yazarların evlenmek istememe nedenleri

zaten evli olmaları.

kendi sorumluluğum kafi.

çok hızlı evlenmek istedi. korktum. kaçtım o yüzden. bence haklıyım.

ben evlenip eskisinden daha fazla olmasını geçtim eskisi kadar mutlu olabilen bile görmedim, buna kendim de dahil. neden topuğuma tekrar sıkayım?

ben daha ilişkilerimi yürüteniyom
evliliği hiç yürütemem.

düzgün biri yok. bence yeterli bir sebep.

ay bi adamla ömür mü geçer sen de gülben..
yanında sıkılırken bile hoşnut olacağım biriyle evlenebilirim galiba ya. yoksa yok.

evlilik için gerekli olan şartları karşılamıyorum. yani evlenmek istiyorum ya da istemiyorum, diyebilecek durumda değilim. hiç kendimi kandıramam. size de kendim hakkında yalan söyleyemem.

ben benim isteğime bırakılmış şeylerle ilgili karar verme hakkına sahip olabilirim.
evlilik benim haddime mi. ehehehe.

hanıma çok ayıp olur ya*

hayatta kimsenin kimseyi çıkarları olmadan sevdiğine inanmıyorum. çıkarlarım için evlenemem ne gereği var.

yoo, istiyoruz.

evlilik sevdiğin kişiyle değil, sevdiğin kişinin sülalesiyle yaptığın bir şey. ben kalabalık sevmiyorum. kendi sülalemde idare ettiğim yeterince akraba var, ikiye katlamaya hiç gerek yok.*

sormadım hiç..

güven geç oluşan ve kolay kaybedilen bir duygu. bence evlilik fiilen duygusal olarak güven bittiğinde bitiyor. sadece aldatmak değil. ortak hareket etmek için de birine asgari düzeyde bile olsa güven duymanız lafına itibar etmeniz yanınızdayken başkalarına acaba şimdi ne diyecek de bizi rezil edecek diye düşünmemeniz gerekiyor.

ben evlilik kurumuna ve evliliğe yol açan sevgi bağına karşıyım.

neden?

insan sevgiye de karşı olmaz değil mi? - bu toplumda olur.

türkiye'de evlilik fazlasıyla sorunlu bir organizma ve evliliğe bakış açısı inanılmaz bir emir- komuta zinciri dahilinde şekilleniyor. aslında türk gelenek ve göreneklerinde "duygusal ilişki kurma ve bunu sağlıklı biçimde yönetebilme" fonksiyonu bulunmuyor.

kadın veya erkek fark etmez. hepimizin problemi aynı. evlilik, iki tarafında maksimum feragat ederek sürdürmesi gereken bir yapı gibi lanse ediliyor. bu işin matematiği şu:

iki kişide beraber olabilmek için birbirlerinin istemediği hiçbir şeyi yapmayacaklar çünkü sevginin ve ömür boyu bağlı kalabilmenin ana kuralı koşulsuz itaat.

sonra ne oluyor biliyor musunuz?

kendinize ait her şeyden,
yapmak istediğiniz ama engellendiğiniz talepleriniz/hayalleriniz yüzünden kendinize olan hevesinizden,
hayata karşı olan umudunuzdan oluyorsunuz.

- ve buna evlilik diyorlar bu ülkede. :)

sevgi koşulla gelmez. sevgi, insana kendi benliğini feda etmeyi şart koşmaz. sevgi ve evlilik, beraberken maksimum seviyede kendin olabildiğin, kendini rahat hissettiğin, daima sevildiğin ve sevdiğin, tamamen sadık kaldığın bir ilişkiyi kapsar.

türkiyede hangisi var?

şimdi burada neden sevelim ve neden evlenelim?

( istisnalar illa ki vardır ama toplumun yüksek yüzdesi için evlilik ve ilişki anlayışı fazlasıyla yanlış. )

1 eş yetiyor 2'inciye gerek yok :)

onunla tanışmasaydım benim de nedenlerim olurdu.

ama onunla tanıştım...

bugün bir arkadaşım bana neden evlenmediğimi sordu. diyecek bir şey bulamadım. telefonu kapattıktan sonra kendi kendime düşündüm. "yahu ben kendime vakit ayıramıyorum ki şu an, hayatımın merkezine alacağım kişiye nasıl vakit ayırayım? " sonucuna ulaştım. tek sebep bu mu elbette değil. kaliteli yalnızlık konfor alanı benim için. bu konforu bozmaya değecek insanla henüz karşılaşmadım.

anasına babasına bakıpta o işten soğumayan yalancıdır ya da başka bir şey dir.

ha bu güçlü bir gerekçe midir? tartışılır.