unutmak

büyük nimettir.

unutmak mı ?
- delisin...

önemsiz birşeyi silmek. önemli ve acı verici birşeyi silmek istemek için yalvarılan yöntem, unutmak.

unutmak...
işte anahtar kelime bu ; hayatın özü, büyük sırrı ; olmazsa olmazı : unutmak . eğer unutmak diye bir şey olmadı yaşam da olmazdı. insan , unutmadan hayatını sürdüremez...

kardeşimin hikayesi, zülfü livaneli

duyguların ve düşüncenin bastırılması ve sönümlenmesi, yani unutma bir kandırmaca:'(

hayatın özü, büyük sırrı; olmazsa olmazı: unutmak. eğer unutmak diye bir şey olmasaydı, yaşam da olmazdı. insan, unutmadan hayatını sürdüremez.

zülfü livaneli

unutmaya çalışmak bir nevi hatırlamaktır.ama unutmak zor hemde çok zor.zamanla olacak iş de değil ki.neyse benlik değil bu başlık.

küçük emrah gibi olduk kardeşim. şu güzelliğimize yazık. koşup duruyoruz. koştuğumuz da bir arzu yanardağ olsa bari.

faydalar faydasız...

hayatımda kimseyi unutmadım lakin öyle bir duvar çekeceğim ki, çok kötü unutacağım yaptığı hatayı anlamazsa.

allahın oğlu aşağı inse daha da dönüp bakmayacağım, gözümden yaş dökülür ama dönmem bakmam. ben boşuna konuşmam, beni çok kırdı, burayı okuma şansı yok da, allah ona ulaştırır.

hemen olcak bir şey değildir.
bilgisayar değiliz neticede.
yavaş yavaş.
sürekli gelir aklına önceleri
sonraları tek tük.
bi gün gelir tamamen unutmuşsun.

unutmak olmaz aslında, sadece aklına gelmemesi olabilir, adını unutmak olabilir. kişşi önemsizse senin için komple unutur beyin. ama öteki türlü tam unutmuş olmazsın birini, bitmiştir kafanda ama unutulmuş değil.

irili ufaklı olaylar ve stresler sonucu beynimin kazandığı alışkanlıktır. evet benim de zehir gibi bir hafızam vardı, ben de kendi şiirim dışında sınıfta ezbere şiirlerini okuyanların şiirlerini onlar gibi ezberleyebilirdim. geldiğim noktada ise bazen cümlemin başını hatırlayamıyorum.

işte büyük bir soru, çantam nerede?

en son gittiğim yerde, tekelde unutamam. çok sağlam kalktım. sanki aldım.

takside unutamam. çantamı unutsam arda abi uzaklaşmadan geri döner veya arar.

eve çıktım sanki çantamla. hiçbir yerde yok. kaybolmaz bulunur ama şu an olmaması can sıkıcı çünkü.

1999 çıkışlı bir izel şarkısı.

insanın isteyerek yapamayacağı eylem. kendiliğinden olur. bazen çok acı verdiği için unutur insan bazen de önemsiz olduğu için. düşünüyorum. izlediğimiz görüntüler şu son bir haftadır hafızamızdan silinecek mi? unutup gidecek miyiz çığlıkları, beton diye yaptıkları kumdan binaları. öfkeyi unutucak mıyım?

çok kolay bir eylem fakat bir de bunu yapmak istemek var. yıllardır bu zorlukla mücadele ediyorum. istesem yapacağım ama unutmak istemiyorum.
(bkz: hayat hatıradır, unutursan ölürsün.)

istemli yapılamayacak eylem.
hayatta arzuladığımız yagane şey. nerde o unutulmuşluk hali, sorumluluklardan kaçma durumu. murat kekilli'nin şarkı sözü geldi aklıma "unutmak o kadar kolay mı sandın?"

#2423216 @zugra 1999 depreminde bu derecede çok fotoğrafa ulaşamamıştık. birkaç gazetecinin çektiği, devletin görmemizde sakınca görmediği fotoğraflar. o yüzden beş kare, altı kare vardır belleklerimizde. bir de "sesimi duyan var mı" çığlığı. adapazarı'nda son katı hariç toprağa gömülmüş apartmanı, yıkıntılar arasında yemek için insan eti arayan aç köpekleri çıplak gözle gördüm.
bu kez farklı. orhan aydın'ın kadim dostuna sarılıp ağlayışı, bir aile dostumuzun son ana kadar arkadaşının evinin önünde bekleyişi, enkazdan ağzında sigara ile çıkıp "haticemi yalnız bırakamam" deyip götürüldüğü hastaneden kaçıp dört gün, karısının cenazesi çıkartılıncaya kadar kaldırımda uyuyan adamı, ...; ben unutamam. dokuz gün bekleyip dokuzuncu günün sonunda ekranlara çıkıp ağzından dışkılayan gargamel'i hiç unutamam.
sizler de unutmazsınız umarım.

elbet bir gün olur, o güne kadar geçen her gün zor olur.

bazen ödüldür bazen ah.
esmeray
unutama beni.
bundan daha net ah, olur mu?
open.spotify.com/track/1mRl...

sanki tersine işleyen çok acayip bir süreç. unutmak mı daha yorucu yoksa unutmamak mı? peki ya unutulmanın ağırlığı, ağrısı? zaman bir yara bandı değil, küf kokulu derin bir dolapta bırakmalı. hayat bir şeyler denerken yalnız bırakmaz asla sizi fakat insanlar kaçmaya dünden meraklı. düşerken manzaranın keyfini çıkarmaya çalışmalı. nasıl olsa nihai son kendini bir şekilde hatırlatacak. çarparken fazla gürültü yapmamak asıl mesele. oyuna devam, dene, oyun bitsin ve çık.