum. aksine hüzün hissediyorum. çünkü yolunda gitmeyen çooook fazla şey var . kendi payıma düşen şeyleri de haliyle yok sayamıyorum.

bence esas sıkıntı, kötülüğe giden şeyler yaptığımızda iç sıkıntısı hissetmemek. bazısı vardır ya, ne yaparsa yapsın o haklıdır. içgörüden bu denli yoksun olmak korkunç bi şey ve başlı başına bu bile iyilik, kötülük kavramlarını keskin bi şekilde ayırıyor bana göre. buna hala şaşırabildiğim için kendimi şanslı hissediyorum ben.*

iyilik 2025 türkiye'sinde özellikle de erkeksen korkaklarin sığınağıdir. korkak olmayan bir erkek iyi olamaz, kalamaz, en optimum ihtimalle bazen iyi bazen kötü olur.

sorsan herkes en iyisi, hep onlar haksızlığa uğruyor. madem herkes iyiyse bu kadar şerefsiz, haysiyet yoksunu nereden geliyor lan! iyi bir insan olmanın kuralları basittir kimseye iftira atmadı isen kimsenin hakkına girmediysen, kimsenin namusu, şerefi, haysiyeti, namusuyla oynamaya çalışmadı isen dümdüz iyi bir insansın. insan kendine bunu sormalı yastığa başını koyduğum zaman ben bunların cevabını kendime verebiliyor muyum? eğer cevabınız evet ise iyi insansınız kalanı kendine ama, fakat diye bahaneler uydurmaya devam etsin.

bazen bizimle ilgili değildir.

ne yazık ki cezasız kalmıyor. kötü insan olmaktan hem çok daha zor hem de suç işlemişçesine vergi ödüyorsunuz çevrenizdeki ite kopuğa, başarısız ve ve kalplerindeki kötülüğü size de bulaştırmak isteyen insanlara.

#3441911
kesinlikle değildir.

ha iyi bir insan olmuşsun ha tuvalet kağıdı. nerden bildiğimi sormayın anısı var.

olması gereken,hayattaki en güzel erdemdir ama maalesef bozuk kanılar yüzünden eziklik,güçsüzlük addedilendir ve yine maalesef bizim toplumumuz nazarında konuşacak olursak hiçbir zaman gerçek değeri bilinmeyecek insan tipidir.

ama böyle olan,olmaya çalışan ve böyle insanların değerini bilenler baş tacı.