dan brown ile tanıştığım ilk kitap da vinci şifresi kitabıydı. daha sonra melekler ve şeytanlar kitabını da okumaya başladım.

yıllardır süregelen ama aslında ne olduğu bilinmeyen sırların, gizemlerin hayranı olduğum için bu kitap hayal gücümün sınırlarını çok genişletti diyebilirim. genelde franz kafka ve stefan zweig'ın kısa ama öz kitaplarını okurdum. fakat bir arkadaşımın bu kitabı bana hediye etmesiyle birlikte polisiye, gizem ve macera kitaplarının da hayranı olduğumu gördüm. böylelikle polisiye romanına adım atmış oldum bu kitapla.

konusu; harvard üniversitesi simgebilim profesörü olan robert langdon'ın kendisini, louvre müzesinin müdürünün ölümüyle beraber sır dolu bir maceraya atmasıdır. robert langdon, ilk başta normal bir cinayet gibi görünen ama aslında altında birçok gizemin bulunduğu bir ölüme şahitlik edecektir. her bir ipucu, onları tarihin eski kalıntıları arasında kaybolmuş sırları gün yüzüne çıkaracaktır. aynı zamanda louvre müzesinin ölen müdürünün torunu olan sophie neveu, bir kriptoloji uzmanıdır. birlikte paris'ten londraya kadar akıllarındaki bir sürü soru işaretini cevaplamaya çalışacaklardır. ama unuttukları bir şey vardır. bu cinayet, tamamıyla planlı ve programlı bir şekilde düşünülmüş ve icraate geçirilmiştir. dikkatli olmalı ve ellerini çabuk tutmalıdırlar. bu cinayet onları da vinci'nin ünlü mona lisa tablosuna götürecektir. tapınak şövalyelerinden sion tarikatına, hz.isa'dan leonardo da vinci'ye, kutsal kaseden magdalalı meryem'e kadar birçok sır perdesi aralanacaktır. bakalım bu cinayetin nedeninin altında yatan sırlar nelerdir?

eğer gizli örgütlerin bugüne dek nasıl geldiklerini merak ediyorsanız ve herkesin bildiği cevabın aslında yanlış olduğunu öğrenmek istiyorsanız bu kitabı okumanızı tavsiye ederim. uzun bir roman olmasına rağmen çok akıcı ve içine girildi mi çıkmak bilinmeyen bir kitap.

son olarak kitapta geçen bilgi dolu alıntılarla tanımı sonlandırmak istiyorum;

en azından bazı sözlükler gibi dantel kaynamasından iyidir diye desteklediğim durum.

karl marx'ın fransız üçlemesinin ikinci kitabı olan der 18te brumaire des louis napoleon aslında isim konusunda oldukça kafa karıştırıcı bir eser çünkü aynı zamanda der 18te brumaire des louis bonaparte olarak da biliniyor ve dilimize de louis bonaparte'ın 18 brumaire'i olarak çevrilmiştir. kitap isminde içeriğini açıkça belli eden bir ironiye de sahiptir aynı zamanda. fransız devrimini bitirdiği düşünülen 18 brumaire darbesi napoléon bonaparte'ı iktidara taşıyan bir olaydı ve oldukça kısa olan bu eserin içeriği de amcasının yolundan giden iii.napoleon veya bilinen adıyla louis bonaparte'ın kendini imparator ilan etmesi ve cumhuriyeti yıkması üzerine napoléon bonaparte ve louis bonaparte'ın yaptığı bu iki darbenin kıyaslanması üzerinedir. döneminin fransası hakkında oldukça güçlü analizlerin bulunduğu bir eser ve kendi adıma fazla gözardı edildiğini düşünüyorum. ilk başta dergide yayımlanmış olan bu eser şu meşhur cümle ile başlıyor:

"hegel bemerkt irgendwo, daß alle großen weltgeschichtlichen thatsachen und personen sich so zu sagen zweimal ereignen. er hat vergessen hinzuzufügen: das eine mal als große tragödie, das andre mal als lumpige farce" (hegel, bir yerde, şöyle bir gözlemde bulunur: bütün tarihsel büyük olaylar ve kişiler, hemen hemen iki kez yinelenir. hegel eklemeyi unutmuş: birinci kez trajedi olarak, ikinci kez komedi olarak.)

