kedi

insanların eve alıp iyilik yapıyoruz "ayağına" çükünü kestikleri, kukusunu dağladıkları, nerede ne zaman ne yiyeceğini, nereye işeyip nereye sıçacağına karar verdikleri, bütün bunların sonucunda obez yaptıkları, bütün bunların onun iyiliği için olduğunu söylediği carnivor canlı. bunların ek olarak insan kişisi bir de, sadece insanlara özgü bir niteleme olan nankör sıfatını yapıştırır garibana.

sevilmeyi hak eden en tatlı varlıklar. güzeller güzeli çocuğumu buraya bırakıyorum, ilk bulduğumda böyleydi:

bir tanesi var ki asker gibi kapımızın önünde nöbette. evin içine girmekte, dışarı çıkmakta olay oldu artık. bize alışma dönemi olmuş. benim bunda hiçbir payım yok, aile bireyleri ile içli dışlı olmuş bir vakit, kendini bizden biri sayıyor. ben zaten böyle sevgi falan veremem linçlenmeyeyim ama kedi falan pek sevmem köpek olsa biraz daha yakınım. canlı ayırt etmekte hoş olmadı ama ne yapayım? bu kedi her geçen gün benim canımı sıkıyor. böyle arsız şey görmedim kızsam da, bağırsam da umrunda değil, bana mısın demiyor.
kedi gergin bir insanın dibine dibine nasıl girer? ilk defa böyle cins kedi gördüm ve şaşkınım. onunla boğuşmaktan bir gün merdivenlerden aşağı yuvarlacağım diye korkuyorum..
şimdi kedi fotoğrafları paylaşalım.. günah benim yazdıklarım. siz sevaba girin bari..

ne çabuk evcilleşiyor bunlar. yiye yiye çatlayacaklar. her yer kedi doldu.

tombis gobislerine öldüğüm. keske her ihtiyaclarini karsilayabilecegimiz olanaklarimiz olsaydi da icimiz disimiz sagimiz solumuz her yerimiz kedi olsaydi. zira insanliga hizmetleri (ozellikle manevi alanda) bana kalirsa insandan fazla.

eski mısırda kedilere tapıyorlarmış. o günlere döndük. hayat döngüsel işte, doğrusal değil. dön dolaş aynı şeyler. ha antik mısır, ha bu. değişen bir cacık yok.

bulunduğu kabın şeklini alan canlı

22 teşrin i sani 1887 günkü habere göre,

teşvikiye'de bir kulübede ikamet eden ahmet ağanın karısı, 4 aylık çocuğunu salıncağa koyup uyutmuş, ancak kedileri salıncağa çıkıp bebeğin üstüne yatarak ağzını kapattığından dolayı çocuk nefes alamayıp vefat etmiş.

neredeyse putlaştırılan, ilahlaştırılma aşamasına gelen tatlış hayvancıklar.
başta facebook olmak üzere meta şirketinin tüm internet araçları bir şekilde biz insanlara abartılı hayvan sevgisini kazandırarak belkide hayatta sadece tek bir defa olsa da doğru bir amaca hizmet etti fakat başta söylediğim gibi biz insanoğlu bunun da bokunu çıkardık.

tam bir masaj aleti. her gün düzenli aralıklarla beni yoğuruyor. her seans gırlamalar eşliğinde devam ediyor. uyumadan önce, mama ve su öncesi her daim masaj yapması elzem oluyor. ben yokken de beni arayıp biraz miyavlıyor. pavlov' un köpeği gibi masaja şartlanmış halde yaşıyor. yaa ama tüylü dötünü yerim.

dünyanın en tatlı canlıları.
birazdan yine şahsi sokak kedilerimi beslemeye ve sevmeye çıkacağım. yine en ufak hareketlerine mutlu olacağım.
suşi ve puşi'nin flörtleşmelerini, yalaşmalarını izleyeceğim.
lukuşumun kucağıma gelmesini bekleyeceğim*
sonra bazı sokak kedilerini daha tanıyacağım, kendimi onlara sevdirme çabasında totomu yırtacağım.
en çok beni sevecekler , en çok beni.
hepsi benim çocuğum gibi.

