normal sözlük yazarlarının hissettikleri
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
başlık "hame" tarafından 07.11.2020 16:02 tarihinde açılmıştır.
2821.
delirmemeye calısıyorum su sıra.
birkac fiziki rahatsızlık da var. onları tedavi etmeye calısıyorum.
onumu goremedigim bir donemdeyim.
her an her seyi yapabilirim.
birkac fiziki rahatsızlık da var. onları tedavi etmeye calısıyorum.
onumu goremedigim bir donemdeyim.
her an her seyi yapabilirim.
devamını gör...
2822.
son birkaç yıldır yorgun hissediyorum. hep bir şeylerle savaşma, mücadele etme durumu hissiyle iç içeyim. arkadaşlık ilişkileri, kişisel problemler, ailedeki zor süreç , gelecek kaygısı vs derken gerçekten yordu. birisiyle aran bozuluyor, birine üzülüyorsun, birine kırılıyorsun falan derken her şey üst üste geliyor. çok kez dik durmaya çalıştım belki bazen kırdım, belki kırıldım ama asla bile isteye değildir.
etrafıma bakıyorum haset eden insan çok. arkanı dönmen yetiyor herkes hazırlıklı o bıçağı saplamaya. dik durmak, güçlü kalabilmek ve bunlarla mücadele edebilmek kolay değil.
sevdiklerimizi kaybettik, üzüldük, sevdiklerimizin acılarını paylaştık yeri geldiğinde. hayatı da tek başımıza yaşamıyoruz ki. güzel şeyler yok mu elbette var , çok kıymetli insanlarla yolum kesişti , çok güzel dostlar edindim... var olan arkadaşlarımın varlığı daimdi.
konuşmadığım arkadaşlarımla oturup iki kelam edebilmeyi öğrendim . yıllardır selamı sabahı kestiğim çocukluk arkadaşımı affettim. ... evet affetmeyi öğrendim mesela en çokta...
varlığımın birileri için kıymetli olduğunu gördüm. iyi olmanın ekmeğini yedim bu süreçte.
kalplerini açtılar, yüreklerini açtılar.. nasıl kıymetli bunlar... bazen nasıl hissedeceğimi bilmiyorum gerçekten. o kadar iyi öğrendim ki dik durabilmeyi eskisi kadar sarsmıyor. en acı durumda bile gülebiliyorum mesela. ya tamam abartmayın ya olacağı varsa olur. allah güzel şeyler yaşatsın diyorum mesela.
günlerce evden çıkmadığım günler oluyor tamam ama çok uzatma diyorum kendime..
bazen kaybolduğumu düşünüyorum hislerimi kaybetmiş gibi ama hâlâ yaşıyorlar ara ara kontrol ediyorum. ölmemişler...
iyiyim diyorum çoğu zaman iyi miyim bilmiyorum.
kötü müyüm onu da bilmiyorum.
idare ediyoruz ya şükür diyorum. idare etme diyorlar
ama bilmiyorum ki hangisiyim acaba?
gerçi benim kötü kalabilme sürem çok az biri güzel bir şey desin hemen modum yükselir.
kendimi yerin altına soktuğum gibi yukarı çıkarmasını da bilirim.
bu yolu yürümek zor işte dümdüz çiçekli bir yol değil.
inanılmaz engebeli, virajlarla ve dikenlerle dolu...
sonu gül bahçesine çıksın diye yürümeye devam ediyorum... :)
her şeyi zirvede yaşayan biri olmak, mükemmelliyetçi olmak çok zor...
tanıyıp keşke tanımasaydım dediğim insan sayısı yok denilebilecek kadar az.
benimle anlaşmak zor değil. sadece fevri bir insanım, çok çabuk yükseliyorum bir de ikizler burcuyum
mesela sen zor değilsin diyorlar ama bence tamamen tanımıyorlar beni.
inanılmaz takık biriyim her şeye. şımartılmayı severim ve arkadaşlarım hep şımartıyor...
neyse, çok konuştum gene.
karışık işte biz de her şey. alıştım bu karışıklığa.
