kedi

çocuğun düşmesini engellemeye çalışan kedi çok şirin. ben balkon demirine çıksam bizim ki atla ulan atla atlamazsan adam değilsin diye tempo tutar.

içinde canavar var bizimkinin. bir gün uykumda takacak pençeyi ama hadi bakalım ne zaman.

canım kedi çekti.
arkadaşımın kedilerinin gelip sırnaştığı bir konya akşamını da çekmiş olabilir. bazı zamanları durdurmak istersin, yahut kapsüle hapsedip mutsuz olduğunda içmek. işte şimdi tam şu anda karnımın üzerinde bir kedi uzanmalı,başını sevdikçe gırlamalı ve yumuşacık olmalıydık ikimiz de.

huzur depolarını dolduran birisi.

canını sevdiğim.

hayvanların çoğunu aşırı seviyorum ama kediyi aşırının da aşırısı seviyorum.

küçüklüğümden beri ablam her bulduğu kediyi eve getirirdi sokaktan alıp. kimi zaman hasta, kimi zaman pireli, kimi zaman annesiz kalmış... belki de onun yüzünden alıştım bu kadar, bilemiyorum ama kedi denen şeye âşığım ben arkadaş! yumuşacık, kuru pasta görünümlü paticiklerini ağzıma sokmamak için zor tutuyorum kendimi, kedi gördüğüm zaman.

troll gibiler. bak bak gül bütün gün. manyak manyak işlerin, saçma sapan davranışların, birbirini bir yerden aşağıya itekleyivermek gibi şerefsizce hareketlerin yakıştığı tek canlı bu olsa gerek. al işte arkadaş, tiplere gel!

ablam sürekli getirirdi dedim ya, bir gün elinde bir kutuyla geldi. içinde de bir iran kedisi. erkek arkadaşı almış ablama, hediye diye. hayvanların satılmasına, alınmasına tamamen karşıyım ama almış adam artık, ne yapacaksın? kediyi görseniz; suratsız, nemrut bir şey ama birkaç gün içerisinde benim için dünyanın en güzel suratlarından biri oldu, o ayrı tabii. ablamın o güne dek getirdiği kedilerin, köpeklerin büyük bir kısmı ablamla takılmayı severken bu kedi beni seçti. koynumda uyuyor, tıraş olduğunda sarhoş gibi adım atamaz hâldeyken benim kucağımı arıyor, sabahları gelip uyandırıp ilgi istiyor falan derken bağımız kuvvetlendi. erken öldü ama böbrek yetmezliği yüzünden. bu cins kedilerin de böyle sorunları var maalesef. diyorum ya; çoğaltılması, satılması falan aslında insanlık suçu olmalı.

neyse. o gittikten sonra başka kedi almadık. koltuğun kenarlarında hâlâ onun tırnak izleri var. bir gün kitap ayracını oraya koydum. sonra geri alırken fark ettim ki ayracın üzerinde "bir kedinin günlüğü" yazıyor ve hemen yanında da kızımın tırnaklarından kalan son hatıra... ağladım, ağladım ama elden ne gelir ki?

hep bir kedi olsun istiyorum elimin altında ama öleceği fikrini düşündükçe vazeçiyorum. çok seviliyor bu it sıpaları. yokluğuna alışmak da çok zor o yüzden.

pff! cins kedi yerine ölümsüz kedi icat etsinler diyeceğim ama sahiplerine köpekler kadar bağlı bazıları. benimki de öyleydi. ben yoksam yemek bile yemezdi. bu sefer ben ondan önce ölürüm de bunalıma girer sonsuza dek diye kıyamam.

sevmekten vazgeçeyim diyorum da... hiç olmaz o iş, ı ıh. imkânı yok.

kedi, canını senin!

takriben min 15 yıl benimle yaşayacak çocuk. tabi o tarihlerde ikimiz de ihtiyar olacağız.

aklıma hep şahsiyet geliyor. münir bey ne kadar önemliyse, pipet bey de benim için o denli önemli.

sanki gerçek bir insan bıyığı olan kedi: www.youtube.com/shorts/W9aS...
bıyık gibi görünen tüyleri...

kedi olsam da kurtulsam. bütün gün, sahiplenilince tabii, evin farklı köşelerinde yatıp durayım. mis. yemek de geliyor. zaten seviliyorum. daha ne, değil mi? *

keko bir hayvan türüdür.

tatil sebebiyle 1 hafta görüşemedik kendisiyle. eve döndüğümde boynuma boğazıma sarılacak, miiv miiv diye kafayı yiyecek diye beklerken tanımazdan geldi beni şoparın evladı. sevmeye çalışıyorum kaçıyor, iki elimle tutup havaya kaldırıyorum yüzüme bakınca korkuyor gözleri full açıyor kulakları geri atıyor falan... ulan benim ben, roqs. favori insanın.

ayrıca kedi almadan önce bir kediye yapılan keyfi masrafların tamamı gereksizdir diye bir giri okumuştum bir yerlerde, ne kadar doğruymuş. bu kekoya 20 tane oyuncak aldım hepsiyle toplam 5 dakika belki oynamıştır o da benim zorumla.