711 yılında emevi valisi musa bin nusayr tarafından iber yarımadası'na keşif maksatlı ve sınırlı bir harekât için gönderilen, ancak şartların müsait olduğunu görüp inisiyatif alarak yarımadada 700 yıl sürecek arap hâkimiyetinin yolunu açan kumandan.

dört halife ve emevi dönemlerinde bugünkü mısır, libya, tunus, cezayir ve fas fethedilmiş; kuzey afrika'nın en uzak ucuna kadar ulaşılmıştır. atlas okyanusu ile karşılaşan emeviler için artık iki seçenek vardır. ya güneydeki sahra bölgesi ya da vizigotların hüküm sürdüğü iber yarımadası. dönemin ifrikıye ve mağrip valisi musa bin nusayr, musevi asıllı septe* kontunun da teşvikiyle karşı tarafa keşif gücü göndermeye karar verir. bunun üzerine berberilerden oluşan 7000 kişilik bir kuvvet tarık bin ziyad kumandasında yola çıkar. cebelitarık olarak anılacak tepelik bölgeye ulaşan keşif birliği karaya çıktıktan hemen sonra, kullandıkları mavnaların tamamı (rivayete göre sadece bir kısmı) tarık'ın emriyle yakılır. yapılan keşif neticesinde vizigot kralı rodrigo'nun kuzey taraflarında sefere çıktığı ve franklarla mücadele ettiği öğrenilir. ilerlemeye devam eden tarık bin ziyad, üzerine gönderilen vizigot öncü kuvvetlerini mağlup etmekte zorlanmaz. bir müddet sonra kral rodrigo'nun büyük bir ordu ile yaklaştığını haber alınca musa bin nusayr'dan yardım ister. afrika'dan gelen 5000 kişilik kuvvet de eklenince 12000 kişilik ordusuyla guadalete'de vizigotlarla karşı karşıya gelinir. bazı rivayetlerde vizigot ordusu'nun 100 bin kişi olduğu söylense de bu abartılı bir rakamdır. muhtemelen 30- 40 bin kişilik bir kuvvettir. ancak tarık bin ziyad'ın tamamen yabancı topraklarda, kendinden en az 3 kat büyük bir orduyla savaşa girdiğinin altını çizmek gerekir. yapılan meydan muharebesi 8 gün sürer ve vizigot ordusu mağlup olur. kral rodrigo kimi rivayetlere göre muharebenin dördüncü günü bizzat tarık bin ziyad tarafından öldürülmüştür, başka bir rivayete göre nehirde boğulmuştur. cesedinin bulunamadığı ise mutabık kalınan bir konudur. neticede emevi ordusu kesin bir şekilde galip gelmiştir ve tarik bin ziyad'ın önünde iki seçenek vardır: ya sahipsiz kalan toprakları fethetmeye devam edecek ya da sorumlu olduğu musa bin nusayr'ın "dur" emrine uyacaktır. zaferin getirdiği avantajı kaçırmak istemeyen tarık bin ziyad ileri harekâta devam eder ve malaga, toledo, granada, cordoba gibi önemli şehirleri birer birer düşürür. musa bin nusayr'ın ordusu ile birlikte yarımadaya çıkmasıyla fetihler iyice hızlanır, emeviler 3 yıl içinde pirene dağlarına kadar dayanırlar. bu süreçte adam akıllı tek direniş "şövalyeler şehri" namıyla bilinen merida'da yaşanır. kale önünde gerçekleşen zorlu meydan muharebesini musa bin nusayr komutasındaki emeviler kazanır. rodrigo'nun dul eşi egilo (ila) emevilere esir düşer ve musa bin nusayr sabık kraliçeyi oğlu abdülaziz ile evlendirir. (bu da başka bir tanımın konusu olsun)

