ben yazdığım kitaplarla ünlü olmak isterdim. her ünlüye karşı imrenenler vardır. benim imrendipim ünlüler ise kitaplarıyla ünlü olanlardır.

güney amerika'nın 7 milyona yakın nüfusuyla denize kıyısı olmayan iki ülkeden birisidir.

- başkenti (bkz: asunción) şehri olan paraguay, ismini ülkedeki paraguay nehri'nden almaktadır.
- nüfusun %90'ından fazlası paraguay nehri'nin doğusunda yaşamaktadır.
- nüfusunun %40-45'i şehirlerde yaşamaktadır.
- paraguay'ın resmi dili ispanyolca olsa da halkın çoğunluğu yerli dillerinden biri olan guarani dilini konuşmaktadır.
- çalışan nüfusun %45'i tarımda çalışmaktadır.
- dünyada en fazla elektrik üreten (bkz: ıtaipu barajı) paraguay'da yer almaktadır.

etkileyici bir yasmin levy şarkısı.

"sen kimsin be adaaaağm!"
bir ibo paşa klasiği efenim.

mevlana'nın "ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol" tavsiyesinin deyim halidir.

sevdadır adlı kitabı ile akıllarda kalan.

''ben az konuşan çok yorulan biriyim
şarabı helvayla içmeyi severim
hiç namaz kılmadım şimdiye kadar
annemi ve allahı da çok severim
annem de allahı çok sever
biz bütün aile zaten biraz
allahı da kedileri çok severiz

hayat trajik bir homoseksüeldir
bence bütün homoseksüeller adonistir biraz
çünki bütün sarhoşluklar biraz
freüdün alkolsüz sayıklamalarıdır

siz inanmayın bir gün değişir elbet
güneşe ve penise tapan rüzgarın yönü
çünki ben okumuştum muydu neydi
biryerlerde tanrılara kadın satıldığını
ah canım aristophanes

barışı ve eşek arılarını hiç unutmuyorum
ölümü de bir giz gibi içimde
ölümü tanrıya saklıyorum
ve bir gün hiç anlamıyacaksınız

güneşe ve erkekliğe büyüyen vücudum
düşüvericek ellerinizden ve
bir gün elbette
zeki müreni seveceksiniz
zeki müreni seviniz''

kahraman deniz şarkısı çalarak beni çok üzmüş kişidir. duygulandık ulan.

(bkz: zurna)

malum mekanın küflenmiş ayrıştırıcı, ötekileştirici, cinsiyetçi zihniyetinin tezahürü olan başlıklar silsilesidir. uzak mesafeden bile oraya ait olduğu belli olan anlamsız mevzuları irdelemeye çalışan, hiçbir amaca hizmet etmeyen amiyane tabirle boş beleş işlerdir.

portakal çiçeğinin kokusundan şaşmamak gerek.

kumanda.

bazen elimde olduğu halde tüm evin içinde arar da ararım. bulduğumda ise ağlamaklı bir kahkahayla koltuğa oturup boş gözlerle hayatı sorgularım.

mutlu bir geleceğe doğru atılan kocaman bir adım.

-anne nasıl?
+yemek yapmam diyor ama sen bilirsin oğlum.

-baba sen de bir şey söyle.
+feministe benziyor bu. sonra tadımız kaçmasın.

'seni sevdim, seni birdenbire değil usul usul sevdim
"uyandım bir sabah" gibi değil, öyle değil
nasıl yürür özsu dal uçlarına
ve günışığı sislerden düşsel ovalara

susuzdu, suya değdi dudaklarım seni sevdim
mevsim kirazlardan eriklerden geçti yaza döndü
yitik ceren arayı arayı anasını buldu
adın ölmezlendi bir ağız da benden geçerek
soludum, üfledim,yaprak pırpırlandı ağustos dindi
seni sevdim, sevgilerim senden geçerek bütünlendi

