bazen bir söz yoktur.
o gün ne olduğunu özetleyecek zekice bir alıntı yoktur.
bazen gün, sadece biter.

tezer özlü.

lucifer bana balım dedi ya!

ilk defa işsiz olduğuma seviniyorum.

bu daha başlangıç dediğim olay. inşallah 2021 ortalarında daha da büyüyeceğiz.

özellikle bugün baya bi örneğini görmüş bulunmaktayım.
ayrıca artık yok 800 tanım yok hediye kitap minvalinde başlık açmaktan vazgeçelim canım yazar kardeşlerim, sözlük bu tanımdan geçilmiyor çünkü.

aşağıda ki ikonik fotoğrafın adı the terror of war. soldaki kızın adı kim phuc. gerçek adı phan thi kim phuc. fotoğraf vietnam savaşı sırasında 8 haziran 1972 de associated press muhabiri olan ve henüz 21 yaşındaki nick ut tarafından çekilmiş (sağdaki resimde kim phuc ile birlikte). bu fotoğraf ile kendisi 1973 yılında gazeteciliğin oscarı olan pulitzer ödülünü ve world press photo of the year ödülünü kazanıyor.



kim phuc fotoğraf çekildiğinde henüz 9 yaşındaymış. güney vietnam kuvvetleri bir köyün yakınındaki kuzey vietnam askerleri yerine yanlışlıkla bu kızın yaşadığı köye napalm saldırısı düzenliyorlar. kim phuc'da korku içerisinde ağlayarak kameraya doğru koşuyor. acı içinde çığlık atarken gökyüzünden düşen napalm bombalarından umutsuzca kaçan çıplak bir kız çocuğunun üzücü görüntüsü, şimdiye kadar çekilmiş en ünlü fotoğraflardan biri olarak hafızalardadır.

kim phuc o anı daha sonra şöyle anlatmış: --- alıntı ---"köyde sığınağın etrafında oynamamıza izin verilirdi ve üç gündür oradaydık. dördüncü gün havada uçak gözükünce askerler bize elimizden geldiğince hızlı koşmamızı söyledi. uçağı gördüm,çok hızlı ve çok yakındı, sonra düşen dört bombayı gördüm. önce patlama sesini duydum, sonra aniden her yerde yangın çıktı ve sol kolumun yandığını gördüm ve vurarak söndürmeye çalıştım, bu arada elbisemde vücüdumda iken yanmaya başlamıştı. bir yandan koşuyor, bir yandan soyunuyor, bir yandan da çok sıcak, çok sıcak diye ağlayarak bağırıyordum."--- alıntı ---

patates kafa
çürük soğan
patlıcan burun
biraz tuz, biraz karabiber, aldığı kadar un. pardon yanlış geldik.
t: küfürsüz ortamda küfür etkisi yaratabilecek terimler.

arada kalanlar, alçalanlar, yükselenler, şeytanlar ve türevleri... filmin çok farklı bir atmosferi var.
konu olarak özel bir görü yeteneğine sahip birinin yaşadığı mücadeleyi anlatan fantastik bir filmdir.

türkiye'deki siyasal islamı siyasetle buluşturan bir siyaset adamı ve aynı zamanda bilim adamıydı.

kapı önüne kirli çocuk bezi bırakılması.iki adım yürü de çöpe at.kapıcı zaten yok. pislik seni.

kırıldım
keşke sinirlenseydim sana
o zaman yumşardım
kırılınca ne olur bilir misin?
bardağı kır, vazoyu kır
bir de onlara kırdığın şekliyle su içmeye çalış ya da çiçek koy yeniden
içilir mi su kırık bardaktan
içme sen
ağzın yaralanır
koyma çiçekleri zaten öleceklerdi
daha hızlı ölecekler
şimdi onlardan özür dile bakalım
diledin mi? diledin.
bardaktan eskisi gibi su içtin mi?
vazoda çiçekler nasıl daha mı iyiler?
neden kırdın? bir hiddetle kırdın.
hiddetten ne kaldı geriye düşün?
baktın bardak kırıldı, özür diledin
bardak kırıldı bir kere
vazo kırıldı
artık onların parçaları elinde
yeni eserin, kırık parçalar...
kıyamıyorsun çöpe atmaya
ama bir gün kıyıp atacaksın
kırarak buna hazırladın zaten
amann dersin bir gün
yenisini alırım
atarsın, kırarsın
sonra bakmışsın yenisi de güzel ama eskiler aklında.
yanında yeniler, aklında eskiler...
üzülürsün ve her şey gibi o da geçer.

alfabenin kırılmamış kilidi
göğü sağsam
kiri damlıyor sözcüklerin

aynı ağızdan tükürülmüş
bulutların içinde
lanet bir cehennem

soyunup düş ırmaklarına
öpsem alnından
söz eskiyor önce

güvercinlerin tünediği
pencere önü boynum
uzak kimine göre
yabancı ve sessiz

deniz de içer kendini fakat
dem’inde değilim sesin

henüz
öl
me
di
m


yedinci dem şiiridir.

bu tiplerden binlerce var bu ülkede. beyinsiz oldukları şu götürmez ayrı ama bir iç savaş çıksa da sualsiz sorgusuz kelle alsak hayallerindeler. iç savaş nedir, darbe nedir, nelere mal olur, at izi it izine karışır mı zaten düşünemezler, zira beyin yok. sonumuz hayır olsun he diyelim.

çok tatlı bir nezaket kuralıdır. bana sıra veren çok oldu çünkü.

anne kokusudur.

benim gibi pek şiir bilmeyen, sevmeyen bir insanı bile 2 gündür şiirleriyle duvardan duvara çarpabilen şairdir kendisi.
(bkz: göğe bakalım)
(bkz: göğe bakma durağı)

komediyle romantizmin birbiri içine girdiği izlemekten çook keyif aldığım bir film.
hikayesinde yolda duran bir inekten dolayı yapılan kaza sonucu temporal bölgesinden hasarlanan lucy kısa süreli hafıza kaybından dolayı her gün dün yaşananları hatırlanmayarak tekrar yaşıyor.



şans eseri karşılaşıp aşık olan henry roth isimli karakter ise her gün onunla vakit geçirmek için türlü türlü uğraşlar sonucu hayatının bir parçası oluyor.


duygulandıran an ise oldu.

ne kadar gülümsetici, aynı zamanda ara ara kahkaha attıran bir film olmuş.
izlediğim için çok mutluyum, siz de izleyin mutlu olun.

kendi içimde halledemedigim varoluşsal problemlerim var ve kendi içime kapanıp kaldım. sürekli mutlu gozuktugum için sen hiç üzülmesin diye soranlar da olur. ah bi bilseniz bu kafada neler var. ( psikologdan öte bence benim psikiyatriste ihtiyacım var)

öğrenci yurdunda kalmak sosyal hayatta kisiye cok şey kazandirir.
- bambaska kültürlerde yetişmiş insanlarla anlaşabilme yeteneği
-her türlü gürültü ve ışıkta uyuyabilme yeteneği
- evde yememek icin direndiginiz her yemegi aç kalmamak adına yemeyi ve hatta zamanla sevmeyi
- kendi sorumluluklarınızı yaşıtlarıza kıyasla daha erken almayı öğrenirsiniz.