kırıcı olmaktan korkmak

aman kırılmasın sesimi çıkartmayım dedikçe bunu zayıflık olarak görürler ve ilk fırsatta sizi kırarlar. sonra da olmaz bişe düzelirsin derler ve sonra tekrar kırarlar. belli zaman sonra bir bakarsınız kendinize saygınız kalmamıştır ve sürekli kırılan taraf siz olmuşsunuzdur. o yüzden gerektiği zaman karşı tarafı kırmaktan çekinmemelisiniz. hatta umurunuzda bile olmamalı.

karşımdaki düşünmüyorsa düşünmem. her şey karşılıklı bu hayatta. ne veriyorsa ne yapıyorsa aynen karşılığını alır ne eksik ne fazla.

başkasını kırmayayım derken kendini paramparça etmektir. sonra dersin ki '' incinmiş biri uyuyabilir ama bir başkasını incitmiş olan uyuyamaz.''

naif düşünen, dert sahibi insanların yaşadığı durumdur. kendimden biliyorum.

çok güzel bir meziyettir. ancak kişi kendisinin kırılmasına da izin vermemelidir. hayat ilk olarak kendini yok sayanları harcar demişler.

kırıcı olmaktan her daim imtina ettim.

29 yıllık profesyonel kırıcı olmamaklı hayatımda öğrendiğim tek şey; kırıcı olmazsanız, kırılırsınız.

herkese iyi günler dilerim.

kırıcı olmaktan korkup fazla duyar kastıktan sonra evde yorganın altında ağlamak.

hiç korkmam beğenmeyen küçük kızına almasın.

insanları farkında olmadan o kadar çok kırdım ve insanlar da peynir ekmek yer gibi beni parçaladılar ve istemsizce bu korkuya paranoya şeklinde kapıldım gidiyorum. halbuki samimiyeti ve hızlı iletişimi baltalıyor bu durum ve artık insanlarla aramda mesafe var gibi hissediyorum. tavsiyesi olan var mıdır?

herkes bu duyguya sahip olunca dünya yaşanılır olacaktır

dozunda yaşamak lazım bunu da. cünkü size esnekmiş gibi dümdüz konuşan insanlara bu hassasiyet fazla.

üniversiteye ilk başladığımda bende böyleydim aga. sonrasında geçen 6 7 seneden sonra borç isteyen samimi arkadaşa "s#₺ktir lan dürzü" diyebilecek seviyeye geldim. küser diye düşünüyor muyum? küssün umrumda olmaz.

sizi kırmaktan korkmayan insanlara karşı göstermemeniz gereken hassasiyet. sizin ona karşı bu hassasiyeti gösterdiğinizi de anlamayacaktır ondan olan beklentinizi de. kırıldığınızla ve boşa çıkan iyi niyetinizle kalırsınız.

kırıcı olmaktan korkarsaniz sizi kirmaktan korkmazlar.

bizi de kırdılar sabah kalkıp işe gittik, demediğine göre kimse, bazen bu tutumun çok daha yanlış sonuçlara gebe olduğunu söylemem gerek. evet kasıtlı olarak yapılmaz ancak yerinde ve zamanında şayet başka yol kalmadıysa kırıcı olmak da gereklidir. korkacak bir şey yoktur. aksi halde bu korku, her korku gibi sizi esir edecektir. böyle tatsız bir esarete gerek yoktur.

kırıcı olmaktan korkarsan ,kiramadiklarin gün gelir seni çatır çutur kırar.hemde yüzüne baka baka.
bu devirde iyi olmak,naif olmayacaksın insanlar o dilden anlamıyor,kötülükten kendileri gibi olduğunda anlıyorlar.

(bkz: yufka yüreğimizden börek yaptılar)

sözlerine ve hareketlerine dikkat ederek muhatabını üzmek istememe davranışıdır. ilk bakışta ince bir davranış gibi görünse de bunun da fazlası zararlıdır. şöyle ki gerçek yorumunu yumuşatmak, sözlerinin keskinliğini törpülemek demektir ki bu konu üzerinde düşünülüyor, buna ekstra bir efor sarf ediyorsunuz. oysa karşınızdaki insan mizaç olarak lafını esirgemeyen, kırıcı olabileceğinin farkında bile olmayan biri olabilir. bu durumda belki dürüstçe bir yorum sizin tarafınızdan ağır bir söz gibi algılanabilir çünkü malum siz lafınızı kırıcı olmaması için bin dereden getirirsiniz, o ise işte söyleyivermiştir. uzun vadede bu davranış sizi yalnızlaştırır. kırmak istemezsiniz, ister istemez aynı düşünceli tavrı da karşıdan beklersiniz. her zaman bu istediğiniz gibi olmaz, insanlar sözlerini sizin kadar filtreden geçirmiyordur. bir süre sonra kırılmamak için açık sözlü insanlardan uzak durursunuz, bu ise sizi yalnızlaştırabilir. kırıcı olmamak için çabalayıp karşıdan aynı şeyi beklemezseniz bu durum olmaz lakin biraz gerçeğe uygun değil bu, o kadar ehemmiyyet gösterdiğiniz davranışı ister istemez karşıdan da beklersiniz. siz gene karşıyı kırmamak için bir kez düşünün ama fazlası zarardır bunu bilin.

bu kadar düşünüldüğünde karşı tarafın daha çok kırılmasına sebep olunan durum

hep bu üzerine titrediklerimiz, kendimizden bile sakındıklarımız değil midir bizi asıl yıpratan? sevginin çok yanlış anlaşıldığı bu dönemde sizi kırmaktan korkan birini bulursanız sıkıca sarılıp bırakmamanızı tavsiye ederim.