hırvatistan'da biten ilişkilerden kalma eşyaların sergilendiği bir müzedir.

yönetmeni david fincher olan, 1997 yapımı eski ama gayet sürükleyici bir konusu olan bu filmin başrollerinde michael douglas ve sean penn var. elbette zevkler ve renkler tartışılmaz ama bu film beni izlerken hem çok germiş, hem de çok şaşırtmıştır.

dokulardaki kolesterolü hdl' ye aktaran enzim olan atp binding cassette a1 (abc a1) mutasyonu sonucu dokulardaki kolesterol aktarılamaz.
sonuç olarak bu kolesterol esterleri birçok dokuda birikir.
klinikte büyümüş portakal renginde tonsiller çok tipiktir.

aklıma ilk can yaman geldi nedense

yalnız yaşarken, yalnızlığa ortak edilen televizyondur.

yetmez ulkeden biz cikalim rahatsiz oluyorlardir bizden fln simdi

özellikle sözlükler gibi anonim yazılan yerlerde iki üç mesajdan sonra maruz kalınan, cevaplanmadığında kezban etiketiyle yaftalanma ihtimali olan sorulardır.

adın ne, nerelisin, nerde yaşıyosun, telefon numaran ne, tc kimlik numaran ve e devlet şifreni alabilir miyim gibi bunaltıcı sorular.

öncelikle bu mutlu günümde gerek mesajlarıyla gerek nickaltıma yazdıklarıyla yanımda olan canım yazarlara çok teşekkür ediyorum.* gerçekten iyi ki tanımışım her birinizi ve iyi ki yolum kesişmiş burayla. her günümüz böyle güzel böyle çiçek gibi geçsin.*

bugün kendim için bir şarkı bırakmak istiyorum izninizle. hmm ne derler? hah, hediye! evet, kendime bir şarkı hediye etmek istiyorum. sanırım 1 yıl boyunca bunu dinleyeceğim. *

eski kadro gerçekten çok daha güzel hareketlerdi. yenilere de ayıp etmek istemem ama o tadı alamıyorum. denedim birkaç kez ancak ekranda bir kargaşa hissediyorum.

biri size herhangi bi şey anlatıyorken dinlediğinizi belli ettiğinizde , birine sebep gerekmeden gülümsediğinizde , günaydın iyi geceler demek gibi insanları mutlu eden küçük davranışlarda bulunduğunuzda mutlaka ortamdan bir iki kişinin bile gülümsemesine sebep olabilirsiniz ve küçük de olsa o kişilerin günlerine güzel bi katkınız olmuş olur .

nerden bildin kız olduğunu şu an dinleme modu yok kızımın bir şey söylemek isteyince baba baba baba der bıdı bıdı bıdı bir şey der ben de bir şey anlamam tamam derim. iletişim olunca söyleriz bir şeyler.

bir erkekte o kadar büyük meme güzel durmaz ama yine de siz bilirsiniz.

kendimizi neden başkalarına göstermek ve kanıtlamak istiyoruz gerçekten böyle bir uygulamaya gerek var mı?
not: aktif kullanmıyorum.

birçok şey olabilir fakat muhakkak taşınmak değildir. şu an evin önünde o kadar eşya var ki resmen ailemin evine haciz getiren hayırsız evlat gibi hissediyorum. atanmadan önce daha çok faydam vardı. herkes inanılmaz gergin. yatağın hangi açıda koyulacağından tutun da çöp kovasının aciliyetine kadar her şey tartışma konusu olabiliyor. abim temel yaşam gereçlerinin bile varlığını sorguluyor. en son fırını gizli gizli merdiven boşluğuna bırakırken yakaladık.

işin kötüsü; anneme göre de hiçbir şey gereksiz değil. hatırlarsınız koltuk takımım yoktu benim. ama sehpa takımım var. şu an onun uğruna büyük bir savaş dönüyor.

-sehpasız olur mu çocuğum?!
+ya bu kız sehpadan daha alçak bir yere oturacak zaten yetişemez!

neyse gideyim de kitap kolilerimin başında nöbet tutayım. her an merdiven boşluğuna doğru yol alabilirler. sizi seviyorum. benden haber alamazsanız belki de merdiven boşluğuna bırakılmış olabilirim.

çünkü olaylar discord da olur, sözlükte yankılanır.

(bkz: discord sözlük)

allah hiç kimseyi kadir mısıroğlu nu canhıraş şekilde savunacak kadar acz içinde bırakmasın. sadece atatürk düşmanlığı nedeniyle popüler olan şu raporluyu nasıl savunabiliyorsunuz anlamıyorum. bu kadar mı nefret dolusunuz gerçekten?

islamın adalet ve barış dini olmasıdır. müslümanların yaşadığı her coğrafyaya huzur ve adalet hakimdir. ayrıca müslümanlar bilim ve sanata olan düşkünlükleri ile tanınırlar. insan hakları desen var...

yaşama isteği demeyelim de zorunlu yaşama diyelim.