sanat sanat için midir sanat toplum için midir sorunsalı

sanat, sanat içindir. toplum için değildir.

eğer toplum için üretiliyorsa, ya beğeni ya da ticari bir kaygı içerir.

sanat; bazen sanat için, bazen toplum için, bazen sanatçı içindir.

gelişmemiş toplumlarda sanat toplum için olsun. gelişmiş toplumlarda ise sanat sanat için olsun.. aman canım yeter ki gönüller bir olsun. düğün salonundan yazarmış gibi konuyu halaya da bağladıysam eğer çıkabilirim. anlaşılmak gerekiyor bazen azizim yoksa duvara bantla yapıştırılan muz gibi kalakalırsın çaresiz, çürürsün duvarlarda.. o muzun ana fikri maymun iştahlılardan uzak duruyorum olabilir miydi acaba?

ben sanata sanat demem toplumun hepsine değilse bile toplumun en azından bir kısmına fayda vermiyorsa.

bu meseleye noktayı sanat tarihçisi (bkz: gombrich) koymuş bence.
"büyük harfle yazılan sanat yoktur, sanatçı vardır."

bu, olsa olsa büyük büyük dedelerimizin ve ninelerimizin sorunsalı olabilir. çünkü o kuşakların ortaokul lise 'münazara' konusu..
( her ne kadar yeni osmanlıcılık maraklıları hala olsalar da , sorsan münazara nedir diye, onlar bile bilmezler gibi geliyor bize.)

sanatçı sanatını icra etsin de, kişi ne istersen o sanattan onu anlar ve alır.

dip not: burada tanımı, tanım girmiş olmak için mi yazıyoruz, popüler olmak için mi, mesaj vermek veya toplumu aydınlatmak için mi.

sanat sanat için olmalı. zaten sanat için yapılan bir şey toplumun da ihtiyaçlarını karşılar. franz schubert, mozart gibi dahiyane isimleri anmamızın, yıllardır dinliyor olmamızın sebeplerindendir bu. sadece müzikte değil, birçok klasifikasyonda da geçerli.

sanat, sanat içinse hani nerede o derin anlam..
herkes ‘sanat topluma hizmet etmeli’ derken bazıları sırf egolarını tatmin etmek için resim yapıyor.

sanat toplumsal olmalı ama sanatçı da özgür olmalı, çelişkilerle dolu bir mesele.
sanatı yüceltirken onu sadece tüketim malzemesi yapmamak lazım.

bu soruyu uzun uzun tartışıp sonunda şu sonuca varmıştık. sanat seks içindir çünkü tüm sanatçılar doğada partnerini etkilemeye çalışan canlılar gibi garip performanslar sergilemekte. bunun en bol örneklerini de postmodernizm denilen saçma bir dönemde görüyoruz zaten.

sanat, dünya dışı uygarlıkların insanoğluna aktardığı, uygarlıkların başlangıcından itibaren
insan zekası ve hayal gücünün geliştirilmesi ve gözlemlenmesi için, insanoğluna öğretilmiş bir öğretiler bütünüdür.

20.yy ikinci çeyreğine kadar, burjuva sınıfını eğitmek ve yönlendirmek, 20.yy ikinci çeyreğinden günümüze kadar ise, kapitalist sistemde, toplumları eğitmek ve yönlendirmek aynı zamanda uyuşturmak(!) üzere bir araç olarak kullanılmıştır.

örneğin, mozart bestelerini kompozitörler için yazmadı! shakespeare hamlet i oyun yazarları için yazmadı gibi gibi...

dolayısıyla, sanat için sanat yapılmaz ,
sanat için sanat yapma görüşü kanaatimce bir saçmalıktan ibarettir.

bir insan bir şeyi üretirken ya eksik bir şeyler görmüş onun üzerinden gitmiştir veya bir şeylerden etkilenmiş onun üzerinden gitmiştir,

o yüzden bende sanatçıların en büyük üretim kaynağı toplumdur, burada geçirdikleri, gördükleridir.. kanımca sanatın içinde toplumdan bir çok şey vardır..

rıfat ılgaz'ın hababam sınıfı romanı 1930'larda yazıldı. demek nereden baksan 90 yıllık. o romanın bir bölümünde geçer bu söz. demek ki 90 yaşından büyük bir "münazara" konusu. çoktan bir sonuca varılmış, kapatılmış olması gerekirdi. halâ gündemdeyse bir arpa boyu yürümemişiz demektir.
evet yürümedik.

sanat zengin içindir,

toplum da sanata verecek para mı var?