2941.
hayal kırıklığı ve üzüntü. iyiymiş gibi yapsam da uzun zamandır toplayamıyorum kendimi,içim paramparça.
devamını gör...
2942.
gece gece kalan 3 mandalinayı yedim midem yanıyor. keşke yemeseydim ya. pişmanlık hissi bastı bünyemi. çocukların mandalinası niye bitirdin be adam vızırtısı da cabası. of keşke yemeseydim be.
devamını gör...
2943.
.
devamını gör...
2944.
(bkz: forum chat tarzı başlık)
devamını gör...
2945.
yorgun hem de yılların yorgunluğu.
devamını gör...
2946.
.
devamını gör...
2947.
tüm gün örgü ördüm valla deli teyze kafası gibi oldu kafam bana dokunmayin birden bağırıvericem başım döndü ne biçim abo ya hissim budur
devamını gör...
2948.
münih'e yaklaştık gibi bir his var içimde.
devamını gör...
2949.
bu ara karmaşık biraz, birkaç gündür durgunluk ve moralsizlik vardı içimde ama bugün daha iyi hissediyorum kendimi. insan bazen inişli çıkışlı olabiliyor, düz bir çizgide hissiyatı korumak çok zor, hele bu şartlarda. tabi yine de iyi olmaya iyi hissetmeye çabalıyorum, elden geldiğince.
devamını gör...
2950.
çemkirecek gibi hissediyorum. *
devamını gör...
2951.
devamını gör...
2952.
bugünlerde daha stabil, sakin hissediyorum. belki de yine hissizleştiğim bir döneme girmişimdir.
onun dışında sadece bugün birkaç saat acı hissettim, implant vidalarını taktırdım biraz can yaktı.
onun dışında sadece bugün birkaç saat acı hissettim, implant vidalarını taktırdım biraz can yaktı.
devamını gör...
2953.
inşallah, loading...
devamını gör...
2954.
bu gece içimde bir sıkıntı hissediyorum. sanki bir şeyler olacakmış da öncesinde uyumam gerekiyormuş gibi. o yüzden uyumuyorum.
devamını gör...
2955.
açıkçası, aklım bomboş fakat gönlüm dopdolu.
kederli gibiyim ama aklımda bir dert yok.
sevdalı gibiyim ama gönlümde kimse yok.
bir dağlı deliyim ama hiç şikayetim yok.
kederli gibiyim ama aklımda bir dert yok.
sevdalı gibiyim ama gönlümde kimse yok.
bir dağlı deliyim ama hiç şikayetim yok.
devamını gör...
2956.
an itibari ile bok gibi hissediyorum.
büyük ihtimalle birkaç hafta sonra komik bir anı olacak ama şu an valla berbat hissediyorum.
bir müşterimin ürün notuna "biraz takıntılı biri.." yazmıştım, ürünü hazırlayan arkadaşlar dikkate alsın diye. sipariş notunu müşterinin gördüğünü biliyordum ama ürün notunu bilmiyordum sevgili yazarlar..
ve 1 saat önce müşterim o notu görüp fotoğrafını iletip, size göre "takıntılı" biri olmama ve not almanıza rağmen istediğim gibi gelmemiş diye mesaj iletti. beynimden aşağı kaynar sular şakır şukur döküldü.
bu arada gerçekten takıntılı biri. ama yaşadığı durum adına çok üzüldüm. aradım açmadı, mesaj attım bakmadı. daimi müşteriyi kaybettim.
yani anlayacağınız cafer şıştı. bez de getirseniz çok geç artık.
büyük ihtimalle birkaç hafta sonra komik bir anı olacak ama şu an valla berbat hissediyorum.
bir müşterimin ürün notuna "biraz takıntılı biri.." yazmıştım, ürünü hazırlayan arkadaşlar dikkate alsın diye. sipariş notunu müşterinin gördüğünü biliyordum ama ürün notunu bilmiyordum sevgili yazarlar..
ve 1 saat önce müşterim o notu görüp fotoğrafını iletip, size göre "takıntılı" biri olmama ve not almanıza rağmen istediğim gibi gelmemiş diye mesaj iletti. beynimden aşağı kaynar sular şakır şukur döküldü.
bu arada gerçekten takıntılı biri. ama yaşadığı durum adına çok üzüldüm. aradım açmadı, mesaj attım bakmadı. daimi müşteriyi kaybettim.
yani anlayacağınız cafer şıştı. bez de getirseniz çok geç artık.
devamını gör...
