kiloda artış fark edildiğinde yapılan ilk şey

perhiz.

hayatım boyunca hiç yaşamadığım kilo artışıdır. baştan tedbir almak yapılması gereken ilk şey olunca, her şey gayet kolay ilerliyor.

mutlu oluyorum çünkü kilo almak benim için daha iyi ama mutluluğum kısa sürüyor.

son 5 6 ziyafet daha yapıp pazartesi itibarı ile çok yemeye başlamak. (önceden çok çok çok yiyordum, çok yiyince üçte bire azaltmış oluyorum)

#3842877

matofin uygun endikasyonda kullanılmadığında; böbreğe yüklenir, mideyi bozar, pankreas'ı dürter, karaciğer'e hop naptın der,
yan etkisi yok yani çok şükür. *

----------------------------------

yas'ın beş evresini başlatırım ben.

inkar: tartının kalibrasyonu bozuldu muhtemelen, böyle kilo almam ben.
öfke: kısa bir dönem aşırı yedim diye böyle mi olduk şimdi ?!
pazarlık: yürüyüşe başlayıp ekmeği kessem halleder miyiz acaba ?
depresyon: geçen ay olan kıyafetim bu ay benden vaz mı caydı ki ?
kabullenme: böyle de güzelim ya, azıcık değişiklikten kimse ölmedi, kilolar da gitmiyor bir yere zaten.

seviniyorum ve bu artışın neyin sebep olduğunu düşünmeye başlar onu yer ve içmeye devam ederim.
zor bela aldığım 4-5 kiloyu 2-3 hafta da ışık hızıyla vermek gibi bir metabolizma ya sahibim.

göbeğime bakıp onunla oynuyom

sevinmek xd kolay kolay kilo alabilen biri değilim çünkü, şu ara mesela sürekli gece yemek yiyip yatıyorum, iki üç kilo almışım. aç aç da yatılmıyor ne yapayım, gece gece tıkınmak çok daha keyifli oluyor, yalnız acı yememek kaydıyla. o saatlerde bol acı tüketince çıkışı şöyle oluyor.

percewell seni öldürebilirim şu an kardeşim. yediği kendini yiyen insanlara çok özeniyorum.

benim yaptığım şey ise ne kilo aldırıyorsa tamamen kesemiyorsam bile yeme/içme sıklığını azaltmak oluyor ve işe yaramayan yürüyüşler tabii ki. hiçbir şey hiçbir işe yaramıyor kahretsin.