türkiye’de eğitim sistemini düzeltme yöntemleri

zihniyet değişirse değişir.

zihniyet değişmesi için bu zihniyeti dayatanların gitmesi gerekir, zihniyet ne zaman eğitimi ön planda görür, işler o zaman yoluna girer.

eğitimi sıradanlaştıran kafalar gidecek, eğitimin önemini anlatacak kafalar gelecek. böyle olursa düzelir.

öncelikle yüksek öğretim kurumları özerk hale getirilmeli ya da en azından yarı özerk bir yapıya sahip olmalı. eğitim niteliği düşük olan üniversitedeki öğretmenlik bölümleri kapatılmalı, öğretmen adaylarının belirli mülakatlar sonucu üniversite bölümlerine alınmalı mezun olup atandıktan sonra ise en azından 2 yıl takibi yapılmalı. öğrencilerin ve okulların fırsat eşitliğini yakalayabilmeleri için devlet tarafından desteklenmeli, sosyal yardımlar alabilmeleri gerekli. bunun yanında okullarda ailelere gerekli eğitimler verilmeli.

okuduğunu anlamayan mal dolu bir ülkede artık bu saatten sonra yapılacak pek bir şey göremiyorum ben.

düzeleceğine umudum yok. böyle geldi böyle gider..

öğretmenleri boşalt doldur yapmak lazım. hala öğretmen kalmayı hak edenlere de insanca maaş vermek.

rehberlik servislerini göstermelik olmaktan çıkarmak lazım.

okumayacak öğrenciyi devlet okullarında zorlamamak gerek. sal gitsin...

okul dışı sertifika programları denetlenmeli ve yaygınlaştırılmalı. devlet imkanıyla okuldan alınan eğitim yeterli olmaz.

temel bilimlerin müfredatları düzenlenmeli. dünyada büyüye en yakın şey olan fizik bu kadar sıkıcı bir müfredat ile nefret odağı olmamalı.

okul gezileri gerçekten öğretici amaçla düzenlenmeli. piknik ne lan!

disiplin kuralları mutlaka uygulanmalı. okul birlikte yaşamanın kurallarından taviz vermemeli.

hayat bilgisi lise de bile devam etmeli. vatandaş olarak haklar ve sorumluluklar öğretilmeli. uygulamalı öğrenim için gerçek örnekler (davalar falan) yerinden gösterilmeli. konuk anlatıcı başından geleni anlatmalı. hatta kurgu olay bile yaşatılabilir.

yerellik öne çıkarılmalı. kişi bölgesinin ekonomik faaliyetleri hakkında azami bilgi sahibi olmalı.

okul müdürleri merkezi atama yerine yerel ailelerin oluşturacağı bir kurul tarafından aranmalı. baya baya gerekli.

okulların fonlanması kesinlikle teşvik edilmeli. suistimalin önüne geçmek için yeni sistem geliştirilmeli.

meb yerelleşmiş okullarda terör ve tarikat propagandasına asla müsaade etmemeli.

şimdilik aklıma gelenler bunlar.

okumak istemeyeni anında s*ktir edeceksin. istemeyen adamı zorlamayacaksın hemen yolcu edeceksin ancak bu şekilde ilerleme olur.

eğitim sistemi anayasada belirtilen kurallarla düzene sokulur ve kuralları en az 25 yıl değiştirilemez olarak onaylanır. 25 yıl sonunda sorunlar varsa giderilir yine 25 yıl süre ile dokunulamaz kanun haline getirilir. k.....ı kaşıyamayan eğitim sistemini yeniden yazıyor ne bu çocuk oyuncağı mı.

1-eğitim
2-sistem.

bir sistemi düzeltme değil de, en az zararla ''üstesinden gelme'' yöntemi sunabilirim size.

bir çocuk yapacaksın.
14 yaşına kadar hiç okula göndermeyeceksin bu çocuğu.
sen eğiteceksin!
imkanların ölçüsünde.
maddiyat önemli tabii aslında ama bir anlamda önemsiz de...
sessiz sakin bir yer olacak.. doğayla iç içe...
birkaç düzgün komşu, cittaslow bir şehir merkezi...
tabii ki, sınırsız ve sorunsuz da bir internet.
o nokta önemli.


okuma yazmayı öğreteceksin sen sadece...
geri kalan tüm bilgiler, hayatın içinde.
mevcut sistemde, özellikle de türkiye gibi bir yerde, gayet yerinde bir tercih bence.
14 yaşına kadar ''okul'' saçmalığından uzak tutacaksın çocuğu.
okula giderek harcayacağı değerli zamanı, daha faydalı aktivitelerle ona geri kazandıracaksın.

