gören eden olursa deli der.

bu tür insanlarda beyinlerinin bir köşesinde yüz bin milyon tane hikâyenin bulunduğu bir oda vardır. bu insanlar ortamdaki her muhabbete uygun ders niteliğindeki hikâyeleri odacıklarından çıkarıp anlatırlar.

hinduizm'de insanlara en çok yardım eden tanrı, lakabı da koruyucu. insanlara yardım etmek için kılıktan kılığa, bedenden bedene dolaşan bu tanrının en son görüldüğü beden ise buddha'nın bedeniymiş.

icom'un ilan ettiği uluslararası müzeler gününü de kapsayan 18-24 mayıs haftası müzeler haftası olarak kutlanır.

bu senenin teması ''müzelerin geleceği: iyileşme ve yeniden düşleme''. hızla gelişen teknolojiye uyum sağlamak için sadece eseri sergilemenin ötesinde, ziyaretçinin eserlerle etkileşim içinde olacağı interaktif kurumlar olmayı amaclayan müzelerin dönüşüm sürecine ve müzeleri etkileyen covid-19 salgınına dikkat çekilmek isteniyor.
bu amaçla ülkemizde de bir çok müzenin bu hafta takip edebileceğiniz webinarları var. 18-21 mayıs arasında icom türkiye tarafından düzenlenen ve bir çok önemli müzecinin katılacağı webinarlar gerçekleşecek.
meraklısına icom türkiye'nin instagram sayfası buradan
hem görsel hem bilgi kaynağı için buradan

yalnızca fotoğraflarını çeken bir asker olmayı çok isterdim ata'm ancak bizim seninle kavuşmalarımız mahşere kaldı

küçücük bir zaman diliminde yaşamak için fırlatıldığın bu gezegende , evrenin ve akla gelebilecek her zor sorunun cevabını bulamadan pat diye ölecek olmak. bir daha hiçbir dizilimle tekrar doğmayacak olmak. ölmek ve sonunda ne olacaĝını bilmemek. 3000 yılını asla görememek. ömrün ölümsūzlüğü bulmak isterken son bulması.

karafatma ; hantal, kitin yapısı bombeli, siyah renkli, genelde kırsalda karşılaşılan bir böcek türüdür. öldürmeye niyetlenilirse yavaş hareket ettiğinden bu kolaydır.
hamamböceği ; hızlı, kitin yapısı düz, kahverengi, şehir ortamlarında karşılaşılan bir böcek türüdür. öldürmeye niyetlenilirse hızlı hareket ettiğinden bu zordur.

canı çektiği için değil, evde olması gerekenler arasında olduğu için yöneldi ihtiyar adam domates reyonuna, markette kalan az sayıda kişiden biriydi. lambaların o parlak ve aldatıcı ışıklarının altındaki 7 çeşit domatese baktı, baktı. aralarından eski tadını alabileceğini umduğu bir çeşidine doğru yöneldi, eline bir tane alıp kokladı, yerine koydu, çocukluk gibi kokmasını umduğu bir başkasını kokladı. reyondaki tüm domatesler gibi bol renkli, hiç kokusuz ve olağan sıradanlıktaydı elindeki genetik harikası kırmızılık, söylendi. almadı hiçbir şey, yarı dolu sepetini de oracıkta yere bıraktı, dışarı çıktı, o bilmese bile arkasından bakan ve olayı fark eden market görevlisi gülümsedi, "bravo sana ihtiyar" diye mutlu oldu, yerine geri dönerken küçük de olsa bir isyanın tanığı olduğu için mutluydu.

sorun* değil keyif olarak tanımlanır. şöyle güzel bir manzaraya karşı tam da kahve içmek zamanıdır. hadi pamuk eller cezveye*.

bu sabah ağlayarak uyanmama sebebiyet verendir. kalbim çıkıyordu sanki, ellerim titriyordu, kafam zonkluyordu uyandığımda. içime taş oturdu sanki sözlük, çok gerçekçi bir kâbustu.

rüyamdaki herkes ve her şey gerçek gibiydi. herkes mutsuzdu, bana bakıyordu arkadaşlarım, berbat asık suratlarla, mutsuz mutsuz. üniversiteden eski hocam bağırarak bir şeyler anlatıyordu derste. ne olduğunu anlamıyordum. sonra bir an dışarıdaydım, elimde gazete. baktım, bir kadın siyasi bir cinayete kurban gitmiş, birisi analiz kasmış konuyla ilgili, sevdiğim kızın adı ve resmi. inanamıyorum, deli gibi ağlamaya başlıyorum ve koşuyorum. en son bir tepeden aşağı ağlayarak son hız koşuyordum. o acıyı çektim bir an gerçekten. etkisinden çıkamadım, kendime gelemedim. hemen mesaj attım ona. sordu ama anlatamadım tabii, buralara içimi dökmek istiyorum, zaten okuyan pek yok. bir an gerçek olmadığı için çok sevindim. sonra onu gerçekten bir gün kaybedeceğim için, bu kayıp acısını gerçekten yaşayacağım için çok endişelendim.

