“abdestlisiniz herhalde” tepkisini hemen yapıştırırım. siyasal islamdan ayrı olarak islamın mezheplere göre kuralları vardır.
şafi mezhebine bağlı/ait/mensup olan insanlar, karşı cinsin tenine değdiği zaman abdestleri bozuluyor. burunları kanayınca o abdest bozulmuyor.
bir diğer mezhep olan hanefiler de ise iğne ucu kadar kan aktığında misal sivilce patlatınca abdest bozuluyor. arkadaşlar sivilcelerinizi patlatmayın, hanefi olan arkadaşlar “abdestim bozulursa bozulsun, dayanamıyorum bu sivilce patlayacak, o kan akacak” triplerine girmeyin. özellikle alın ve yanaklarda çıkan sivilceler, beynin hava almasını sağlayan kanalların geçtiği yerlerde bulunduğundan dolayı çok tehlikelidir.
hanefiler karşı cinsin elini sıkıyor, enseye tokat patlatıyor ama abdest bozulmuyor, ilginç.
hanefi ve şafiliğin birbirine bu denli zıt kurallar barındırması her zaman ilgimi çekmiştir.
yazılı olmayan görgü kuralı diye biliyorum, size uzatılan eli sıkacaksınız. elim havada kaldığında “abdesti arada tazelemek şart” cümlesi ile devam edip insanı bezdiriyorum. görgü önemli arkadaşlar, evet tatlı su oranı çok düşük suyu boşuna harcamamak lazım fakat buzullar da eriyor. küresel ısınma ile su buharlaşıyor olabilir fakat teemmüm edersiniz, ne olacak ki!

türkiye'de yanlış bilinen kavramlardan birisidir. işin tuhaf yanı ateistler de "ben hümanist değilim abi" diye gezerler. kimse de demez ki "biz hümanist değilsek neden ateistiz?" diye.

bir felsefi akım olarak insancıllık. insanları çok sevelim değil mevzu, insanı baz almak söz konusu. yani doğa üstü güçlerle ilgilenmez, seküler bir duruşu vardır. her türlü otorite karşısında insanı özgürleştirme çabasıdır. ama bunun yanında insanı diğer canlılardan üstün tutmaz, doğa ve hayvan sevgisi de esastır.

hümanizme göre insan da bir hayvandır. tek farkı, doğru yanlış kriterlerini koyabilme becerisi sayesinde toplumsal bir düzen oluşturabilmiş olmasıdır. benzer bir düzen şempanzelerde de var ama tarif edemedikleri için bizim kadar gelişkin değil. hümanizm işte bu becerimiz sayesinde oluşturduğumuz düzeni istisnasız bir biçimde herkese uygulayalım der. katilse cezasını çekmeli. suçluysa hapislerde yatmalı. bunun aksini kim savunuyor? hayali bir hümanizm garabeti yaratmışsınız, toplumdaki bütün ikiyüzlülükleri onunla ilişkilendirmişsiniz, kendi straw man'inizi kötüleyip duruyorsunuz.

çünkü hümanizm, ırkçı, renkçi, kafatasçı, bazı insanları insan olarak görmeyen, oligarşist, kendini beğenmiş, kibirli, kendini diğerlerinden akıllı ve bir bok zanneden kim varsa hepsinin karşısında olan, bu yüzden de hepsinin ortakça nefret ettiği bir düşünce biçimidir.

yeni kitap ve mana verme çabasında bir adet ben

tanım girilmiyor diye isyan var.
beğeni yok diye isyan var.
beğeni var diye isyan var.

o şahıs benim! evet.kimi konularda seri şekilde beğeni atarım, eğer vaktim kısıtlıysa tanımlara hızlıca göz atar seri beğeni yaparım, hatta bazen konuya geri dönüp tanımları okur beğeniyi geri alırım.

tanım:devekuşu'na gel yükü kaldır demişler, ben deve değil kuşum demiş, iyi madem uç demişler, ben kuş değil deveyim demiş.

buzlu kahve içerek yazmak. radyo dinlemek. okumak. düşünmek. dergi karıştırmak.. tost yemek...

"ne içimdeki sokaklara sığabildim,
ne de dışardaki dünyaya."

11 yıldır çaylaklık dahil yazarım. 9 yıldır tam yazarım. orada metrobusdeoturanadam burada metrobuste oturan adam.
çay var dediler geldik. he bir de adalet var dediler. herkes eşit dediler.

çekingenlikle karıştırılan psikolojik rahatsızlıktır. sosyal fobisi olan kişiler (ben) kalabalık ortamlarda izlenip yargılandıklarını, sürekli eleştirildiklerini, rezil olabileceklerini ve dahası kuruntuyu düşünerek kendilerini gergin bir hal içerisine istemsizce sokarlar. odak noktası olduklarında kızarır, heyecanlanır ve sesleri titrer (özellikle sunum, konuşma gibi etkinliklerde). içedönük yaşamayı sevenleri olduğu gibi (yine ben) dışadönük olup sosyal fobisi olan kişiler de olabilir. bu kişiler her ne kadar sosyal olmak isteseler de rahatsızlıkları yüzünden sosyallikten, kalabalıktan kaçmak durumunda kalırlar. öte yandan içedönükler kendi başlarına vakit geçirmeyi sevdiklerinden kabuklarından çıkma gereği duymayabilirler ama çıktıklarındaysa sosyal fobileri gereği kuruntu, gerginlik, yerilme ve rezil olma korkusu duyarlar. muhtemelen gerekçeleri değersizleştirilme, başarısızlıkların başa kakılması, psikolojik ve fiziksel şiddet, rezil olma anları ve benzeri olaylardır.