nasıl gidiyorsa öyle gidiyor işte
kötü şeyleri görmezden gelerek yaşasam da hislerimden silemiyorum bazı şeyleri.
etrafıma bakıyorum haset eden insan çok. arkanı dönmen yetiyor herkes hazırlıklı o bıçağı saplamaya. dik durmak, güçlü kalabilmek ve bunlarla mücadele edebilmek kolay değil.
sevdiklerimizi kaybettik, üzüldük, sevdiklerimizin acılarını paylaştık yeri geldiğinde. hayatı da tek başımıza yaşamıyoruz ki. güzel şeyler yok mu elbette var , çok kıymetli insanlarla yolum kesişti , çok güzel dostlar edindim... var olan arkadaşlarımın varlığı daimdi.
konuşmadığım arkadaşlarımla oturup iki kelam edebilmeyi öğrendim . yıllardır selamı sabahı kestiğim çocukluk arkadaşımı affettim. ... evet affetmeyi öğrendim mesela en çokta...
varlığımın birileri için kıymetli olduğunu gördüm. iyi olmanın ekmeğini yedim bu süreçte.
kalplerini açtılar, yüreklerini açtılar.. nasıl kıymetli bunlar... bazen nasıl hissedeceğimi bilmiyorum gerçekten. o kadar iyi öğrendim ki dik durabilmeyi eskisi kadar sarsmıyor. en acı durumda bile gülebiliyorum mesela. ya tamam abartmayın ya olacağı varsa olur. allah güzel şeyler yaşatsın diyorum mesela.
günlerce evden çıkmadığım günler oluyor tamam ama çok uzatma diyorum kendime..
bazen kaybolduğumu düşünüyorum hislerimi kaybetmiş gibi ama hâlâ yaşıyorlar ara ara kontrol ediyorum. ölmemişler...
iyiyim diyorum çoğu zaman iyi miyim bilmiyorum.
kötü müyüm onu da bilmiyorum.
idare ediyoruz ya şükür diyorum. idare etme diyorlar
ama bilmiyorum ki hangisiyim acaba?
gerçi benim kötü kalabilme sürem çok az biri güzel bir şey desin hemen modum yükselir.
kendimi yerin altına soktuğum gibi yukarı çıkarmasını da bilirim.
bu yolu yürümek zor işte dümdüz çiçekli bir yol değil.
inanılmaz engebeli, virajlarla ve dikenlerle dolu...
sonu gül bahçesine çıksın diye yürümeye devam ediyorum... :)
her şeyi zirvede yaşayan biri olmak, mükemmelliyetçi olmak çok zor...
tanıyıp keşke tanımasaydım dediğim insan sayısı yok denilebilecek kadar az.
benimle anlaşmak zor değil. sadece fevri bir insanım, çok çabuk yükseliyorum bir de ikizler burcuyum
mesela sen zor değilsin diyorlar ama bence tamamen tanımıyorlar beni.
inanılmaz takık biriyim her şeye. şımartılmayı severim ve arkadaşlarım hep şımartıyor...
neyse, çok konuştum gene.
karışık işte biz de her şey. alıştım bu karışıklığa.
nasıl gidiyorsa öyle gidiyor işte
kötü şeyleri görmezden gelerek yaşasam da hislerimden silemiyorum bazı şeyleri.
devamını gör...
2823.
bugün çok güzel bir gün olacak (olmadı)
devamını gör...
2824.
kırgınlık ama öyle grip olacağım kırgınlığı değil. sabah normal normal uyandım. her şey olması gerektiği gibiydi. kahvemi demledim, ilaçlarımı içtim. salak salak story izleyerek dopamin salgılamaya çalışıyordum. storylerin birinde bir şarkıya denk geldim ve bir hüzün dalgası yayıldı ruhuma, ruhum dizleri üstüne çöktü. ruh halimin böylesi sallantılı olmasına çok kırgınım. bir şarkının beni dağıtmasına... halbuki her şey olması gerektiği gibiydi, kahvemi demlemiştim...
devamını gör...
