şu an hissettiğiniz burukluğun sebebi

iyi hissedesim yok

yetersizlik hissiymis meğersem. kendi kendime mutlulukta yeterli gelemiyormuşum

hayata, yaşama, insanlara karşı hiç bir isteğimin kalmaması.
buruk bir yorgunluk hali.

herşey yolunda gibi görünüyor.
istanbula yerleştim, güzel kazandığım bir işim var öyle sıkıntılı borçlarım yok, yalnızım istediğim gibi yaşıyorum ne bileyim dün gece zevkine taksimde bir otelde kaldım mesela.
sabah kalktım kahvaltı felan takıldım öyle. olum herşey çok güzel lan!
güzel güzelde ben niye mutsuzum? burukluk mu yoksa mutsuzluk mu bilemiyorum.
geçen de yazmıştım. eksik bir şey var hayatımda. istediğim hayatı yaşamama rağmen olmuyor.
benim içim dolmuyor.

dondurmam bitti.

enerjimin ve yaşam isteğimin ciddi oranda yerlerde olması.

çok çabalayıp, karşılığını yeterince alamamak.

hayatın beni savurduğu yer ve sezen aksu’nun geri dön şarkısı.

diğer yarımın olmaması...

burukluk murukluk yok ! nefes alıyorsak bam bam bam !

sabahın köründe uyanacağım ve uyuyamıyorum.

ben karşımdakine diğerlerine davrandığım gibi davranmadığımı hissettiririm ve asla öyle davranmam. lakin bana öyle davranılmadığını fark ettim.

70 lik az geldi keşke 100 lük alsaydık.

sıvı sabun. lanet olası koku hafızası.

hayatımın spesifik bir döneminde, sadece o dönem erişebildiğim bir lavaboda düzenli olarak elimi yıkadığım için hafızama kazınmış bir sabun kokusu var.

üstünden yıllar geçmesine rağmen o dönemle ilişkilendirdiğim bazı olaylar sebebiyle, o kokunun bir muadilini nerede alsam... nasıl tasvir edeyim... şu yol kenarında arabalara "gel gel" yapan şişme balonlar var ya, ona bir bıçak sapladığını düşün. önce o çılgın gibi salladığı kolları, sonra da yavaşça gövdesi ve ayakları sönüp gidecek ya, hah, o şekil bir ruh ezilmesi yaşıyorum.

birkaç saat önce bir arkadaşımın evinde elimi yıkarken doğrudan aynı sabun kokusunu aldım, çöktüm ve salona dönüp bayram ziyaretine yırtık çorapla gitmiş misafir çocuğu gibi koltuğa büzülerek halıyı izlemeye başladım. arkadaşım sorunca da uzuun uzun anlatasım gelmediğinden müsaade isteyip kalktım gittim.

evet. saatler geçti ama o burukluk baki.

şu an değil ama genel olarak içimde olan bir burukluk var. neyse ya böyle de yaşarız.
yaprak döker bir yanımız bir yanımız bahar bahçe

boşluk....

ali koç ve jorge jesus denen adamlar hala atatürk'ün kulübünün başındalar bu başarısızlıklarına rağmen. içimdeki burukluk bu.koskoca kulübü ne hale getirdiler.kimse de ses etmiyor. bı kadar başarısız bir birisi hala nasıl görevde kalabilir anlamış değilim.ali koç ,koç şirketler grubunda böyle başarısız birini görevde turuyor mu acaba demeden edemiyorum!
kibir böyle birşey işte...

geçmişimi geride bırakamamış olmak.

iş yerinde görev gelmiyor, aktif olamıyorum

müşteri yok.