seni sevdim, küçük yuvarlak adamlar
ve onların yoğun boyunlu kadınları
düz gitmeden önce ülkeyi bir baştan bir başa
yalana yaslanmış bir çeşit erk kurulmadan önce
köprüler ve yollar tahviller senetler hükmünde
dışa açılmadan önce içe açılmadan önce kapanmadan önce
nehirlerimiz ve dağlarımız ve başka başka nelerimiz
senet senet satılmadan önce
şirketler vakıflar ocaklar kutsal kılınıp
tanrı parsellenip kapatılmadan önce
seni sevdim. artık tek mümkünüm sensin'

demiş incelikler şairi.

test kitabı almak için gittiğinizde pek de terapi olmayan eylemdir.

cenabet olarak öleceğini öğrenen insandır. çok üzüldüm. gidip bir dövme daha yaptırayım bari.

sıklıkla yaptığım eylemdir. sonra yediğim için daha çok sinirlenirim.

bizi her şey sinirlendirir çünkü paramız yok.

daha önce de beyan ettiğim üzere dedemdir. #394813 zaten beni tanıyanlar dedemin hikâyesine de vakıftır. bununla birlikte benden büyük iki kardeşim var. agnostik kaplumbağa ve deist kaplumbağa, tosbağalar aleminde ziyadesiyle ünlüler. peşlerinden bayağı bir kaplumbağayı sürükleyebilecek konuma ve niteliğe sahipler. bu sebepten ötürü ben onların kabuklarının gölgesinde kalmış vaziyetteyim. elbette bizim de tosbağalar aleminde kendimize göre şeklimiz var lakin onlardaki star ışığı bende olmadığı için, ben daha kıyılarda köşelerde gezinmeyi tercih ediyorum. görünür olmayı onlar kadar sevmiyorum. zaten fıtratımız gereği çok görünür olmamamız lazım. etrafınızdaki kalabalıklaşmayı hissettiğiniz an kafayı kabuğunuza çekmelisiniz ki, kaplumbağa olduğunuz anlaşılsın. bu konuda yapacak çok fazla bir şey yok, onlar da öyleler işte. ben marul severim, onlar bal kabağına bayılır. ben asma yaprağına bayılırım, onlar elma diye tutturur. yakında estetik ameliyatla kabuklarını aldırırlarsa hiç şaşırmam. ama ikisi de candır. ünlüler diye kalkıp ikisini de gömmenin alemi yok. sadece başka dünyaların tosbağalarıyız o kadar.

friedrich.
(bkz: tabi lan ne sandın)

bilinçli bir şekilde yaptığım eylemdir. şimdi işin özüne bakacak olursak , mesaj atsam mı atmasam mı ikileminde kalan insanların bir de bu durumu kendilerine dert etmesi büyük yük getirir , basın pozitif duygularınızı geçin.

canım bilge karasu sohbetinden bir kesit:

"kendim olmak gibi bir kaygım yok galiba. (gülerek) işte nasıl yazıyorsam öyleyimdir diyorum herhalde. bu da yine imgelere getirecektir bizi ama, kendim olmak diye bir kaygım yok, onu anlatmak çok güç. nasıl tasarlıyorsam, nasıl yaşıyorsam öyle oluyor. kendim olmak, başka bir şey değil ki, çünkü onun dışında, onun ötesinde bir kendimlik yok ki, kendimlik burada söylediğimde, yazdığımda, yaptığımda.

kendim olmak diyorduk ya, zaten öyle olunuyor, kendim olayım diye değil, birtakım cendereler yarattığım için kendime."

bilge karasu, [1993], "bitmemiş bir konuşmadan"

isveççe bir kelimedir. kişilerin komşularının veya hiç tanımadığı insanların bahçelerine girip meyve çalmasına denmektedir.
-genel olarak yol üstünde ya da köye gidildiği zaman yapılan eylemlerdir.