nick altı panayır alanına dönmüş yazar beyanı. yapma nelson din kardeşiyiz yahu! *

sadece karşı cinste değil tüm insanlarda, zeka..

diğer geçmiş ya da gelecekte aramak ile aynı kefeye konabilecek, birbirinden farkı olmayan eylem.

gerçek aşkı aramak, bulmak her zaman oldukça zordu, zordur ve öyle de kalacaktır.

güzel bir webtekno içeriği bırakıyorum.
windows için 200 klavye kısayolu.

(link: www.webtekno.com/windows-kl...).

uzaklaştırma kararı ne kadar da etkili bir önlem?(!)
zavallı kadın pisi pisine bir vahşete kurban gitmiş.

sözde arkadaş olanlar. ara ki bulasın zor zamanda

(bkz: terör devleti)

ne yapalım yani, ev pis mi kalsın, dediğim başlıktır.
haftanın 1 günü silip süpürüyorum, 1 günü lavaboları cifliyorum.
1 günü yemek yapıyorum.
ayda 2 kere temizlikçi geliyor.
3 günde 1 gibi çarşafları değiştiriyorum.
ancak rahat ediyorum.

güzel olmuş. başta bengaripsengüzeldünyaumutlu başta olmak üzere emeği geçen tüm sözlük yazarlarına teşekkürler.

benim için küfürdür.
evet ben çok güzel söverim. diğer sözlüklerde de insanlarla çok kez tartışma noktasına geldim. ancak hiç bu kadar taciz edildiğimi hatırlamıyorum. en gıcık aldığım yazarla bile özelden karşılıklı anlaşarak meseleyi kapatabildim hep.

bazı şeyleri görmezden gelmek gerekir. geldiğimi de düşünüyorum, geldim evet. ancak hem özelden, hem tanımlardan taciz edilmek artık insanı küfür noktasına getiriyor. ve bende küfür ediyorum. tek istediğim rahatsızlık veriyorsam engellenmek, birisi beni engelledi mesela gayet medenice. bak olay kapandı yani. ama hayır aynı mesele üzerinden sürekli dürtülmek, ne bileyim. gerçekten can sıkıcı.

bu juanamaryat meselesi hakikaten kabak tadı verdi. insanları alenen taciz ediyor. mesajlara, nikaltina salça oluyor. yeter?

en sevdiğim yazarlardır kendileri.

(bkz: engellediğin yazarın mutfaktan çıkması)

kendimi şu kadar sevemedim.

bugüne kadar çok fazla keşkeleri olmayan bendenizin hayatta kullanacağım birkaç keşke varsa, bunlardan birini yazar hialiens 'ı " keşke daha erken tanıyıp, sohbet etme fırsatım olsaydı " şeklinde bir ifade içinde kullanırdım.

eğitimi, bilgisi, görgüsü, saygısı ile farklı olduğunu ilk sohbetinizde anlarsınız. örneklemeleri ve tavsiyeleri ile yeri geldiğinde sizin gibi düşünebilen iyi bir arkadaş olduğunu, yeri geldiğinde de gözünüzün yaşına bakmadan, hatanızı yüzünüze vurmaktan, "acı söylemekten" çekinmeyen bir dost olduğunu hissedersiniz.

umarım hayat karşımıza onun gibi pozitif enerjisi yüksek insanların çokça olduğu, uzun sürecek dostluklar çıkarsın. bilgileri, yorumları ve tavsiyeleri ile çok çok insanın ve tabi ki benim zihnimde kalıcı izler bıraksın.
hayat o'nun dünyasına da, karşısındakiler için sağlamaya çalıştığı mutlulukların çok çok ötesinde ikramlar sunsun.
fikri, dimağı, parmakları dert görmesin çokça ve sıkça yazsın.

köpekten çok korkardım. şimdi bu canavarla
yaşıyorum. ?

"vakti gelince gitmenin adıdır gün batımı. ömürden, gönülden, günden..."

victor hugo’ya ait (bkz: notre dame’in kamburu) eserinde ana kahraman.
güzeller güzeli, esmer tenli bir çingene.

aynı zamanda çok sevdiğim bir sabahattin ali hikayesidir.
"sen sevgiline ne verebilirsin sanki? kalbini mi? pekâlâ, ikincisine? gene mi o? üçüncü ve dördüncüye de mi o?.. atma be adaşım, kaç tane kalbin var senin?... hem biliyor musun, bu aptalca bir laftır: kalbin olduğu yerde duruyor ve sen onu filana veya falana veriyorsun... göğsünü yararak o eti oradan çıkarır ve sevgilinin önüne atarsan o zaman kalbini vermiş olursun...

siz sevemezsiniz adaşım, siz şehirde yaşayanlar ve koyde yaşayanlar; siz, birisine itaat eden ve birisine emredenler, siz birisininden korkan ve birisini tehdit edenler... siz sevemezsiniz, sevmeyi yalnız biz biliriz..."

andreas franz’ın yazdığı, orjinal adı das achte opfer olan bu eser ‘99 yılında çıkmış bir krimi romanıdır. andreas franzı tanımlarken bakış açımı köklü değişime uğratan bir şaheseri var demiştim. işte o eser bu anlatacağım kitaptır.

kitabın arkasından tercüme ediyorum:

tanınmayan bir şahıs frankfurt cinayet masasına incil’den absürt karanlık, belirsiz alıntılar gönderir. ilk akla gelen eşşek şakası yapıldığıdır. fakat aynı zamanda mide bulandıran bir cinayet işlendiğinde baş komiser julia durant arada bir bağlantının olmasından şüphelenir. cinayetlerin ardı arkası kesilmez ve her seferinde aynı imzayı taşır: kurbanların hepsi çıplak ve alınlarında kanla yazılmış 666 sayısı vardır. soruşturma sırasında polis organize suç, yolsuzluk ve gücün kötüye kullanılması bataklığında boğulur.

kitabı beğendiysen yum gözünü! spoi ama değil gibi de:



kitapların, kadere inancımı körüklediğini düşünüyorum. misal bu kitap yazıldığında ben daha bebekliğimi yeni tamamlamış, çocuk olmuştum artık. asırlar sonrası* kitapçıda dolanırken yıllar önce yazılmış kitabı buldum. şansım varmış o gün ki bulmuşum bu muazzam romanı. bakış açısı nedir? nasıl değişir? detayları ile oturdum üzerine günlerce düşündüm. yetmedi okuduktan yıllar sonra geldim buraya tanımını yazdım. yetmezse daha da düşünürüm yıllar sonra napılabilir diye.
çok güzel bir kitap fakat yeniden açıp okumam. huyum değildir. yeni kitap keşfetmek, aynı kitabı tekrar okumaktan öndedir.

ihtiyacın olan kitabı bulup ruhuna dokundurabilmen dileği ile, cya.

akyaka...