sonra 14 yaşına gelince, vereceksin açıköğretime!
3 yılda ilk ve ortaokulu bitirecek, misler gibi.
20. doğum gününde bir bakmışsın, üniversiteli olmuş.
muazzam.

tek mesele, olayı, çevreye çaktırmadan hayata geçirmek, geçirebilmek işte...
mevzuatı okudum... 14 yaş, sınır.
6 sene içinde hallediyorsun ilk, orta ve liseyi..

girsin üniversiteye 20'sinde?
ne olacak?
o zamana kadar yaşadığı, sonrasında da yaşamak istediği hayat paralelinde, çok daha doğru bir karar alacaktır, buna eminim.
18 yaş ile 20 yaş çok farklıdır aslında, böyle konularda net bir karar verme anlamında...
20 yaş daha iyi.

dünya turuna çıkacaksın çocuğunla, 14 yıl boyunca!
önce bir yelkenli ile okyanusu geçecek, sonrasında da kıta kıta gezip, ''işte dünya bu'', ''işte hayat bu'' diyecek(sin).iz..

dersiniz yani umarım.

14 yılınız var önünüzde...
demelisiniz.

önce eğitim olsun gerisi kolayca düzelir!

mevcut iktidarı değiştirmek.
siz sanıy9ır musunuz ki eğitim sistemini iyi etmek için uğraşıyorlar? onlara eğitimli insan zarar verir bunun farkındalar ve bu yüzden eğitim sisteminin içine ettiler. eskiye kıyasla falan da gelmeyin sakın. eskiden olan olanaklarla şimdiki imkanlar yan yana gelemez.

maddeler halinde;

- eğitim fakültelerine öğrenci kabul etme kriterleri değiştirilmeli
- yeniliklerden bir haber akademisyenler emekliye ayrılmalı
- bölgesel ihtiyaçlara yönelik müfredatlar oluşturulmalı
-üniversite kazanmayı başarı olarak görmekten vazgeçirecek bir anlayış benimsenmeli
- ara eleman yetiştiren okulların niteliği ve niceliği arttırılmalı
- öğretmenlik kariyer basamakları her branşa uygun şekilde temellendirilmeli
- alan yeterliliği konusunda öğretmeni dinamik tutacak projeler hazırlamaya motive edecek yaklaşımlar benimsenmeli
- idareci belirlerken siyasi görüş ve yetkili sendika etken olmamalı
- korku imparatorluğu algısı sona ermeli
- veli ile olan iletişim konusunda var olan eksiklikler giderilmeli

her arkadaşını milli eğitim bakanı yapmamak.

liyakata önem vermek paralı okullar açtırmamak eğitimi paraya teslim etmemek.

felsefenin değişmesi gerek. tüm sistemi yeniden kurmak gerekiyor. başta da eğitime bütçe verilecek. para yok nasıl olacak diyenlere cengiz inşaat vs demiyorum. sadece diyanetin bütçesinin yarısını aktarsalar o bile yeter.

dışarıdan model alınacaksa, dünyanın en iyi eğitimini veren ülke neresiyse oradan model almak, amerika gibi bütün sistemleri birilerinin mutlaka kaybetmesi üzerine kurulu bir ülkeden almamak mesela...

o ya da bu müfredatı taşıyınca ya da başarılı ülkelerin eğitim modellerini uygulayınca eğitim sistemimizin aydınlığa çıkacağına dair yayılan bir görüş var. bu oldukça hazırcı ve tepeden inme bir görüş.

dünyada eğitimde tepe ülkelerin benimsediği iki eğitim modeli var. finlandiya ve singapur / kore sistemleri. birbirine neredeyse tamamen zıt olduklarından bunları seçtim. evet, bu modeller birbirine taban tabana zıt. birinin ak dediğine öbürü kara diyor ve ikisi de zirvede eğitim sağlyor. peki bu nasıl oluyor olay modelde ve müfredatta bitiyorsa? cevabı basit: bunda bitmiyor. bu modeler son derece başarılı halkı analiz çalışmalarının ürünü. başarının nedeni değil, sonucu.

bu ülkelerin başarıları bu modelleri dayatmaları değil; kendi toplumlarına, ekonomik, kültürel gerçeklerine göre eğitim modelleri oluşturmuş olmaları. modele karar vermek için kitle çalışmaları yapmışlar. ülkelerindeki öğrencilerin gerçeklerini en ufak detayına kadar belirleyip sonra bu manzarada ne yapacaklarını sormuşlar. adamlar binlerce öğrencinin evine kadar gitmiş. evlerde çalışma masası var mı? öğrencilerin ayrı çalışma ortamları var mı? anne babanın eğitim seviyesi ne? nasıl anne baba nasıl bir gelecek umuyor? çocuklar okula nasıl gidiyor? kahvaltı ediyor mu? evde yazı panosu olup olmadığından, buzdolabının üzerine resim- not yapıştırılıp yapıştırılmadığına kadar toplamış. karşılarına bir "öğrenci" çıkmış.

