artık eski sevgilidir. fenerbahçe yi hiçbir karşı cinse değişmem. küme de düşsek, kulüp kapansa da sonsuza dek fenerbahçe...

aşk bir kere olduğundan dolayı aşk demeyelim de birinden hoşlanma diyelim biz ona. 2 defa başıma geldi. ilki 9.sınıfta çömezken, ikincisi de 12.sınıfta kalfa iken ... sanılanın aksine derslerimi olumsuz değil olumlu etkiledi birinden hoşlanmam. çünkü mesela derste hocayı iki kişilik dinlerdim ve özenle not alırdım çünkü eğer eksiği olursa benden alsın, benden istesin diye. ders çalışırken iki kişilik çalışırdım mesela, eğer anlatmamı isterse rezil olmayayım da tam anlatayım konuyu anlasın diye. ama ne benden not istedi ne de ders anlatmamı istedi. ama yine de kendisine teşekkür ediyorum çünkü okulumda son 2 eğitim yılı boyunca 85 ortalamayı geçen olmamıştı, ben 86 küsür ortalama ile bunu başardım:). ayrıca övünmek gibi olmasın okul müdürümüzün 10 öğrenciden oluşan onur listesine girdim.

ikincisi ise dediğim gibi 12. sınıfta oldu. sayısaldan eşit ağırlığa geçmiştim ve yeni sınıf ortamındaki çoğu kişiyi tanımıyordum. nasıl olduğunu ve ne zaman olduğunu hatırlamadığım bir şekilde hoşlandım ondan. bir süre sonra onun çok yakın arkadaşına söyledim durumu, o da anlamış zaten. ama dedi ki onun sevdiği biri var. yıkıldım tabii ama vazgeçmedim. sessiz biriydi pek konuşmuyordu. bazen dersler hakkında sorular soruyordum ama çok kısa cevaplar veriyordu. bazen okula diğer arkadaşları ile birlikte gelmiyordu bazen de geç geliyorlardı. eğer bu arada hocalar bir not, bir test falan dağıttılarsa bir tane de onun için istiyordum. geldiklerinde gizlice arkadaşına veriyordum onun emanetini. bir gün arkadaşına benden rahatsız olduğunu, ona notları testleri vermemi istemediğini söylemiş. sağolsun arkadaş da bana söyledi anında. sonra başka bir arkadaşı(benim de samimi olduğum birçocuktu ve onuna kardeş gibiydiler) benimle bir köşede konuştu. bu durumun gayet normal olduğunu ama onun sevdiği biri olduğunu bana söyledi. ben de kendimi ondan uzaklaştırmaya çalıştım. ne yapsaydım ki. pandeminin de baş göstermesiyle okullar da kapandı zaten ve zor da olsa aklımdan çıkarmayı başardım. ona da çok teşekkür ediyorum çünkü eşit ağırlık olarak sadece 1 sene okumamam rağmen eşit ağırlık alanında okul birincisi oldum.

işte böyle sayın yazarlar. buraya kadar okuyan varsa çok teşekkür ederim.

yüklenin.

uykunu biri için feda etmemek, güzel giyinmek ve kendini sevmek, üzülünce şöyle kalkıp güzelce bakım yapabilmek, hayır diyebilmek, sürekli insanların peşinden koşturmamak.

annenin sözünü dinlemezsen böyle olur.

yaradan ile kul arasında olan bir dini bu kadar dışarıya yansıtmak reklamdan başka bir şey değildir.

bedensel faaliyetlerde başarılı olmak için çok akıllı olmak gerekmediğini,
birini çok sevmenin/birine çok önem vermenin sevilmek için yeterli olmadığını,
çok istemenin bir başka şekilde geri döndüğünü anlatan,
anlamak isteyene dünyanın dersini veren mentör gibi bir film.

vay alüminyum bu akşam da kalitesiz olduk iyi mi!

yanlış yerde, yanlış insanlarla birlikte olmaktan kaynaklanır.

herkesi favoriliyorum, beğeniyorum allahım noluyor yine bana. mükemmel anlar yaşanılıyor. gözlerim dolu dolu.

bir tarafta yüreciğime ses telleri ile hitap eden tutanko diğer tarafta iç mutfağımın sultanı bengarip. titriyorum. çok aralardayım. çok karmaşığım.

10 günlük yazarları zaten umursayan yok gitsin kumda oynasınlar. mehh.

2017-2019 anketi istatistiklerini içerir.