2957.
kafam rahat, ruhum sakin. ev sessiz, çocuklar kendi halinde takılıyor. elimde kahve, televizyon açık. ne izlediğimin de çok bir önemi yok aslında, arka planda bir şeyler dönsün yeter.
öyle büyük mutluluklar, derin anlamlar falan aramıyorum şu an. günün yorgunluğu çıkmış, kimse bir şey istemiyor, ben de kimseye bir şey anlatmak zorunda değilim. bundan iyisi şam’da kayısı.
arada bir şey eksik mi diye yokluyorum kendimi, ııh yok. gayet tamam hissediyorum. küçük ama yerinde bir huzur..
daha ne isteyeyim ki...
öyle büyük mutluluklar, derin anlamlar falan aramıyorum şu an. günün yorgunluğu çıkmış, kimse bir şey istemiyor, ben de kimseye bir şey anlatmak zorunda değilim. bundan iyisi şam’da kayısı.
arada bir şey eksik mi diye yokluyorum kendimi, ııh yok. gayet tamam hissediyorum. küçük ama yerinde bir huzur..
daha ne isteyeyim ki...
devamını gör...
2958.
üzülüyorum.. sıkılıyorum.. ne olduğunu anlamadığım tam olarak sürüncemede dediğimiz o kalan şeyler arasında kalmak beni üzüyor, yoruyor, yoruldukça sıkılıyorum.
manasız her şeyden nefret ediyorum. ne olduğunu anlayamadım o sisler içerisinde kalmaktan yolumu bulamamaktan, bulduğum dediğim yolun doğru yol olduğuna emin olamamaktan, neye inanacağımı şaşırmaktan.. yoruluyorum. yoruldukça üzülüyorum..
kendi kendinize küsüp, kendi kendinize bir başına bırakıyorsunuz ya insanı.. ah ki ne ah..
manasız her şeyden nefret ediyorum. ne olduğunu anlayamadım o sisler içerisinde kalmaktan yolumu bulamamaktan, bulduğum dediğim yolun doğru yol olduğuna emin olamamaktan, neye inanacağımı şaşırmaktan.. yoruluyorum. yoruldukça üzülüyorum..
kendi kendinize küsüp, kendi kendinize bir başına bırakıyorsunuz ya insanı.. ah ki ne ah..
devamını gör...
2959.
bahar geldi, çiçekler açtı, havaya polen karıştı. ben hapşırır olmuştum, azalarak geçti, alıştım galiba derken, bu gün orman yürüyüşünde benim köpekler sırayla hapşurdular!
aaa dedim: benim gibi polenlerden huy kaptılar, hapşurdular.
''ee burnumuz ciğerimiz aynı bunlarla, neden olmasın, normal'' dedim. şaşkınlığım da hapşuruğum gibi geçti.
aaa dedim: benim gibi polenlerden huy kaptılar, hapşurdular.
''ee burnumuz ciğerimiz aynı bunlarla, neden olmasın, normal'' dedim. şaşkınlığım da hapşuruğum gibi geçti.
devamını gör...
2960.
bugün benim için çok değerli birini, yengemi kaybetmenin derin üzüntüsü içindeyim. karaciğer kanseriyle verdiği uzun ve zorlu mücadele ne yazık ki sona erdi ama iyiliği, sıcaklığı ve sevgi dolu hali hep bizimle kalacak..
bayramlarda evine gittiğimizde kendimi hep sıcak ve samimi bir ortamda hissederdim.. her anımız güzeldi.. bu bayramda da özellikle uğramak istemiştik. ancak hastanede olduğunu öğrenince gidememiştik, hastalığından da ilk defa haberimiz oldu. önceden de safra kesesinde taş olduğunu biliyorduk ama kansere dönüşmemişti. hastaneye gittiğimizde bilinci yerindeydi. özellikle beni çok severdi, gittiğimizde en çok beni görmek, nefes almakta zorlanmasına rağmen son nefesinde bile benimle konuşmak istemişti.. hatta kuzenim biz yanına gittikten sonra bir anda keyiflendiğini, yüzünün değiştiğini söyledi, biz gitmeden önce morali daha bozukmuş.. ancak zamanla durumu daha da ağırlaştı.