yani gördüğünüz gibi karşılarında bir doğruyu öğretecekleri eğitim nesnesi değil, "ne sunabiliriz" dedikleri özneler çıkmış. "sınıfta disiplini nasıl sağlayabiliriz, güvenliği nasıl arttırırız, okula duyulan isteği nasıl varederiz, çocuğun evde bulamadığı huzuru ve amacı okulda bulmasını nasıl sağlarız diye dertler edinmişler. müfredattır, ölçme yöntemidir bunların hepsi sonra, doğal ürün olarak gelir.

eğitim bir grup cin fikirlinin, sabit amaçlarla, kendini kurtarıcı ilan etmesiyle kurtulmaz. bunu kuzey amerika "common core" denilen eğitim dönüşümü ile denedi, deniyor. sonuç rezalet. durum o kadar umutsuz hale geldi ki, öğrencilerin döküldüğünü gösteren sınavları değiştirip, sonuçları manüple ederek manzarayı kurtarmayı deniyorlar. sonra "neden artık bizden mühendis çıkmıyor?" diye ağlayarak eğitimli göçmen talep ediyorlar. 10 sene önce pisa derecelerinde ilk onda olan bu tip ülkeleri bir sonraki değerlendirmede takip edin. matematik iyice dibe vurunca doğrudan matematiğe savaş açtılar. evet, 2+2=4 demeyi yasaklamak üzereler. abarttığımı düşünenler olacaktır, o konuda ayrıca yazacağım. sebebi bill gates sponsorlu 3-5 sjw kahramanın öğrenciyi ve bilimi umursamadan dünyayı kurtarmak istemesi. eyaletlere rüşvet vererek temelsiz modellerini yayması, çocukları harcaması.

bizde de, 3. pararafta anlattığım çalışmalar yapılmadan bu iş düzelmez. parası olan, "meraklı adımlar anaokulu"na akıl almaz paralar dökerek bebesini kurtarır. kalanı kaplanı, aslanın dişisi zannederek üniversite bitirir.

bu yüzyılın başındaki koşullar ve zorunlukluklar nedeniyle oluşturulmuş, tarihte ve gelecekte pek yeri olmayan "40 dakika ders, hoca tahtaya yazsın, öğrenci deftere çeksin" halk eğitim anlayışının da ömrü bitti aslında. o da başka yazının konusu.

devlet tekelinden kurtulmalı. eğitim devletin kontrolüne verilemeyecek kadar önemlidir. avrupa'da bilim, eğitim kilise tekelinden kurtulmaya başlayınca fırladı.
ve şu sosyalist kafadan da çıkmalıyız, herkes eğitim almak zorunda değildir. herkes başarılı olmak zorunda değildir. bu sebeple eğitimi tamamen özel sektöre devretmeliyiz ki başarılı öğrenci sıyrılır, başarısız öğrenci ise devam edemez ve sistemden elenir. bu sayede gelecek vaad eden öğrenciye daha çok kaynak harcanırken başarısızlara kaynak harcanmaz. ve toplum giderek mükemmelleşir.

özgür demirtaş, emin çapa mode on

2 yıl önce yazdıklarıma #213999 bir de;
-eğitim yatırımlarının arttırılması.
yani parlak öğrencilere daha çok destek
eğitimde kullanılan materyal artırımı falan
bunlar eklenmeli.

haa ama ülkemizde eğitime önem pek verilmez
bunun sebebi;
eğitim harcamalarının meyvesini minimum 10 yıl sonra vermesi.

özgür demirtaş, emin çapa mode off

senelerdir söylüyorum.

çok sağlam ve politik olarak manipüle edilmeyecek bir beyin takımı kurulmalı ve en az 1 sene bir yere kapatılmalı; yani zamanlarının çoğunu burada geçirmeli bu kişiler. bu süreçte de muhtelif çalışmalarla, araştırmalarla ve birbirleriyle ve diğer uzman ve yetkililerle istişarelerle çok sağlam bir eğitim sistemi yaratmalılar. eğitim bilimlerinde inovasyonlar olmadığı sürece de, bu yarattıkları eğitim sistemine dokunulmamalı. böylece kuşak farkı problemi de büyük oranda giderilir.

başımızdaki yönetimle veya şimdiki muhalefetle ve hatta öngörülebilen gelecekte önümüze seçenek olarak gelebilecek herhangi bir iktidarla böyle bir şeyin gerçekleşmesini pek olası görmüyorum ama keşke yanılsam!