2017-2019 anket araştırmalarında sadece 2 yılda ateist ve deist oranında %7 artış yaşanmış.

vatandaşa sorulan soru şu:

"kendinizi dini anlayış bakımından nasıl tanımlarsınız?"

cevaplar şöyle:

%89.5: "allah'ın varlığına ve birliğine inanıyorum"

%4.5: "bir yaratıcı olduğunu düşünüyorum ama dinlere inanmıyorum"

%2.7: "bir yaratıcı olup olmadığından emin değilim"

%1.7: "bir yaratıcı olduğunu düşünmüyorum"

%1.7: "cevap yok"

türkiye, nüfusunun %89.5'i "müslüman", %4.5'i "deist", %2.7'si "tanrı'nın varlığından şüphe eden", %1.7'si "ateist" bir ülke.

türkiye, daha önce gerçekten %99'u müslüman olan bir ülke miydi?

evet aşağı yukarı öyleydi.

ne kadar zaman önce öyleydik?

sadece iki yıl öncesine kadar.

sadece iki yılda deist ve ateist oranı %7 puan arttı.

optimar şirketi buna benzer son araştırmayı 2017 yılında yapmış.

o gün bu soru iki aşamalı sorulmuş.

"kendinizi herhangi bir dine mensup hissediyor musunuz?"

cevap:

%96.1: "evet"
%1.7: "hayır"
%2.2: "cevap yok"

bunun üzerine şu ikinci soru sorulmuş:

"sakıncası yoksa kendinizi hangi dine ait hissediyorsunuz söyleyebilir misiniz?"

cevap: %99.9: "müslüman"

inanç araştırmaları cevap almanın çok kolay, ama gerçek cevabı almanın zor olduğu araştırmalardır.

o nedenle çapraz sorularla desteklenmesi gerekir.

genel baskının ve muhafazakar mahalle baskısının yüksek olduğu toplumlarda, bir de iktidarda islami bir parti varsa, bu sorunun cevabını almak daha da zordur.

bu dramatik değişim %7 puanın da çok üzerinde olabilir.

türkiye dinden neden uzaklaşıyor?

bu sonuç, "dindar" ve "kindar nesil" tezinin, "belagat şehveti" üslubunun ve "nefret söyleminin" çöküşünü ilan ediyor.

metin sadeleştirilmiştir.

kaynak: www.hurriyet.com.tr/yazarla...

ne yazık ki doğru olan durumdur. geçmiş askeri darbelerle, muhtıralarla, ekonomik sorunlarla dolu. çocukluğu, gençliği bu döneme denk gelmiş insanların şahit olduğu baskının, şiddetin, zorbalığın haddi hesabı yok. bu ortamdan ruh sağlığı yerinde bir insan olarak çıkmak çok zor. üstüne eğitimsizlik eklenip insanların psikolog/psikiyatrist ile daha yeni yeni barıştığı düşünülürse bu amcaların/teyzelerin yaşadıklarının ya da yaşayamadıklarının acısını başkasından çıkarmasına şaşırmıyorum ben.

eski sözlüğüm. ekşi'de bizim sözlüğün başlığında bir yazarın bahsettiğini görünce aklıma geldi.

arada girip bakarım hala. kaç sene geçmiş vay be.
2009'da kurulan ihl sözlük'ten ayrılıp ihl'nin sonunu getirmişlerdi. ihl'de küfürsüz sözlüklerin ilkiydi.

az sayıda ama kaliteli yazarları vardı. zirvelerine de katılmıştım hatta. burada da böyle güzel insanlarla beraber yazarız umarım.

kesinlikle evet. her yeni bilginin hayata bakış açısının genişlemesin de yardımcı olur. ben oldum tamam artık diye salmayın. okuyun, dinleyin ve
sevin.

mary wollstonecraft, kadın haklarının gerekçelendirilmesi. (trivia: bahsettiğim yazar hepimizin bildiği frankenstein’in yazarı mary shelley’in annesidir.)

uyandıktan sonra öyle hızlı geçiyor ki zaman ne ara akşam oldu anlamıyor insan. sürekli evde olduğumdan sanırım.

kendime bol köpüklü bir türk kahvesi yaptım, yanına da üç dört çeşit çikolata aldım. amacım galiba çikolata yemekmiş. keyifler yerinde.

lose yourself.

her gün muhakkak ne yazdığını kontrol ettiğim yazarımızdır. tanımlarını, düşüncelerini severek takip ediyorum. sözlükte varlığını böyle devam ettirmesi dileğiyle.

“bende delirebilirdim
yoldan çıkabilirdim
yapmadım.”