üzüldüğüm konu bu soğukta dışarıda ne yapıyor oldukları oluyor , keşke tüm kedilerin sağlığından emin olabilsem.

evcil hayvan olarak beslenen ve bağımsız yapısıyla bilinen memeli türüdür. keskin duyuları ve avcılık içgüdüsü sayesinde tarih boyunca insanlarla birlikte yaşamıştır. uyumlu karakteri ve sakin yapısı nedeniyle günümüzde en yaygın tercih edilen evcil hayvanlar arasında yer alır.

mart ayının gelmesiyle birlikte beni anası zanneden birdenecik oğluşum bana sulanmaya başladı.
ben böyle bir azgınlık türü görmedim,anandım lan ben senin..
yemedim yedirdim, içmedim içirdim, her yerimi ısırıp emmene izin verdim.
sonuç olarak gördüğüm muamele ise sapık bir oğluşun belli sapıklıklarına maruz kalmak.

ki bunları yazdığım şu an bile azgınlık peşinde kendisi.
hele bir mart ayı bitsin de o zaman görüşeceğiz seninle sarı pipili pezeveng.

dünyanın diğer ucunda olan bazı kedileri takip ediyorum. ne sahiplerini tanırım ne de kültürlerini. bizi bir araya getiren kedilere olan aşkımız. insan insana aşık olur. insan hayvana aşık olmaz diyebilirsiniz.

bu aşk değil de ne?

en sevdiğim evcil hayvan, en delisi hatta.

2022’nin ekim ayında çalıştığım yerin cafesinde el kadar 3 bebek kedi bulduk. bi tanesi çılgındı, ordan oraya koşturuyordu. eşimi aradım hemen box al gel kedi sahipleniyoruz dedim.

deliliğinden anlayacağınız üzere sarmandı, o zamanlar diyette olduğumdan rengine de uygun diye yulaf koyduk ismini.

3.5 yıldır beraberdik. terasa kedi filesi yaptırdık rahatça terasa çıksınlar diye (yulaftan 1 yıl sonra bi kedi daha sahiplendik), yulaf daha önce 1-2 kere fileyi delip kaçtı ama ürkek bi kedi olduğundan 15 dk sonra bulduk ya da kendisi geldi.

1 hafta önce yine kaçtı ama bu sefer gelmedi. bakmadığımız yer, sormadığımız insan kalmadı. ilanlar açtık falan ama yok. ilk gün üzülemedim bile yani çünkü çok emindim geleceğinden. hamileyken bebekle beraber oyun oynayacaklarının hayalini kuruyordum çünkü.

gelmedi, bulamadık. çok üzgünüm. çok şaşkınım. kayıp kedi ilanları görünce ulan insan kedisini nasıl kaçırır derdim. kaçırıyormuş, kınamamak lazımmış. yulaf bi gün öldüğünde nasıl dayanırım ne yaparım diye hep düşünürdüm. 1 kere ağladım herhalde bebek telaşından daha yulafın kaçtığını tam idrak edemedim. idrak ettiğimde nasıl olacağımı tahmin edemiyorum.

hala umudum taze ama yine de, gelecek gibi geliyor. üst katın kamerasını açtığımda en sevdiği koltukta oturuyor olarak göreceğim yine.

hepsine ayrı hastayım ama bir tanesiyle kurduğum bağı kimseyle kuramam diye düşünüyorum. bu şapşik öyle bir sevgi yumağı ki yastığımın kenarına kafasını koyup uyuyor. benimle uyumasına zaten eriyorum ama o tostos kafasını yastığıma yaslayınca ısırmamak için dişlerimi sıkıyorum. arada patisini elimin üzerine falan koyuyor ya ben o kısımda bir miktar çıldırıyorum.

kurumda neredeyse şiddet görmeyen kedi yok, bütün kediler bizim kapıya geliyor selam vermeye, sonra da adım çıkıyor bu çocuk delirmiş diye, yahu kadına, hayvana, doğaya şiddet uygulayan normal, işini yapmayıp kurumunu ve sorumluluk sahasını bilmemek normal, kurumdaki kedileri dahi gözetmeye çalışan bendeniz anormal oluyorum, gerçekten ne zormuş şu ahir zaman.

tatlıdır bugün sevdim yanaklarından öptüm prensesi.