önüne bakmamaktır. direğe toslayabilirsiniz.

sözlüğe üye olduktan sonra uyku düzenini geride bırakanlar olarak, net bir saatimiz yoktur.

2.sınıftaydım. önümde oturan kızın saçını çekmiştim oda çocuk gibi zırlamıştı. * 10 dakika tek ayak cezası vermişti öğretmenim.

bununla ilgili yıllar önce trt'nin bir kamu spotu vardı. mal satmak istediği turisti zoraki kolundan tutup içeri çeken esnafın hareketinin üstüne çarpı işareti konurdu, içki bardağına buzları koyan garson elini silecek bez bulamayınca elbisesine silerdi ve ekranda kocaman bir çarpı işareti daha belirirdi. yani yanlış hareketti bunlar. sonraki yanlış hareket de bu eylemle ilgiliydi ki ama öylesine de komik ve gülünesi bir hareketti. vatandaşın biri boyacı tezgahına ayağını koymuş ayakkabısını boyatırken bir taraftan da ayak üzeri gazetesine bakıyor. o sırada yandan geçen meraklı birisi bir anda duruyor ve geri dönüp gazeteye gözü ilişiyor. sonra kafasını gazeteye doğru sokuyor. elinde gazeteyi tutan vatandaş da şaşkın vaziyette gazeteyi bırakmış dibindeki meraklı adama bakıyor. adam daha da ileri gidip vatandaşın elindeki gazeteyi destursuz alarak gazeteyi okuya okuya yoluna devam ediyor. elinden gazetesi alınan vatandaş da adamın arkasından iki kolunu yana açarak el kol hareketi yapıp söylenmeye başlıyor ve ardından koca bir çarpı işareti daha çıkıyor. trt arşivini açmışken tekrar yayınlasa diye beklerim.

(bkz: yaz kızım 200 torba çimento 20 kamyon çakıl)

"el insaf!" dedirten limit.

yanlış anlama olmasın, limit için demiyorum lafım o limiti doldurana.
naptın arkadaşım, anne babanla da sözlükten mi mesajlaştın? bir de "ağlıyormuş, deliriyormuş", dur insanlar biraz nefes alsın ahahahhahha

(bkz: cevap da veremez şimdi)
(bkz: puhahahahhaa)

bunu hakettik bence.

güzel kızım,
gün boyu ders çalışmadın, uyudun uyandın, uyudun, uyandın. neden mi oldu? içinden gelmedi ve istemedin. hep bunu yapıyorsun yapma güzel kız, kendin için yapma. seni bir şey kötü hissettirdiği zaman ondan uzaklaş, yoğunlaşma lütfen, berbat oluyorsun berbat... iyi bir şey bul ve onu düşün, işinle ilgilen, kahveni iç, müzik dinle en önemlisi de şu an senin için önemli olan sınavına yoğunlaş. bal gibi de biliyorsun ki hepsini halledeceksin zor da olsa olscak. kendini üzme lütfenn...
(saat 02.32 de anlıyorum, gün boyu anlamadım. aslında biliyordum, hatırlattım güzel kendime bir kez daha)

tan'ın çok sevdiğim şu şarkısı konuyu aydınlığa kavuşturuyor aslında:

tam olarak budur. bir de teoman'a ara ara gelen, müziği bırakma perileri gibi bir şeydir:


genelde yapanda değil de yapılana etkisi olur. ve yapılana daha doğrusu maruz bırakılana; n'oluyor ya şimdi diye saçma bir yakarışla, asmak, kesmek, kelle uçurmak gibi bir uyanış yaşatır ve bir garip yarım bırakılmışlık hissi yaratır.

bu insanlardan uzak durun. ciddi söylüyorum uzak durun. ya da yaklaşacaksanız da empati kurmayı öğrenin. zira bu insanlar sizin/bizim bir anda ne oluyor dediğimiz an, bu problemi yaşamıyorlar. bilakis iletişim içerisinde, karşı taraftan gelen emareler, iletkenler, adımlar, hal ve hareketler yahut yansıyan ruh halleri, muhabbetler, kontrol dışı espriler, gülümsemeler vs. bir sürü şey var, onlarda ileriye dönük böyle bir adım atmayı, hamle yapmayı gerekli kılan. yaşadıkları, geçtikleri yollardan söz etmiyorum bile... .
bu kişilerin tahminimce ihtiyacı olan tek ve en önemli şey kendisi için sağduyu ve muhatabı içinse empati yeteneği. amaan bunlarla kim uğraşacak, sağlıkla iletişim kurabildiğim biriyle yoluma bakarım diyenler içinse yol açık. haklılar. zor. kabul. ancak bu kişiler. iletişimde kalabildikleri kişiyi benimsiyor ve acayip bir şekilde bırakamıyor, geri dönüyorlar...
garip haller vesselam.

oğlum; anne bak, mustafalar arabaya biniyor.
ben; yaa, evet bir yere gidiyorlar.
oğlum; bence kardeşi zeynep'i sünnet ettirmeye gidiyorlar.
ben; hayır canım, kızlar sünnet olmaz.
oğlum ; neden?
ben; kızların pipisi yok, onlar sünnet olmaz.
oğlum; yine bana şaka yapiyorsun değil mi ? onların pipisi yoksa nasıl çiş yapıyorlar ?
ben; onların da kukusu var, onunla yapıyor.
oğlum; pipi gibi mi yani? sallanıyor mu onların ki de ?
ben; yok, erkeklerin dışarı doğru pipisi var. kizlarin ki öyle degil.
oğlum; nasıl peki? ben; biraz içeri doğru gibi, kutu gibi .
oğlum; inşallah büyüyüp evlenince kızım olur.
ben; neden ?
oğlum; çok merak ediyorum kızların kukusu nasıl bir şey. onunkine bakabilirim, ayıp olmaz, evladım sonuçta.

ismi memleketi olan hatay'ın altınözü ilçesinin karsu köyünden gelen sanatçıdır. insanların köylerinin ne güzel isimleri var yahu!

sen tabiatın yüz karasısın, biliyorsun değil mi?

aşağı çeken,içten içe geren insanlardan uzaklaşmak.
çılgınlar gibi bisiklet sürmek ve onu sevmek.
çay içmek. (bkz: tavşankanı)
kitap okumak.
süpürge yapmak.
nevresim değiştirmek.
bir sporla ilgilenmek.

beni görünce insanlar otomatik gülüyor. sanırım bu benim mizah yönümün güçlü olduğunu değil, tipimin biraz kayık olduğunu gösteriyor bilemedim. bu konuda hala emin değilim. belki gerçekten komiğimdir.

soruyla alakasız bu açıklamadan sonra yükseltilebilir diyorum.

bu aralar yaşadığım durum, umarım kimse yaşamaz.

biraz daha kalsana.

insan ne ile yaşar?

“ne çekiyorsun kızımmmm?” dercesine etrafa korku salan o bakışlar, o ağız-burun, o patiler, o kuyruk, o topçiklik * *

kendi kasığın için karar verme yetin yok mu dediğim açıklama. illa kocanın müdahale etmesi mi gerekiyor? sen rahatsız oluyorsan oluyorsundur, olmuyorsan olmuyorsundur. "illa birileri beni kısıtlasın, yoksa ben akıl edemiyorum" tavrı kadının kendini aşağılamasıdır.
yanlışsa, yanlış yapmışlar de. nedir bu, illa başımda çoban olsun tavırları.