yazarların kendileri hakkındaki düşünceleri

kendimden çok sıkıldım.

az evvel 70.000tl ye tüm eve halı aldık, kendimi keriz gibi hissediyorum yakında soyunup şener şen gibi koşacağım... evde yürürken 70k üzerinde yürüdüğüm fikri geliyor aklıma durdukça ve redbull sponsorluğu bekliyorum.

saygılar.

sinirlenme ve tepki verme eşiğim sanırım biraz düşük. farkındayım kontrol yöntemleri çalışıyorum. dinlenme yıllarının sakinliği, deniz. rakı balık dostları ve kitaplar, müzik ve ailem en büyük güç kaynağım.
edit: belirtmeliyim ki, iş dünyası ve mesleğiniz tepki eşiğinizi ve türünü, sanılandan fazla etkiliyormuş. kendi sandığım kadar bile bir kontrol sorunum yokmuş. henüz daha ilk dinlenme yılımda bunu deneyimlemenin keyfini yaşıyorum. (arz ederim efenim.)

ben iflah olmaz bir gren ve 8mm delisiyim.

şu an bunu anlatmak için fazla promilliyim.
sonra şey yapalım.

muhtemelen cok zekiyim ama calismiyorum. evet.

sinirli bir adamım. o yüzden kendimden korkup görmezden geliyorum.

deniz gibiyim, bazen durgun bazen dalgalı. tsunami olduğu da görülmüştür arada bir.

boş , bomboş bir adamım.

kendi hakkımda o kadar güzel düşüncelerim yok, bazen kendimi sisifos gibi hissediyorum.

ya benden önce niye karikatürlediniz burayı insafsızlar !*

sıradan bir insanım. bazen çok salak oluyorum. sevince çok seviyorum ama soğursam bir anda, kestirip atıveriyorum hiç düşünmeden. bazen aşırı gıcık bir tip oluyorum. kötü biri değilim ama canımı sıkan insanlar oldu mu haklarında iyi düşünmekte zorlanıyorum. yine de kimseye zarar vermeyen, kendi hâlinde biriyim. boş konuşmaya da bayılırım. neşem yerindeyse çenem durmaz ama canım sıkkınsa günlerce bıçak açmaz ağzımı.

normal biriyim işte.

nasıl biri olduğumu düşünüyorsan öyle biriyim. *

benim bu neşem var yaa. bu güler yüzüm.. bu güler yüzüm bir gün beni gülmekten öldürecek..

bir gün bir 'an'da kendimi ararken gördüm kendimi. yokuş aşağı koşar gibiydi, bu hissi bilir misiniz? kontrol asla sizde değildir. heran yuvarlanacağım korkusuyla cebelleşirken diğer yandan bacakların boşalırcasına kendini bırakma ya da temkinli olma çabası.. nafile, dedim ya kontrol asla sende değil.
bir ara kayboldum sandım yokuşun sonu karanlıktı çünkü ve asla tanıdık değildi bu karanlık bana. gölgeler daha bir gölge, karanlık dahada koyu.. halbu ki sanki en başta bilindik bir yere gidiyor gibiydim. galiba ben hep gibiydim.
sonra yolda neyi aradığımı unuttum. bir kaç banu ya sordum 'sen çok yanlış gelmişsin' dediler (birbirlerine kaş göz yapıp serin bir telaşla baktılar bana önce tabi.) ve eklediler. 'şurada bir yokuş var gördün mü? heh işte onu çıkacaksın. orada kime sorsan gösterir zaten.'
bu hissi bilir misin? (ee o kadar okuduysan senli benli olmuşuzdur artık. hem ben kim sen kim yanılsamalar diyarının rollerinden öteye değiliz ya. ) sürekli bir yere yetişmeye çalışıyorsun da yetişemiyorsun hep onlar senden daha hızlı gibinin bıraltığı bir his..
burada dur dedi bir ses. burada kaybol. hem sen zaten bulunmaya değil kaybolmaya gelmedin mi?
o an adımı unuttum, aradığımı unuttum, seni unuttum, en kötüsü ne biliyor musun yokuşu bile unuttum, karanlık deyip durduydum ya oranın hissini de unuttum..

not; üzgünüm, eğer bir anlam arıyorsan bu cümlelerde malesef yok.