yazarların şu an akıllarından geçenler

yağmurdan tiksindim. yağmurla yola çıktım. şu tüneli geçince beni güneşli güzel havanın karşılayacağını umuyordum.
ama hayır. hava iyice berbat oldu.

beş buçuk saattir yağmurla gidiyorum. bazı tavşanlar arabanın içinde ıslanmaktan korktuğundan bir saat kaybettim. güya denize karşı kahve içecektim. canım istemedi. daha çok yolum var. yağmurdan yoruldum resmen. sıkıldım. neyse yola düşeyim ben. siz kendinizi bozmayın.

pazartesi günü gireceğim yeni ortama adapte olabilecek miyim acaba. çay da biraz sıcak sanki. biraz depresif geçirsem haftasonunu ne olacak ki. bu çaya şeker mi atmadım ben sanki. yarın da bir yerlere çağırıyorlar ağız tadıyla depresyon planı da yapamıyorum. yok ben bu çayı içemeyeceğim galiba. yeni insanlarla tanışmaktan nefret ediyorum. neyse mandalina yiyeyim en iyisi.

neye üzüldüğümü unuttum ama sana ulaşamadığım hala aklımda.

ne olacak lan bu halimiz

şu an 16 temmuz 2022 tarihli bir yazıya tekrar bakıyorum.
haberi duyduğumdan beri aklımda.
ve hala olan bitene inanamıyorum. bakın, her şeyi iyi niyetli düşünsek bile burada dururuz.* adamlar bu gemiyi izmir aliağa'da söktüreceklerdi ya! gerçekten! ciddi ciddi! sahiplerinin reddettiği, en sonunda atlas okyanusu'nun bir yerinde batırdıkları bu ölümcül gemiyi!
akıl, izan, insanlık, inançlar, değerler, etik, ahlak......

halkın zeka ve algılama düzeyinin çok düşük olduğunu biliyorum. bir şekilde sözlüklerde karşılaştığım için maruz kaldığım ve öğrendiğim müge anlı'daki o küçük anadolu kasabalarında geçen neredeyse tamamı cinsellik içeren kayıplar ve cinayetler.....
dert bu! bu sözlük de dahil -ki bu çok normal, çünkü burası yaş ortalaması epey düşük ve cinsel doyuma henüz ulaşamamış ergen cenneti- her yer, dinsel yasaklamaları yine dini referanslarla işine geldiği gibi düzelten/düzenleyen cinsel açlığın afrikası! kafa en çok belden aşağı çalışıyor.

ve ben, bugün bu saatte durmuş, işin türkiye ayağını bir kenara koymuş, atlas okyanusu'nda batırılan bu geminin, uzun vadede, çevreye, zavallı dünyamıza ve lanet olasıca insanlığa vereceği zararları düşünüyorum.

çiğ köfte dükkanı açmayı düşünüyorum.

yapmam gereken işleri düşünüyorum. bi de içime ansızın düşen şu ağlama isteğine sebep arıyorum.

hiç.

dün portakal zannettiğim bir greyfurtu dilimlemeye çalışırken parmağımı birazcık derince kestim. zaten meşhurdur benim böyle kazalarım.
ne zaman kafam dolu olsa o on parmaktan biri mutlaka bıçakla buluşur. iş yerindeysem yanlışlıkla zımbalarım.
greyfurtu da yiyemedim.

gece bölük pörçük uyudum. bu gece de iş var. şu an uykum yok ama işe gidesim de yok. neyse dayanayım şurada iki gecem kaldı sonra bir hafta izin. o da şimdi kar yağışına gelir hiçbir şey yapamam.

olsun zaten plan yapmadım. mandala boyarım, yeni hobime zaman ayırırım.

dinlenmem gerekiyor çok yorgun hissediyorum kendimi bu ara. dönem dönem gelen bir his bu.

bir de bu ara yaşımı düşünmeye başladım. hiç böyle bir derdim yoktu hiç sorun etmezdim. ama geç kalmışlık hissi bastırıyor bir süredir.

yok öyle depresyona girme durumum yok sadece şu an içinde olduğum durumu yansıtıyorum. akşama doğru daha iyi olurum bence ve bu yazıya da "bu ne be" diye bakabilirim.

gidip kendime kahve yapayım.

içerden kimi hangi bahane ile çağırsam da bana kahve yapma ricasını da araya sıkıştırsam

gece sandalyemi kurup sahilde kar yağışı ile kafa yapacağım.

sıcak su torbasına bir su koyduktan sonra french presste de bitki çayı yaptığım gibi yatağa gidip laptopu açsam ve az önce bitirdiğim kitabın filmini izlesem nasıl olurdu diye düşünüyorum.*

ders çalışma isteğim, acaba ne zaman gelir de beni bulursun? yok yâni gün bitti.

acaba ben nasıl eski ben olabilirim?

kppsye sahiden çalışmalı mıyım, yoksa özel için mi çabalamalıyım... eğer özel istiyorsam o zaman cv için sertika edinmek için para gerek... part time bayramda çalıştın 4 gün o parayı kullan... ama para kazanmakta kolay değilmiş o yüzden harcaması daha da zor oldu... eh en yakın arkadaşın 5 gündür yazmıyor sana... neden? böyle mi gidecek yani? ben mi yazsam... yok ilişkiyi ben sürdüyormuşum gibi geliyor bazen... böylesi iyi... kötünün iyisi? kpssye mi çalışsam...

ulan eylüle kadar yoğun olacağım da eylülden sonra rahat olacağımın da garantisi yok.
of uykum var gibi de yok gibi de
ulan susadım be
neden yalnızım ya ben
daha da kilo verebilir miyim acaba böyle devam edersem
bla bla blaaa

"insanın aklında hiçbir zaman yekpare bir düşünce olmuyor " :)

'aşkına bomba çay çorba' şarkı sözünün manasızlığını düşünüyorum tam da şu an

bu baş ağrısı ne zaman geçecek? acaba vişne çıktı mı, hazır anama gelmişken reçel yapardık. yarın piknikte yağmur yağmasın ya. çocuğa yedek kıyafet almayı unutmayayım. keşke yanıma dağ için daha rahat bir ayakkabı alsaydım. kaç kilo tamara toplarız acaba. turşu mu yapsak onları. oh oh kış boyu yeriz mis gibi. dönerken de amma çanta olacak. kavimler benim kadar göç etmedi ha. ahahaha. canım kendim bak yine ne kadar komiğim. bu baş ağrısı ne zaman geçecek, yeter. kafamı duvara vursam ne olur acaba. ulan bugün o kadar et gördüm daha bir lokma yemedim. neyse zaten ilk gün yenmez. yarın mangalda pirzola var az daha sabır. üff hem de temiz havada. eyvah. balkona nevresim asmıştım. kuşun yemi de değişecekti. bu baş ağrım ne zaman geçecek, yeterrrrrrr.



an be an, şu an

o.

vapuru batıran telaşlar oldu. lütfen yavaşlayın dostlar. evrenin akışına uyun yavaşlayın. (yalana bak güneşin galaksi merkezi etrafında 2500 km/sn hızda döndüğünü bilmiyorlar sanki).
piyano piyano ilerleyelim, tasarlamadan düşünsel hazırlık apmadan bi şeye girişmeyelim.
ruhumuz geride kalıyor, yavaşlayalım ki benliğe yetişsin, bir olsun, hayrolsun, meşkolsun.