spor yapmak

entel burjuvazi işi.

insana güç zehirlenmesi yaşatan aktivitedir. şimdi biri karşıma gelse onu sebepsizce üç tur havada çevirir daha sonra da fırlatıp atarım ve tam da şimdi en az üç kenti fethedebilirim-ayni anda hepsi

*

yapmayı çok sevdiğim ancak asla disipline oturtamadığım aktivitedir. 3 hafta yapıp 4 hafta yapmadığım aktivitedir. yok yani beceremedik, su içmek gibi zorunlu kılamadık. ama pes etmedik, geri döneceğiz...

aylar sonra yeniden başladığımdır. bayağı hamlamışım göbeği eriteceğiz sonrası bol seks evet. çoluk çocuk hormon basıp salonlara gidiyor bir boka benzemiyor ben evde daha iyisini yapıyorum farkımız bu.

hayatımın son 8-9 yılında rutin olarak var olan eylemdir. spor, insanın kendisine en büyük katkısıdır. hiç yapmamış veya yapmayı sevmeyen birine çok büyük külfet gibi gelse de, vücut alıştıktan sonra spor yapamamak vücuda rahatsızlık vermeye başlar.

beden rutine bağlamış her şeyi kendi "yaşam döngüsüne " katar ve düzenli onu talep eder. bedenin talepkarlığı, ona neyi- ne kadar verdiğiniz ile doğru orantılıdır. tam olarak bu noktada söylemeliyim ki tüm bağımlılıklar bu mantıkla yürür. iradenizin iplerini elinizde tutup, kendinize koyduğunuz kuralları aşmazsanız, her türlü bağımlılıktan anında sıyrılısınız. olay kafanızda ve iradenizde bitiyor.

konuya geri dönecek olursam, herkesin spor kültürü birbirinden farklıdır çünkü anatomik yapımız birbirinden bağımsız olarak varlığını sürdürür. yani başka biri için 2.5 km kesintisiz koşabilmek spor sayılırken, diğeri için kondisyon tutarak ağırlık çalışmak spordur. bedenin kendi yapısına, kişinin karakterine göre yaptığı spor değişkendir.

kadınlarda bu iş daha komplike hale geliyor. erkeklerin genelde spor anlayışı outdoor( çoğunlukla dışarıda yerine getirilen sporken), kadınlar daha çok meditasyon içeriğine sahip paket programlar satın almaya başladılar. genelde durağan biçimde( otururak) kas esnettiğiniz, kendi kas kütlenizi uyararak, sınırlı biçimde vücut sıkılaşması sağladığınız ( cogunlukla bu gruba plates dersleri girer) veya kadim dinlerin pratikleri( yoga vb vücut esnekliği gerektiren farklı ritüelistik beden kullanımları) başladı.

kendi fikrim özelimde söyleyebilirim ki , spor dediğiniz şey "kondisyon tutmaktır." yani gerçek efor gerektirir. yoga yapmak, plates seanslarına katılmak bir spor değildir. bedeninizi dinçleştirir, sıkı tutar, reflekslerini geliştirir ama maalesef bu bir spor türü değildir.

spor kondisyon tutmayı gerektirir. buna ek olarak, sağlıklı beslenmede eklenir. düzenli kondisyon tutan birinin kas kaybı yaşamaması adına, yaptığı sporun türüne göre beslenme programı hazırlaması önem taşır. yineliyorum : spor, ağırlık kaldırmak değildir. kendi beden ağırlığınızla refleksleri/ bağları/ eklemleri korumak daha sağlıklıdır.

bu noktada, gerçekten spor sayılabilecek olgular şöyle sıralanabilir ( evde dahi olsanız) : düzenli şınav çekmek, mekik çekmek, ip atlamak, koşmak, yürümek, yüzmek vb.

kısacası: her spor olduğu iddia edilen şey spor değildir. bu noktada ticari kaygılara dikkat etmek önemli. spor salonları müşteri bulabilmek ve bulduklarını kaybetmemek için müthiş manipülasyon taktiği uygular. hesapta hızlı kas yapabilmeniz adına size bin ton ek gıda aldırır. neresi sağlıklı?

herkes kendi bedeninin trainer'ıdır. kendinize siz bakın, başkalarına gerek yok.

sağlığımıza sağlık katan, kendime saygım var davranışı.

3 sene ardında yeniden başlamak 3 yıldır neden yapmamışım pişmanlığı hissettirdi.

yaklaşık dört yıldır bi fiil haftanın üç veya dört günü net olarak , bazen ciddiye aldığım bazen ise hobi olarak yaptığım eylemdir
spor sonrası gereksiz bir mutluluk ve enerji yükleniyor bence insana, eğer dışarıdaysam gezmeye devam edebilirim ama eve geldiysem dünyanın en yorgun insanı benim 

ziyadesiyle faideli bir meşgaledir. hem ne demiş gazi paşa, 'sağlam kafa, sağlam vücutta bulunur.'

en güzel formu yürüyüştür.

bana çok iyi gelmiştir ama kilo aldırmıştır (wtf)