trabzon of'ta üç kızını öldüren baba
trabzon of'ta 11,7 ve 4 yaşlarındaki 3 kızını silahla öldüren emre g. kendisini ihbar etmiş.
masumlara kıyacağına kendini imha etseydi keşke.
buradan
masumlara kıyacağına kendini imha etseydi keşke.
buradan
devamını gör...
bir dergiye yazı yollamış yazarlar veri tabanı
ilk olarak üniversite son sınıftayken bir dergiye yazımı göndermiştim. haftalık yayınlanan bir dergiydi. dergi çıktığı gün elime aldığımda kendi adımı ve yazımı dergide görünce şok yaşadım çünkü bana yayınlanıp yayınlanmayacağına dair hiçbir bilgi vermemişlerdi, tamamen sürpriz oldu. sonraki yıllarda kendi yazılarımı değil, tercüme ettiğim makaleleri dergilere yollamaya başladım. tercümelerimi çok beğendiler, editör benimle iletişime geçip bana belli bir konu verdi, o konuda yazı yazmamı istedi. ilk başlarda çok zorlandım ama yazdığımda "siz boşuna dert ediyorsunuz, gayet iyi yazıyorsunuz, her ay istediğiniz konuda yazıp gönderin" dedi. sonraki aylarda kendi istediğim konularda yazılar yazmaya başladım. iki sene boyunca bir dergide yazdım. iletişime geçtiğim başka iki dergide de farklı farklı yazılarım yayınlandı. hepsi de matbu olarak yayınlanan ve belli kitlelere hitap eden dergilerdi. şimdi de mesleğimde elde ettiğim deneyimlerimi yazmam istendi, iki ayrı öykü halinde yazdım. yakın zamanda çıkacak bir kitapta öyküler yayınlanacak, çok heyecanlıyım. artık bundan sonraki hedefim, kendi kitabımı çıkartmak...
devamını gör...
ev bakımı
çivi çakmak
babam sen bozarsın, hayatta ödünç veremem matkabımı dediğinden dolayı eski usul çekiç ile duvara giriştim. öncesinde bi’ kibar yaklaştım tabi yanlış anlaşılmasın.
* * * *
duvara raf monte edeceğim. rafın plastiğini açtım, içine konulmuş iki adet çivi yeterli gelmedi gözüme ve zulamdan 8 tane falan daha çivi getirdim. çekiç yanımdaki masada. simetrik olsun diye bitane çivi ile x’ler çizdim duvara. buraya kadar her şey ok. monte edeceğim demiri aldım ve x’lerin üzerinde dirseğimle tuttum. bir elimde çivi diğerinde çekiç x’in birini doldurmaya çalışıyorum. yamuldu, yumuldu, duvarda haddinden büyük delik oluştu. allah kahretmesin öyle çiviyi. pis dandik. benim suçum yok bak. ben yapacağımı yapıyorum. ellerim, kollarım hatta dirseğim bile işin içinde. daha n’apim?
neyse o x’i saldım başkasına geçtim. oda yamuk gitmeye başladı. baş parmağımla çiviyi destekliyorum ama bana mısın demeden saçma sapan bir boyutta delik açılıyor. kibarlığımın bittiği yere geldik.
sen misin yamulan? daha hızlı, şiddetli ama simetrik vuruşlarla çiviyi dövüyorum. olan bana oluyor. baş parmağımı da arada kaynatıp, bi’ kaç darbe indirdim. başka x’lere geçtim. başkalarının avuç içleri öpülürken, benimkilerde balon oluştu, patladı. şimdide yanıyor. pes ettim. yarın iş çıkışı matkap almaya gidiyorum. siz de direnmeyin kardeşlerim. bir matkap satın alın, bir de su metresi ve keyfinize bakın. zira ben çivi çakarken, özene bezene yaptığım badanayı da mahfettim. işte sonuç;

edit: çaktığım çivi değil vidaymış ve vida çakılmayan, monte edilen bir şeymiş. aradaki farkı fark etmemi sağlayanım, canım sistam miko’ya teşekkürlerimi sunarım.
babam sen bozarsın, hayatta ödünç veremem matkabımı dediğinden dolayı eski usul çekiç ile duvara giriştim. öncesinde bi’ kibar yaklaştım tabi yanlış anlaşılmasın.