dayım çok daha önceden aramızdan ayrıldığı için yalnız yaşıyordu, daha doğrusu kuzenlerimle birlikte. benim için de ayrı bir anlamı vardı çünkü hep geçtiğim bir yolun üzerinde evi.. her geçişimde uğrayıp bir selam vermek isterdim ama bir türlü vaktim olmazdı.. artık istesem de mümkün değil.. gerçi kuzenler orada oturmaya devam etse de yenge o sıcak gülümsemesi ve samimiyetiyle artık yanımızda olmayacak..
gerçekten iyi insandı. kimseye kötülüğünün dokunduğunu görmedim.. her gelişimizde mutlaka bir şeyler ikram eder, yemek yemeden bırakmazdı. bazen ısrarı fazla gibi görünse de aslında bu bizi düşündüğünü gösteriyordu.. çay ya da kahve istediğimde hep aynı kupada verirdi, sevdiğimi biliyordu.. yaşına rağmen kupa ve fincanlara özel bir ilgisi vardı.. evine her gidişimde keyif alır, sıcak, samimi aile ortamında hissederdim kendimi..
yarın cenazesine gidip onu son yolculuğuna uğurlayacağız, ancak içimizdeki sevgi ve güzel hatıralar hep kalbimizde yaşayacak..
yengemi kaybetmenin verdiği boşluk ve acı tarifsiz. her şey ne kadar anlamsız ve boş.. ama hatırası, iyiliği ve sevgisi hep bizimle..
bayramlarda evine gittiğimizde kendimi hep sıcak ve samimi bir ortamda hissederdim.. her anımız güzeldi.. bu bayramda da özellikle uğramak istemiştik. ancak hastanede olduğunu öğrenince gidememiştik, hastalığından da ilk defa haberimiz oldu. önceden de safra kesesinde taş olduğunu biliyorduk ama kansere dönüşmemişti. hastaneye gittiğimizde bilinci yerindeydi. özellikle beni çok severdi, gittiğimizde en çok beni görmek, nefes almakta zorlanmasına rağmen son nefesinde bile benimle konuşmak istemişti.. hatta kuzenim biz yanına gittikten sonra bir anda keyiflendiğini, yüzünün değiştiğini söyledi, biz gitmeden önce morali daha bozukmuş.. ancak zamanla durumu daha da ağırlaştı.
dayım çok daha önceden aramızdan ayrıldığı için yalnız yaşıyordu, daha doğrusu kuzenlerimle birlikte. benim için de ayrı bir anlamı vardı çünkü hep geçtiğim bir yolun üzerinde evi.. her geçişimde uğrayıp bir selam vermek isterdim ama bir türlü vaktim olmazdı.. artık istesem de mümkün değil.. gerçi kuzenler orada oturmaya devam etse de yenge o sıcak gülümsemesi ve samimiyetiyle artık yanımızda olmayacak..
gerçekten iyi insandı. kimseye kötülüğünün dokunduğunu görmedim.. her gelişimizde mutlaka bir şeyler ikram eder, yemek yemeden bırakmazdı. bazen ısrarı fazla gibi görünse de aslında bu bizi düşündüğünü gösteriyordu.. çay ya da kahve istediğimde hep aynı kupada verirdi, sevdiğimi biliyordu.. yaşına rağmen kupa ve fincanlara özel bir ilgisi vardı.. evine her gidişimde keyif alır, sıcak, samimi aile ortamında hissederdim kendimi..
yarın cenazesine gidip onu son yolculuğuna uğurlayacağız, ancak içimizdeki sevgi ve güzel hatıralar hep kalbimizde yaşayacak..
yengemi kaybetmenin verdiği boşluk ve acı tarifsiz. her şey ne kadar anlamsız ve boş.. ama hatırası, iyiliği ve sevgisi hep bizimle..
devamını gör...