gerçekten çıldırtacak yazılar okuyorum. kur’an’da kudüs’ün israiloğulları’na vaad ettiği falan yazmaz. daha doğrusu birçok şey vaad edildiği ama nankörlük ettikleri için sürüldükleri ve bu şekilde yaşayacakları yazar. kendinize lazım olan yeri alıp o şekilde kullanamazsınız. sözde insan hakları savunucu olanlar müslümanlar zarar gördüğünde bir şeyler uydurmaktan geri kalmıyor. kaldı ki şu an bir zulüm yaşanıyor olması sizin anlattığınız tarihsel olaylarla ne ilgisi olabilir? ortada müslümanlara müdahale etmekten fazlası var. her gece mahremiyet nedir bilmeden müslümanların evine gece 4’te girmesi var. müslümanlara olan nefretiniz sözde hümanist yanınızı da riyakar kılmış. müslümanlar yüzünden oldu falan da demeyiniz lütfen. ben de müslümanım ne hayatımda sizin gibi bir topluluğun çektiği eziyete kılıf bulmaya çalıştım, ne hükümeti destekliyorum, ne de birilerini kesip biçme derdim var ve mesleğim de bilimle fazlasıyla haşır neşir bir meslek. size karşı bir nefretim de yok. deist diyebilecegim arkadaşlarım olduğu gibi ateist arkadaşlarım da var. o yüzden nefretiniz yüzünden ona buna kılıf bulmayı bırakıp bir gruba şiddet gösterildiğinde en azından tepki gösterin ki insan olduğumuz belli olsun. israil’in hapishanelerde insanlara yaptıklarını söylemiyorum bile. sözde dinler dogmatiktir ama farkında değilsiniz sizin düşünceleriniz dogmatik. fazlasıyla önyargılısınız. rica ediyorum birilerinin şiddet görmesi konusunda iki yüzlü davranmayın. ben sözde müslümanlar kime zarar verirse versin tepki gösterirken sizden de müslümanlar zarar görürken aynı tepkiyi göstermenizi bekliyorum.

not: sarı kubbeli yapıyı (kubbetüs sahra) mescid-i aksa zannedenler var. mescid-i haram, mescid-i nebevi ve mescid-i aksa bina değildir. bir yeri temsil ederler. mescid-i aksa’da ilk kıbledir. kubbetüs sahra değil. birilerinin bilgisine laf etmeyin. bilgili olabilirsiniz ama dediğim gibi önyargılısınız. bu fikirle okursanız ne anlamak istiyorsanız onu anlarsınız.

buradan ve buradan görülebilecek durumdur.

kanım dondu paylaşılanları okurken.
bir örnek
bir tane daha

merak ediyorum, bu insanlar ne zaman başka insanların hayatlarına karışmamayı öğrenecekler? kimse kimseyi zorla eşcinsel yapmıyor ki arkadaşım, isteyen istediğini sevsin. size ne?

soğuk bir gecedir.

mümkünse gök gürültülü ve sağanak yağışlı olanından.

"yani sen elmayı seviyorsun diye, elmanın da seni sevmesi şart mı? "

(bkz: nazım hikmet ran) üstadımız gayet güzel özetlemiş. herkes istediğini takip etmekte özgürdür..

şarkılarımın yegane dinleyicisi. canım, ciğerim.

zaman ve enerji yetersizliğinden kaynaklı sorun?!

çok yoğun bir günümde, hallettiğim tonla sorumluluk/iş sonrası ‘eve döndüğümde yemek yapmam gerek’ düşüncesi bile ağır gelebiliyor. e haliyle eve uğramadan adı üstünde ‘hızlı yemek’ üreten yerlerin birinden bana iki saatlik enerji verecek besinlerden almak zorunda kalıyorum. sonrasını da bazen atıştırmalık, üşenmezsem salata ile kapatıyorum günü.

edit: başlık başa.

ilk defa bir etkinliği zamanında yakalamanın haklı gururuyla* beni de yazınız diyorum.
düzenleme: kullanıcı adımı da ekleyeyim, bmia.

gece gündüz yaptığım eylemdir. nedeni ise, zaten beynimiz, bedenimiz, ruhumuz yorulmuş. bari gözleri yormayalımdır. gündüz modu bana biraz “çiğ” geliyor. gece modu ise, sözlüğe ayrı bir hava katıyor.

yaşasın sözlüğü gece modunda kullanan yazarlar terör şeysi.

birine kıyamamak onu herseyden korumak istemek ve en çokta mutlu etmek istemek... birini çok sevmek birinin geri kalan herkesten özel olmasıdır.

beton tarikatı tarafından her geçen gün yok edilmekte olan doğal güzellik.

kendini iç ve kahve fincanını kır. ytd.