haram olsun, kötü bilirdik.

aa yalnız süper fikir!
calvin klein gibi lastiklerinde çepeçevre kafasözlük kafasözlük kafasözlük yazmalı.
ortamlarda saçmaladığınızda ya da fazla entel kaldığınızda size yöneltilen "bu neyin kafası?", sorusuna karşın pantolonun kenarını başparmakla aşağı itip, lastikteki kafasözlük kafasözlük yazısını gösterebilirsiniz.

en büyük rakibi ekşi sözlük tarafından taklit edilemeyecek bir alan. düşünsene iç çamaşırında "ekşi ekşi ekşi" yazıyor, ı ıh.

seslendirmeye meraklıysanız veya geliştirmek istiyorsanız aşağıdaki uygulama size uygun olacaktır, bu uygulama bir nevi sosyal medya uygulamasi olmasina ragmen dublaj çalışmalarınızı özel olarak da kaydedebilirsniz. yüklenen videolardaki replik süreleri ve repliklerin hangi karaktere ait oldugu arayuzlerle gosterilmis.

edit: ayrıca telefondan kayit yaparken ses duzeyi kaliteli ciksin diye kendiliginden modifiye oluyor yani ayrics mikrofon kullanmaniza gerek yok

uygulamanin adi: madlipz

nice çınarları deviren, her bünyenin kaldıramayacağı; rakipsiz, enfes fermente arpa suyu.

evde şarkı söylemek, duştan başlamak ilk kural. sonra da dans videolarını açıp dans etmek.

ikinci defadır çocuk gibi bayram kutlayamıyoruz. evi süsledik, camlarda bayraklar asılı.
en güzel giysileri giyip sokaklarda şen kahkahalarla yürümek kadar basit bir isteği vardı kızımın, bu yıl da olmayacak. lanet salgın kızımın çocukluğunu çalıyor ve geçmişe dönüp baktığında anımsayacağı hiçbir şey bırakmıyor.
salgın herkesin canına tak etti farkındayım ama bizim tutunduğumuz anılarımız var hiç yoktan, onların öyle mi ya? sadece yüzlerine değil belleklerine de maske takıldı.

-davranışlarınız küçümsenmesi,
-fiziksel olarak, imayla dahi olsa , yetersizlik hissettirilmesi,
-içinizden geçenleri anlatmaya çekiniyor olmanız,
- kişisel kararlarınızın sürekli eleştirip yargılanması,
-kıyafet, arkadaş seçimlerine müdahale edilmesi akla gelen ilk şeyler sanırım. hepsini genellersek ‘hayatına saygı duymamak’ diyebiliriz.

18 yaşını geçince ''reşit'' anlayışı oluyor fakat o yaşlar aslında o kadar küçük ki. o yaşlarda kişiler henüz kendini bulmaya çalışıyor. insanın kendini bulma arayışında kendinden yaşça fazlasıyla büyük biriyle romantik ilişki içerisinde olması ne kadar sağlıklı olur bilemiyorum.

teknoloji bu kadar gelişmesine rağmen, halen daha ev temizliğini yapmak zorunda olmamıza şaşırıyorum, oysa küçükken, 2000'li yıllara geçince, her evde bir robot hizmetçi olacağını sanıyordum.*

naif ,kibar ve her şeyden önce pırlanta gibi bir kalbi olan güzel insan . sözlüğün ilk zamanlarımdan beri kendisine yazdığım herhangi bir problemde her zaman oldukça profesyonel yaklaşan ,yapıcı ve çözüm odaklı birisiydi. kendisi sayesinde sözlüğümüzün birçok etkinliğine de iştirak ettim. şöyle söyleyim bazı insanları anlatmak için kelimeler yetersiz kalır işte kendisi de o kadar eşsiz ve değerli bir insan ayrıca oldukça da güçlü . umarım yeniden aramıza döner . beni nerede bulacağını biliyorsun ...