bu arada tarık bin ziyad ile musa bin nusayr toledo'da 712 yılında bir araya gelmiş ve "dur" emri dinlenmeyen vali musa, tarık'a büyük tepki göstermiştir. tarık'ı bizzat kırbaçladığı rivayet edilse de azarlama ihtimali daha ağır basar. 714 yılında halife velid, her iki kumandanı da başkent şam'a çağırır. endülüs (vandal isminden türemiştir) olarak anılacak topraklardan ele geçirdikleri ganimetleri yanlarına alıp şam'a giden vali ve kumandan, orada yeni halife süleyman ile karşılaşırlar. (halife süleyman da ayrı bir tanım konusudur. bugün islam nüfuzu doğuda indus, batıda kuzey afrika ile sınırlı kaldıysa bunda aslan payı kendisine aittir.) veraset meselesi nedeniyle velid dönemi valilerine mesafeli olan süleyman, musa bin nusayr ve tarık bin ziyad'a "söyleyin bakalım, endülüs'ün gerçek fatihi kim?" diye sorar. musa bin nusayr "benim," der. fakat tarık bin ziyad bunun doğru olmadığını söyleyerek vizigotlardan ele geçirdiği hz. süleyman'a atfedilen paha biçilmez masanın eksik ayağını koynundan çıkarıp gösterir. bunun üzerine hiddetlenen halife süleyman, musa bin nusayr'ı valilikten azleder. bütün mal ve mülkünü müsadere eder.

tarık'ın şam'daki muhakeme ve ganimet tesliminden sonra ne yaptığına dair bilgi yoktur. herhangi bir görev almadan 720'de vefat ettiği söylenir. dikkat ederseniz tanım boyunca sürekli olarak -rivayete göre- demek zorunda kaldım. zira fethedilen şehirler ve belli başlı harekâtlar haricinde tarihçilerin mutabık olduğu konu çok az. neredeyse her olay hakkında birden fazla rivayet yazılmış. en çok örtüşen bilgileri buraya aktarmaya çalıştım.

kaynakça:
endülüs tarihi - ziya paşa
tdv islam ansiklopedisi
ismail hakkı atçeken'in konuyla ilgili akademik makalesi

saygısızlık

boşuna linçlenen burçtur. her şeyi abartmayı seviyoruz.

brezilyadaki yerliler, 'kaç yaşındasın' anlamına 'yaşamın kaç kez çiçeklendi' diye sorarlarmış. yani çiçeklerin kaç kez açtıgını gördüysen o yaştasın. gözünün önünde geçen bahara kaç kez dikkat kesildiysen. bu bilgiyi öğrendiğim zaman vay be demiştim nasıl ince düşünüyorlar.

hayata geriden başlarken etrafındaki mutluluklar ağır gelir hep böyle insanlara istese de kurtulamaz ki bundan.o da istemezdi böyle olmasını. ruhuna işlenmiş bir kir gibidir çıkması kolay mı sanki.
onlara bunu sunan boş ve gereksizlere yazıklar olsun.

amerikalı yönetmen senarist aynı zamanda oyuncudur. kendisi kendi özgün tarzıyla çok başarılı filmler çekmiştir. yaramaz çocuktur şiddet kan ayak gibi elementleri kullanmayı çok sever. politik bir duruşu vardır birisine gıcık oluyorsa eğer onları gömmek için film çeker öyle bir adamdır. kurgusu farklıdır bu yüzden kimi sinema severler tarafından çok sevilir . akış şemasını farklı farklı işler özellikle kill bill de sıkça görürüz. amerikan klişeleriyle dalga geçmeyi seven bir yönetmendir. kendisi başarılı bir film izleyicisidir aynı zamanda ne kadar iyi kötü film varsa hepsini izleyip beğendiği kısımları filmine eklemekten çekinmemiştir. bu bazen bir müzik olabilir bazen bir çekim tekniği olabilir bazen bir diyalog olabilir tarantino için farketmez alır filmine başarılı bir şekilde koyar takdir edilecek bir özelliktir. en önemli özelliklerinden bir tanesi de filmlerde kullandığı müziklerdir. sanki müzikleri önceden seçip filmi müziklere göre yazıyor öyle başarılıdır. kült olmuş müzik sahneleri dans sahneleri vardır filmlerinde. kendisi ayrıca didem erol adlı türk mankenle bir dönem sevgili olmuştur. filmlerini keyifle seyrediyoruz efenim umarım daha fazla film çeker.

