yazarların en iyi yaptığı iş

20 yıldır yaptığım işim. şu hayatta iyi yaptığım ve uzman olduğum tek şey sanırım.

*şarkı söylemek
*resim yapmak.

iletişmek.

iletişimsizlik,

iletişimi denedim baktım beceremiyorum saldım kardeşim.

tırnaklı pide yapmak.

şaka değil gerçek. dün pide aldım. baktım ortası delik, kenarları kavruk. bu ne biçim pide lan dedim. fırıncı, çırağı, kürek ve geometrik desenli lacivert takkeli 155 dayıya benzer bir adamla göz göze geldik. fırıncı mekan sahibi olmanın verdiği özgüvenle “begenmiysen sen yapele” dedi. tamam dedim kollarımı çemirledim ellerimi yıkadım kendi pidemi kendim yaptım kenarlarını yumurtaladım üstünü küncüledim kürekle verdim fırına. arada çevirdim ki öbür tarafı da pişsin.

piştikten sonra fırıncıya gösterdim ahan bak beyle yapıcan diye, adam hamurlu elini önlüğüne silip bi kafasını kaşıdı, çırağı sümsükleyip bana dönüp dedi ki;

-yömiye ne istiisin?

yemek yapmak ve 3d modellemek.

çemkirmek

insan örselemek.
since 1997. (o zamanlar yaş: 4).*
tutkuyla yapıyorum, keyifle.

tanım beğenmek.

mühendislik…

iş yerlerinde kaos çıkarmak, drama queenlik yapmak.

ben gemilerde çalışıyorum. denizci olmayan pek bilmez ama deniz insanı alır, gemi adamın içinden geçer psikolojiyi darmadağın eder.
ben pek etkilenmem diğer yandan benim kamaram her zaman açıktır, gelen dert anlatır konuşuruz bu beni gemide ki askeri hiyerarşik düzenden hep soyutlar. yeri gelir kardeş olurum yeri gelir abi.

okyanusun ortasında herkese bir sekilde iyi gelirim o yüzden de karaya inilince evimden misafir, soframdan dost eksik olmaz.

ha geceleri ağlayarak şakşaklıyorum o ayrı mesele dnxnxxnx

hobileriyle ilgilenmek (sinema, tiyatro, televizyon, müzik kitapları okumak ; sanat filmleri takip etmek ; piyano egzersizleri çalmak)

yani tek derdimiz normal sözlük değil çok şükür.

avm gezmek, futbolmak, yatmak, uyumak, iyi geceler dilemek.

empati yapıp insan gözlemlemek.
manyağım ben. hepinizin içini görüyorum. korkun benden.*

sığır taklidi yapmak

hepimizin aslında en iyi yaptığı şeyi ben de yapıyorum. hayatta kalmak. yani yaşamak.

yaşıyorsun bu hayatı rbf.

bir insanın cv’sine yalnızlıkla mutlu olabilme yeteneğini yazması kolay değildir. çünkü toplum hala başarıyı tuhaf şeylerle ölçer: kariyer, evlilik, ev kredisi, köpeğe ınstagram hesabı açmak falan… oysa ben hayatımın en büyük başarısını daha doğrusu en iyi yaptığım işi çok net biliyorum: yalnız kalıp bundan memnun olabilmek.

haksızlığa karşı durmak.