her sezon farklı bir bilim insanını mercek altına alacak olan national geographic dizisi. ilk sezonun konusunu oluşturan bilim insanı ise albert einstein.

dizinin yapımcılığını ve ilk bölümün yönetmenliğini ise beautiful mind filmi ile "en iyi yönetmen" oscar'ını kazanan ron howard yapıyor.

ilk sezonun konusunu, izafiyet teorisinin formülleştirilmesi ve einstein'ın gençlik dönemleri oluşturuluyor. dönemin atmosferi oldukça başarılı bir şekilde işlenmiş. einstein'ın gençlik ve olgunluk dönemlerini oynayan iki oyuncusun mükemmel performansı ile dizi kendisine bağlıyor izleyiciyi. kesinlikle izlenmesi gereken bir yapım. ikinci sezonun konusu ise pablo picasso.

gözleri kapatıp giyinmesini beklemek.

birtakım hususlardır efendim.
bilgili yazarlarımız bilgi içerikli entry girdikleri vakit bir nevi "fl studio giriş" dersi olacak başlıktır.

bir soruyla başlayalım, besteyi yapıp fl studio'da real guitar, close grand vs dvs sax ile çalıyorum çok yavan geliyor, sonra mix-mastering'den reverb2 seçip katedrali veyahut diğerlerini seçiyorum ses daha dolgun oluyor ama bu sefer de olmamışlık var, sesler aşırı rezonanslı çıkıyor.

ikinci sorun ise real guitar 5'te nota devam ettirme ayarı nerede? sustain ve hold pedal ayarlarını açıyorum ama yine de tam olmuyor. fl studio stock gitar'da release'i sona alınca tam dediğim gibi oluyor amma lakin real guitar vst'sin de yapamıyorum. kısaca notaya hızlı basıp çekince "tın" etmesin "tınnnnnnnnnn" etsin istiyorum. delay olan efekt değil.

artık istemediğini açıkça belli eden sevgilinin arkasından koşmak, yalvarmak, yaltaklanmak..

zamanım yok.

karpuz yemek, çekirdek çitlemek, dudak kemirmek, kafa sözlükte takılmak diyerek katıldığım başlık.

wrpg'nin kölesi olmuş yurdum oyuncularının jrpg'ye karşı canavar gözüyle bakmasından ötürü kıymeti bilinmemiş güzelim square enix oyunu. yıllarca süründükten sonra 2020 yılında artık derin bir nefes aldık ff hayranları olarak, yoksa almadık mı? oynanışa vs. geçmeden biraz final fantasy vii'den bahsetmek gerek, sana sonra geleceğim tetsuya nomura. aşağı yukarı jrpg seven her oyuncunun en az bir kere oynamış olduğu 1997 yapımı sıra tabanlı efsane bir oyun final fantasy vii. yıl 2004, 11 yaşlarında etrafta avare avare dolanan bir çocuğum daha o zamanlar. bir gün abim vasıtasıyla final fantasy vii elime geçti ama oyun japonca ve ben o kadar anlamıyorum ki. yine de az buçuk hikayedeki boşlukları kendi kafamda doldura doldura oynayıp bitirdim oyunu ama tadı damağımda kaldı resmen. çocuk aklımla o summonlar, büyüler, kılıçlar falan derken aklımı kaçıracağım öyle sevdim oyunu gerçi crpg falan da hiç anlamıyorum o zamanlar tabi. neyse daha sonra square enix oyun üstüne oyun çıkarmaya devam etti ama hiçbiri yedinci oyunun yanından bile geçemiyordu ve ben de bir süre sonra bunları oynayacağıma gider gow oynarım kafası ile bıraktım oyunları takip etmeyi. en sonunda yıllardır neden remake gelmiyor diye ağladıktan sonra sonunda 2020 yılında beklediğim oyun elime geçti ve koskoca kadın oturup çocuklar gibi mutluluktan ağladım, adamlar yapmış ve olmuş ne diyeyim.