bitkilerin insanların yaşamı üzerindeki çok yönlü işlevselliklerinin ortaya çıkarılıp kayıt altına alındığı araştırma ve bilim dalı.

siz ne anlarsınız ulan diyerek ağlıyorum.

düzenlerken her kitabın en sevdiğim yerini de okur, mutlu olurum. başlayınca çok keyifli ama o enerjiyi her zaman kendinizde bulamıyorsunuz tabii.

yüzyıllarca birlikte yaşamış iki toplum olarak neyin kime ait olduğu konusu muammadır. biz onlardan almışızdır, onlar bizden almıştır.

bazen çıkmaz sokakları, yol çalışmalarını öngöremeyince başımıza gelen durum. bide sağı sol diye göstermesi var ki sorma gitsin. orda yol bile yok duvara mı girelim navii?!?
duvar demişken aklıma geldi:
birisi navi yönlendirmesiyle yayalar için bulunan köprü altına girmiş ve arabası sıkışmıştı. tamam yol arıyosun, telefona bakıyosun, konsantre gidik ama arada bi önüne bak. iki duvar arasında kapılar bile açılmayacak şekilde sıkışmıştı. trajikomik.

günümüzde küreselleşmenin getirdiği toplumsal yalnızlaşma ve bireysellik gibi problemlerin üzerine post-modern pazarlama prensipleri ile insanların bilinçsiz tüketicilere dönüşmesinden dolayı, bireylerin üzerindeki baskı tarihte hiç olmadığı boyutlara gelmiş bulunmaktadır.

anksiyete ve panik ataklar kronikleşmiş, 10 yaşındaki çocuklarda 40 yaşında ki insanlar da olacak kaygı bozuklukları tespit edilmektedir.

yani bireyler gittikçe yorulmakta ve birbirlerini de yormaktadırlar.

ve bunu bilinçsizce yaparlar.

insanlar hayatlarını en optimal şekilde yaşamaya çalışırken yukarıda bahsettiğim bireyselleşme durumundan ötürü sadece kendilerini düşünmekte ve zaman zaman yapılan vicdan mastürbasyonu harici, başkalarına nasıl bir problem yarattıklarını düşmemektedirler.

yabancıların vicious circle bizlerinse kısır döngü dediği durum oluşur kısacası.

halbuki biraz empati ve biraz anlayış olsa, hayat ne kadar kolay olur.

fakat maalesef empati ve anlayış günümüzde zayıflık kabul edildiğinden, bu gibi erdemlere sahip insanlar muhakkak yaptıkları iyiliklerin bedelini öderler.

şu dönemde yorulmadan yaşamak için yüksek kondisyon lazım.

yazarların bayramlaştığı başlık.

bayramı, lanet akrabalarımla bayramlaşmadığım bir bayram haline getirdiği için, devlete teşekkürü bir borç biliriz.

şeker alın.

"insan, usul usul ölmek için gelir dünyaya.
başlar her gün, biraz daha insan olmaya
ve ölürken usul usul, ne tuhaf;
aşık olur, kedi besler, isim verir eşyaya."

haklı bulduğum açıklamalar silsilesi.

varlığın beni mutlu ediyor ama yokluğunda da hüzünlü değilim denmesi... bir bağlaçla nasıl bu kadar değersiz hissettirilebilir insan ?