2825.
bugün içimde ne bir sevinç kırıntısı var, ne de büyük bir keder. sadece uçsuz bucaksız bir boşluk. bazı günler hissetmek çok ağır gelir. çünkü hissetmek demek; verdiğin ödünleri, sustuğun kelimeleri ve başkaları eksilmesin diye kendinden kopardığın parçaları hatırlamak demektir.
devamını gör...
2826.
bir bakıma tüm yaralarımızdan biz sorumluyuz
kimse belanın ilk okundan kaçamaz tabi
ama ikinci ok gelirken ilkinden ders almaktansa
olduğumız yerde durup vurulmak yine bizim seçimimiz.
kimse belanın ilk okundan kaçamaz tabi
ama ikinci ok gelirken ilkinden ders almaktansa
olduğumız yerde durup vurulmak yine bizim seçimimiz.
devamını gör...
2827.
zaman zaman dalgalı olan ruh halim son dönemde çok stabil gidiyor ve bundan çekiniyorum açıkçası.
belki de duygusal çöküntülerden, yıpranmalardan hiçbir şey hissedemez hale gelmişimdir. kısacası hiç hissediyorum.
belki de duygusal çöküntülerden, yıpranmalardan hiçbir şey hissedemez hale gelmişimdir. kısacası hiç hissediyorum.
devamını gör...
2828.
umutlu.
belkide 2025'i böyle hatırlamamız içindir. kim bilir?
belkide 2025'i böyle hatırlamamız içindir. kim bilir?
devamını gör...
2829.
boşluk... içimizde, içimizde.
devamını gör...
2830.
helllooooooo…. orta şekerli ama şekerinden tatlılığı tavan yapmış gibi hissediyorum.
canım tatlış minnoş yazar tanesi o kendini biliyordaki o sadece takvim gönderecekti ama yetmemiş nasıl yetsin tabi içine notları iliştirmiş… hadi yazılanların güzelliğini geçtim kırmızı yaa. çok kırmızı. çok güzel kırmızı..
seviyorum merkez.


canım tatlış minnoş yazar tanesi o kendini biliyordaki o sadece takvim gönderecekti ama yetmemiş nasıl yetsin tabi içine notları iliştirmiş… hadi yazılanların güzelliğini geçtim kırmızı yaa. çok kırmızı. çok güzel kırmızı..
seviyorum merkez.


devamını gör...
2831.
deli dehşet yorgun ama mutlu.
devamını gör...
2832.
her seferinde aynı döngüde olmaktan sıkıldım. sabit ruh hâli diye bir şey olsa keşke.
devamını gör...
2833.
mental yorgunluğa eşlik eden sisli, puslu ve döt kesen angara kışında bir insan ne kadar iyi hissedebilirse o kadar iyiyim.
devamını gör...
2834.
istanbul'da olmayan istanbul havalimanı yapmışlar. yani biraz daha uğraşsalarmış, kırklareli il sınırı civarına yapacaklarmış da, sanki son anda birileri onları durdurmuş.
ben de, zifiri karanlıkta, 12 saat gece mesaisinden sonra,bu havalimanından eve dönmeye çalışıyorum.
ne hissediyor olabilirim?
ben de, zifiri karanlıkta, 12 saat gece mesaisinden sonra,bu havalimanından eve dönmeye çalışıyorum.
ne hissediyor olabilirim?
devamını gör...
2835.
ruhsal ve fiziksel olarak yorgun, hasta.
devamını gör...
2836.
ilişki durumu karmaşık.. ne hissettiğimi bilemiyorum ne yapmam gerektiğinide akışa bıraktım garip duygular yaşıyorum ama bi yandan huzurlu hissediyorum ama fazlaca korku…
devamını gör...
2837.
2838.
kin nefret yorgunluk.
devamını gör...
2839.
umut.
umutlu olmak güzel.
umutlu olmak güzel.
devamını gör...
2840.
tuhaf.
birazdan arabayı baaartaaa, baaartaa * öğreneceğim.
birazdan arabayı baaartaaa, baaartaa * öğreneceğim.
devamını gör...
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