önce biraz eksikliklerden bahsetmek gerek. final fantasy vii gerçek anlamda çok geniş bir haritaya sahipken sadece oyunun başında oynadığımız midgar'da geçen bölümü neden remake diye oyunculara itelemeye çalıştın eeey tetsuya nomura denen üşengeç piç? aslında bir açıdan mantıklıydı, kabul edilebilir bir durum. yan karakterlerin ana hikayelerine odaklanıp, midgar'da daha fazla cevaplara ulaşmak hikaye gidişatı açısından tatmin ediciydi ben dahil pek çok oyuncu için yine de tek oyundan 4-5 oyun çıkarıp yılların efsane oyununun ekmeğini yemeye çalışıyorsunuz, etik bile değil. oyun sadece midgar'da geçmesine rağmen sıkıcı değildi ama final fantasy 7'nin o geniş haritasına nazaran hayal kırıklığıydı. bir oyunu bitirebilmek için aşağı yukarı 8 sene beklemekten kimse hoşlanmaz. yan karakterlerin hikayelerinin daha da derinleşmesi evreni daha temeli sağlam hale getirmiş ama yine de başka eksiklikleri beraberinde getiriyor bu durum. sephiroth -hey gidi one winged angel- olmadan bir final fantasy vii düşünülemezdi ama oyunu parçalara bölme aptallıkları yüzünden sephiroth ile mecbur ilk oyunda karşılaşıp bir de final boss olarak kesiyoruz adamı. 97'de çıkan versiyonunda sephiroth bu kadar basite indirgenmiş değildi, oynarken ara ara adını duyduğumuz ve bizi korkudan titreten bir villaindi ama remake yüzünden adamın tüm zorluğu ve korkutuculuğu gitmiş durumda. ilk oyunda yendiğim adamdan neden diğer oyunda korkayım ki? hikayenin tüm etkileyiciliğini almış bu durum. boss fight yerine sadece oyunun başında gördüğümüz vizyonlar gibi görmeye devam etseydik en azından diğer oyunlar açısından daha verimli olurdu. gerçi sephiroth'u görmek için o kadar sene beklemek de zoruma gidebilirdi biraz.

onun dışında mekan tasarımları, korunmuş yarı açık dünya mantığı, yeni bir sisteme uyarlamada gösterilen başarı ve vuruş hissiyatı ile -ki gerçekten gow ile yarışırdı, buster sword oyunda akıyor- gerçek anlamda tertemiz iş çıkarmış adamlar. yalnız, hadi yeni bosslar eklediniz ki sevdiklerim oldu aralarında mesela speed demon gibi ama bu oyunda hikayeyi koruduk diğer oyunlar için söz veremeyiz temalı bir final dumura uğrattı beni. kaderi yenmek falan, hep senin işin bunlar nomura amca. güzelim hikaye senin fantezilerine kurban gitmez umarım. ölüler ölü olarak kalmaya devam etmeli, eğer onları kurtarma gibi bir şansımız olursa hikaye çok başka yerlere gidecek çok belli. o yüzden allah belanı versin tetsuya nomura diyor, karakter modellemelerinde muhteşem bir iş çıkardığı için maasaki kazeno'ya içten teşekkürlerimi sunarak bu tanımı yarı ağlak yarı mutlu bir biçimde sonlandırıyorum.

kısa özet: midgar'ın simp kralı -ki o cloud oluyor- reaktör patlatıp, robot doğrayarak aslında çoktan ölü olması gereken beyaz saçlı elemanı dövüyor... square enix sunar.

edit: anlam bozukluğu, bir takım devrik cümleler ve kelime hataları...

teşekkür ve rica. lügatında teşekkürü, lütfeni, ricayı, affedersinizi barındırmayan insan ile sağlıklı iletişim mümkün değildir.

sigara içmek.