türkiye'de yaşamak

discort'u kapatmışlar.
çok ilginç oradan fayda sağlayan bir sürü insan vardı.

inceller telegramı, whatsap'ı kullanamayacak mı?
kendi platformlarını oluşturamayacak mı?

eee o zaman sokaklar tehlikeli, sokakları da kapatın.

çok güzel yanları olan fakat aynı zamanda cehenneme düşmüş gibi hissettiren şeydir. türkiye'de kadın olmanın ayrı bir zorluğu varken erkek olmanın ve çocuk olmanın müthiş zorlukları vardır.
mesela türk toplumunun erkek kalıbına uymuyorsanız yani onlara göre 'kadınsı' özellikler taşıyorsanız veya kadınsanız sadece bunlara sahip olduğunuz için sokakta yürürken en iyi ihtimalle yumruk yiyebilirsiniz.
benim buraya yazmak isteme sebebim bariz bir olay içindi aslında. üç veya dört gün önce edirne şükrüpaşa muhitinde iki erkek çocuğa tecavüz edildi. belediye buna taciz dedi ve yayın yasağı getirildi. ben bunları yazdığım için başıma bir şey gelir mi bilmiyorum fakat çocuklardan biri şu an yoğun bakımda.
türkiye'de yaşamak biraz böyledir. korku en çok hissedilen şeydir, farkında olmasanız da sizi koruması gerekenler hep sizi gizliden tehdit eder.
türkiye'de yaşarken bütün yollarınız kapatılır, n'apmak isteseniz hep bir engel vardır önünüzde. hayatta kalmak için büyük bir çaba gerektirir. aslında hiçbir güvenceniz yoktur.
kaçıp gitmek midir çözüm yoksa direnmek mi kısacık hayatınıza rağmen bilemem.

her anınızı güvercin tedirginliğinde yaşamaktır.
işin acısı, güvercinleri de vuruyorlar bu topraklarda.

yaşamını idame ettirecek maddi gücü,dayısı, güçlü siyasi ya da organizasyonel baglantısı olmayan,ayrıca hakim hegamonik dinsel sosyokültürel yapının dışında olanlar için açık bir cezaevinde yaşamaktır.

rezillik. akıllı ve eğitimli bir insan için ceza.

insan kendi kaderini kendi çiziyor.
tesadüflerin, şansın vs. tabikii etkisi büyük ama genede hayatınızın sahibi sizsiniz.
19 yaşımda, çok mütevazi bir ailenin babasız çocuğu olarak büyük zorluklarla attım kendimi yurt dışına. parasızlıktan ilk çıktığımda uçakla değil, 4 gün otobüsle gittim hatta.
sonra hem okudum, hem çalıştım. içinde köpek bağlasan durmayacak yerlerde yaşadıktan sonra okulu bitirdim, kariyer yaptım, sonra hayallerimin ötesinde bir hayatım oldu.
diyeceğim, doğduğunuz yerden memnun değilseniz, değiştirin yaşadığınız yeri. evet zor, çok zor... hele hele cepte para yokken. ama imkansız değil.
he yok, ben giremem öyle sıkıntılara, risklere diyorsanda, şikayet etmeyeceksin yaşadığın yerden.

ahanda beyle bir şeydir:

dünyanın merkezinde ve en güzel ülkesinde yaşamaktır.

insan gibi yaşayamazsın. mümkün değil. asgari ücret alsan tek başına geçinemezsin. kiralar asgari ücret fiyatı. bütün teknolojik aletlerin fiyatı çok yüksek ancak inanılmaz hepsi vergi yüzünden. en kalitesiz ürünler dahi çok pahalı. tatil yapamazsın. araba alamazsın. ev alamazsın. kitap dahi alamazsın. çünkü çok pahalı. maaşlar çok düşük. sonra biri bıyık bırakır ülkücülük oynar. biri çıkar "eyyyy amerika!" diye bağırır ama gider arap ülkelerinden 2. el uçak alır. acizliğin daniskası. utanç verici ülke. hapse girme diye bir durum da yoktur. istediğin suçu işleyebilirsin. adam öldürsen serbestsin.

kaynakları ve enerjisi 100 yıldır siyonizm güdümlü a.b ve a.b.d ortak pazarı tarafından sövüşlenen luayikçi rejimde yaşamaktır.

farkı görüp üzülmemek için yurt dışına çıkmıyorum

eski ve yeni diye bölünen bir ülkede yaşam. tüm hikaye allah utandırmasın ile başladı. utanmak rafa kalktı.
bu hak ve halk düşmanı hükümet vatanın içinden öyle bir geçti ki bölmediği bir şey kalmadı.
cumartesi anneleri vardı bilir misiniz? istiklal caddesinde toplanır, kayıp evlatları için ses olurlardı. bu allahsız kitapsız hükümet anneleri bile diyarbakır anneleri diye böldü. soğanı patatesi yanlış para politikasına helal getirmemek için satıcılarını mafya ilan etti.
depremde, emasya protokolünü iptal ettiği için, askeri afet bölgesine çıkarmadı ve 3 gün boyunca enkaz altındakilere sela dinleterek diri diri ölümlerine göz yumdu.
a.k partisi bölücü bir partidir. bu partinin hükmü altına yaşamak zillet.