seviyorum kendisini, bi de şu kolumu ısırma huyundan vazgeçirebilirsek (sanmam) daha da iyi anlaşacağız.

tadi guzeldir

ucube köpeklerden çok daha güzel, bokunu sidiğini temizleyen, dünyalar tatlısı hayvan.

abd'de her yıl 21 milyarı memeli, 3 milyarı kuş olmak üzere 70 milyara yakın hayvanı katleden, bazı hayvan türlerinin yok olma aşamasına getiren doğal katil.
avustralya'da doğal düşman olarak tanınmadığı için hiçbir savunma mekanizması geliştirmeyen yerel türler arasında büyük bir kırım gerçekleştiren ve bazı türlerin yok olmasına neden olan avcı memeli. avrupalı göçmenler tarafından kıtaya getirilen kediler yaban hayata kaçarak kanguru yavrularını dahi avlayacak şekilde geliştiler. şimdi yetkililer, kalan yerel habitatı korumak için 17 milyondan fazla "feral" kediyi yok etmek için uğraşıyor.
benzer sorunla karşılaşmak üzere olan yenizelanda evlerdeki kedilerin tamamen kayıt altına alınmasını ve kısırlaştırılmasını şart koştu. evlerdeki hayvanllar doğal yollardan ölünce yeni kedi sahiplenmek yasaklandığı gibi kedisi olmayanların da kedi sahibi olmaları yasaklandı.
tanım: istilacı bir tür.

(bkz: gürbüz doğan ekşioğlu)

patisini uykuluyken koluma atti, sonra gozlerime bakti. agladim

hepsi benim bebeklerimden, senin dötünü yerim repliğine döndüğüm şu günlerde hayatımda her daim olan hayvanlar. bunlardan bir tanesini göreyim yeter. tüm karakterim olduğu gibi dışarı vuruyor. bilinçsiz bir moda geçiyorum. yanımda çok çok üst düzey yöneticilerim varken iş sohbetini bırakıp "eneem, ben seni yerimmm." diye yavru peşinde koştuğumu ve herkesin şaşkınlık içinde bana baktığını bilirim. yer, zaman, mekan fark etmeksizin sevdiğim hayvan. kendisine ağır alerjim olması dışında herhangi bir sorun yaşamıyorum. ***
çok zeki hayvanlar. genel olarak insanları kullanma konusunda başarılılar. konuşsalar ağır küfür ettiklerine eminim ama ispat edemiyorum. * genelde sokak tekiri baktığım ve sokaktaki kedilere baktığım için kış yavruları için her daim mama ve yaş mama bulunduruyorum. kışın hayatta kalamıyor yavrular. bu sebeptendir ki kışları ağır alerji ile geçiririm. eve kesin ağır hasta yavru getiririm. gönlü güzel veterinerler sağolsun sokak kedilerinden para almıyorlar. kimisi alıyor ama benim için hayvanın hayatta kalması önemli. şimdilik kayıp sayım hayata tuttundurduğumdan daha az. bunun mutluluğunu yaşıyorum ama her kayıp kedi bir ağlama silsilesi.
moralim bozukken çok iyi geliyorlar. sürekli baktığım kediler ibs yüzünden karnım ağrırken hep karnıma oturup, masaj yapıyorlar. güdüleri de muhteşem varlıklar.
düzenli baktığınızda arabanızı*, ayak* sesinizi, kokunuzu tanıyarak sizin yanınıza gelip sürtünmeleri ayrı bir erime sebebim. açtır diye mama veriyorum sadece sevilmek için gelmiş aslında zibidi. eşim bazen sokak kedilerine olan aşkımı kıskanıp "bana bu kadar şefkat göstermiyorsun." diyor. doğru olabilir, sonuçta miyavdan ne dediğini anlayamıyorum. *

2 gundur miyav diye diye kafa utulemis hayvan. seytan diyo at disari ne kadar miyavlarsa miyavlasin. cileden cikardi.

italya'nın güneyinde sık tüketilen bir rakı mezesi çeşidi olup, orjinal ismi gatta'dır.

parmesam peynirinin kalıntıları deglaze edilerek asma yaprağı ile karıştırılır, sucuk ve krema eklenir.

oglen yemegim. ara sicak olarak da tuketebiliyorum. baya severim, denememis olan varsa denesin.

mahlas esprisi linclemeyin, hani kedi yiyen fare ya. bu espriyi de bu baslikta 50 kere yaptim ya. komik degil be adam, komik - degil!!!!

çok severim. şaka bir yana yaklaşık 10,000 yıldır insanlarla iç içe yaşamayı başaran sevimli canlılar.

hayvan dertli:

konuşabilseler insanlarla asla muhatap olmazdım.

dünyadaki en manyak hayvan olabilir. kedimin birisi mama yiyebilmesi için bana masaj yapması gerektiği izlenimine kapılmış. gece, gündüz, sabaha karşı hiç fark etmiyor önce bana adanmış halde pati masajı yapıyor ardından iştahla mamasını yiyor. pavlov'un köpeği bile bu derece koşullanmamıştır. ne yapsam da masaj yapmadan mama yiyeceğine ikna edemiyorum.