tavuk döner

rüyalarıma giren. çok özledim. soslu versiyonu. iskenderun usulü. bütün suratım o kanserojen sosa bulanarak yiyebileceğim gün. var bir hayalimiz.

bana öğrenciliğimi hatırlatıyor. biraz daha para verip odun ateşinde yapılmış, salça soslu olanını seçerdim. ayranım da yayık ayranı olurdu. okulun yakınında adamlar yok satardı. ne yalan söyleyeyim, o tadı bazen arıyorum.

bundan en az bi 10 sene önce güzeldi. şimdi sos falan... garip bişey oldu. tavuk eti, domatis, kıvırcık ve patatis kızartması yeter. belki soğan...

ben eski usül döneri geri istiyorum. sos kaldırılsın. yok mızrak, yok zurna, yok baba, bu tip saçma sapan isimlendirmeler de kaldırılsın. döner eskiden standart bir şeydi ya, iyice fenomenimsi oyuncağı oldu gitti.

şimdi başlıkları görünce aklıma geldi;
istanbul’da yenilen şey tavuk döner değil.

her küçük şehirde böyle midir bilmiyorum ama
ben giresun’da yediğimde çok beğenmiştim, artık havasından mı suyunda mı bilmem.
ordu falan da öyledir muhakkak.

türkiye de artık daha sağlıklı şartlarda yapılması gereken yemek.

"sos" adı altında çorba içinde servis edilmediği sürece yenilebilir bir şey. ucuz bir şey(di eskiden)

iskenderi de harika olan döner çeşididir.

lavaşı sosla sonra o leş gibi sacda kızart.
ondan sonra lavaşı aç sosla, içine patates koy bir daha sosla, tartmadan bir avuç dönere benzeyen bir şeyler koy bir daha sosla, yeşillik koy bir daha sosla.

sonra dürüm et, dürüm ederken de içinde bir kaç tane olan döner benzeri şeylerin yarısı dökülsün.

ondan sonra dürümü verirken bir daha sosla.

ooooh al sana mis gibi tavuk döner.

bunu yiyen varsa kendisine saygısı yoktur, kusura bakmayın.

tavuk döner dediğimiz şeyin tarihi 25 yıllık. öncesi yok. her memleketin sahiplenip de 200 yıllık lezzetmiş gibi ahkâm kesmesi tam bir komedi. iyisi de olsa böyle, kötüsü de olsa böyle. sossuz tercih edin yine de siz.

döneri iyi soslanmış,taze iyi pişmiş yağlı pilav üstü veya aynı özellikli soğanlı ekmek arasına hayır demem. her gün olmasa da 2 günde bir yerim.

soslu ve görece ucuz bir şey yiyorsanız, yediğiniz şeyin tabelada gördüğünüz şey olmadığından emin olabilirsiniz. bu sebepten, mümkün olduğunca tavuk döner yememeye çalışıyorum. zira, iyisini arayıp bulacak kadar yemek sevdalısı değilim. karnım doysun, vakit geçsin yeter.

80 veya 90'larda doğan, et dönerin devrim çocuğu. ek: devrim çocuklarını yer. (uysa da uymasa da buraya yazılması gereken şaka)

süper ve ucuz

insanı zamanın içine zipleyen taam. bir çeşit sadece geriye işleyen zaman makinesi de diyebiliriz. bundan belki 15 sene evvel yani 20'li yaşlarımın ortaları (kadayıfçı geldi hanııım) vatan'dan fatihe çıkan yokuşlardan birinden (akdeniz de olabilir akşemseddin de yahut bambaşka sokaklardan slalomlamış olabilirim) kan ter içinde tırmanıyorum. cebimde para var hovardalık etmek istiyorum kendimi çılgınca şımartmak istiyorum falan yol üzerinde bir tavuk dönerci görüyorum işte bu diyerek giriyorum ortadireklik bünyede karık (biz harık deriz ya hadi bu sefer tdk'nin dediği olsun) gibi iz bırakmış. cepteki para belki aksarayda ciğer yemeye bile kifayet edebilir ama işte başka türlü "yalnız hovardalık" nasıl yapılır bihaberiz. çılgınlığıma çılgınlık katarak dürüm değil porsiyon istiyorum lüzumsuz vıcık vıcık bir gülümseme peydah oluyor 18-20'li yaşlarım aklıma geliyor. bir anda devasa bir tavuk dönerciye dönen bir anadolu şehrindeyim 1 liraya tavuk dürüm ayran aldığım dükkana girdiğim bir an aklıma geliyor. akdeniz iklimi yaşanan bir şehirdeyiz ve serinlemek için buzlukta iki adet iki buçukluk kola şişesi saklıyorum dışarı çıkarken ikisini de kafamın üstüne koyuyorum yirminci adımdan sonra pet şişeler erimiş kafama yapışmış oluyor öyle bir sıcak. neyse tavuk dönerciye giriyorum bir anda başka bir anadolu şehrinde olduğum an aklıma geliyor yine altı yedi sene evveli bu sefer "teenage"im. okuldan çıkmışız okulların caddesinden aşağı inerken sağ tarafta müdavimi olduğumuz tavuk dönerci. içeri giriyorum bir anda zihnimde ondan da 2 sene evvel bambaşka bir anadolu şehrinde...

işte gördüğünüz gibi buna tavuk döner geriletmesi denir ki baştan aşağı sağdan sola yukarıdan aşağıya tüm cihetlerde nostalji fışkırtır üzerinize.

not: bu akşam tavuk döner yemeye niyetlenen biri olarak yazdım bunları. yani bu entari yarın yazılsa idi ilk kısmı değişecekti.

afiyet olsun

az önce yedim ve yanındaki turşudan çamaşır tadı geldi midem bulandı

fakir dönemimden kalma, halen bırakamadığım sokak lezzeti.

çift lavaşlı ve soslu olanın yenilebilitesi yüksek olan gıda.

yarım ekmeğe marul ve domates koyularak yapılan eski versiyonuna her övgü gördüğümde kanımın donduğu yiyecek. ne kadar sosluysa ve içinde ne kadar saçma sapan şeyler barındırıyorsa o kadar iyidir.