dün halbuki ne güzel mutlu mutlu uyumuştum, ne güzel konuşmuştuk. bu kâbuslar hep mutlu zamanlarda gelir zaten, insanı olmadık durumlara sokar. neyse, sevdiklerinizin kıymetini bilin. allah ani ölümlerden korusun. ölüm eninde sonunda gelecek. o gelene kadar sevdiklerimizin değerini bilelim, daha çok zaman ayıralım onlara...

küçük çocuklara “napıyorsun?” diye sorduğumda verdikleri cevaplardır.

-napıyorsun bakalım umut?
-hiç bişi yapmıyorum...

gerçekten çocukların kafası ilginç çalışıyor biz yetişkinlere göre. biz o anla ilgili bir şeyler anlatmaya çalışırız ya da saçmalarız ama çocuklar gerçekçi ve bir o kadar da ilginç oluyorlar...

(bkz: yemek istenilen entryler) barındıran başlık olmuş bu.

buradan yoldaş benjamin franklin'e sesleniyorum, anons manons bir şey yapsanıza kafacılar paylaşsınlar kedilerini. memleketin çok acil kedilerinize ihtiyacı var kafacılar. (bkz: s.o.s.)

her ikisini de yapıyorum her ikisinden de zevk alıyorum. dinlemeyi daha çok spor esnasında kulaklıktan, ya da trafikte kullanıyorum. vaktim ziyan olmamış oluyor. burada bir püf nokta var. kitap okurken dikkatiniz dağılınca nasıl kitabı bırakıyorsanız dinlerken de dikkatiniz dağılınca hemen kapatmanız lazım. öbür türlü kitabın ucu kaçıyor bir daha yakalanmıyor.

bilgisayar mühendisliği öğrencisiyim. şu an karar verme aşamasındayım ve 10.000- 25.000 tl arasında bir bütçem var. önerilerinizi bekliyorum.

kişiden kişiye değişmekle birlikte , herkesin düşüncesine saygı duyduğum şeyler bütünüdür. aşağıda yazanlar şahsi düşüncemdir, kimse alınmasın sevgili yazarlar.
1- deniz
2-çay
3-rakı
4- çeşitli ''-izmler''

bakalım sallıyorlar mı arkamızdan diye merak edip geldiğim başlık

kısaca tanımlamak gerekirse; bireyin öğretmek için çalıştığı konuyu daha iyi öğrenmesidir. en verimli çalışma zamanıdır.
öğretmenler üzerinde daha etkilidir.

kişi sorumluluk bilinci taşıdığından beynini ona göre şartlar, konuyu detaylarıyla öğrenmeye çalışır. buna da protege etkisi denir. ıq seviyesini yükselttiğine dair deliller vardır.

--

ulusal eğitim laboratuvar'ı konuyu şu piramitle destekler.

(bkz: ragequit) olmuyorsa kasmayacaksın demek gibi bir şey. olmuyorsa cidden kasmayacaksın... en sıkıntılı yönü intihar ederken yaşayacağın histen korkmak, üşenmek. yani hissedeceğin acı, ölüm süreci, o süreci yaşarken keşke yapmasaydım düşüncesi işin acıklı yönü. değilse ölüme giden süreç çok kısa ve acısız olsa intihara yönelim çok daha fazla olurdu. çünkü cidden ragequit gibi bir şey. ha geriye intihar notu bırakmak da sanırım `gg` demek gibi bir şey oluyor herhalde. çünkü bitince bazen cidden bitiyor. kaybettiğin oyunda diktiğin binaların düşman tarafından tek tek yıkılışını izlermiş gibi izliyorsun. acı veriyor hayat. işte ragequit ihtiyacını hissediyor insan. umut denilen saçma şey diktiğin, inşa ettiğin şeylerin yıkılışını görme eziyetinden başka bir şey olmuyor.

küskünç olması. küsüyor ve barışmıyor arkadaş! sanırsın gavur kızıyım ben.

öznesi olmayan akşam vakti bu
bakma ben varım da öylesine işte
dört sandalye var üçü boş, biri sen
bir miktar kedi, üstleri hep yasemin
altı biraz içki, makam kürdilihicazkar
ikinci yeniciler isyan, bura basmane
dön de bas git lan deve diyor biri birine
tehdit içeren cümleler için çok verimliyiz
üstelik esas tehdidi de kendimizden biliriz
yok yolu, akşam öyle ya da böyle geceye varacak
ya bir dakika, bana verdiğin sözler piç mi olacak?