* * * *
duvara raf monte edeceğim. rafın plastiğini açtım, içine konulmuş iki adet çivi yeterli gelmedi gözüme ve zulamdan 8 tane falan daha çivi getirdim. çekiç yanımdaki masada. simetrik olsun diye bitane çivi ile x’ler çizdim duvara. buraya kadar her şey ok. monte edeceğim demiri aldım ve x’lerin üzerinde dirseğimle tuttum. bir elimde çivi diğerinde çekiç x’in birini doldurmaya çalışıyorum. yamuldu, yumuldu, duvarda haddinden büyük delik oluştu. allah kahretmesin öyle çiviyi. pis dandik. benim suçum yok bak. ben yapacağımı yapıyorum. ellerim, kollarım hatta dirseğim bile işin içinde. daha n’apim?
neyse o x’i saldım başkasına geçtim. oda yamuk gitmeye başladı. baş parmağımla çiviyi destekliyorum ama bana mısın demeden saçma sapan bir boyutta delik açılıyor. kibarlığımın bittiği yere geldik.
sen misin yamulan? daha hızlı, şiddetli ama simetrik vuruşlarla çiviyi dövüyorum. olan bana oluyor. baş parmağımı da arada kaynatıp, bi’ kaç darbe indirdim. başka x’lere geçtim. başkalarının avuç içleri öpülürken, benimkilerde balon oluştu, patladı. şimdide yanıyor. pes ettim. yarın iş çıkışı matkap almaya gidiyorum. siz de direnmeyin kardeşlerim. bir matkap satın alın, bir de su metresi ve keyfinize bakın. zira ben çivi çakarken, özene bezene yaptığım badanayı da mahfettim. işte sonuç;

edit: çaktığım çivi değil vidaymış ve vida çakılmayan, monte edilen bir şeymiş. aradaki farkı fark etmemi sağlayanım, canım sistam miko’ya teşekkürlerimi sunarım.
devamını gör...
hayatta en çok değer verilmesi gereken kişi
cevabı 'kendine' olan soru. sonrasında anne ve babaya. gerisi fasa fiso. kendinize ne kadar değer verirseniz o kadar değer görürsünüz. unutmayın siz varsanız bu hayat var yoksanız yok.
devamını gör...
cem karaca
tanımlanamayacak kadar büyük sanatçıdır.
devamını gör...
uzun süre giyilmemiş giysinin cebinde para bulmak
hiç deneyinlemediğim bir durum. çok mu düzenliyim, çok mu fakir ruhlu emin değilim.
ama bir tık daha beni mutlu edenini yaşadım. üniversitede okurken ayın son günü hiç param kalmamış. atmleri dolaşıyorum belki bir hesaptan 5 tl falan bulurum diye. birden çok kullanmadığım bir bankayı da kontrol edeyim dedim. 50 tl vardı hesapta. o an ben dünyanın en mutlu insanıyım. o para da nereden geldi hiç fikrim yok. ilahi bir güç?..
ama bir tık daha beni mutlu edenini yaşadım. üniversitede okurken ayın son günü hiç param kalmamış. atmleri dolaşıyorum belki bir hesaptan 5 tl falan bulurum diye. birden çok kullanmadığım bir bankayı da kontrol edeyim dedim. 50 tl vardı hesapta. o an ben dünyanın en mutlu insanıyım. o para da nereden geldi hiç fikrim yok. ilahi bir güç?..
devamını gör...
sözlük kapanırsa yazarlar ne yapacak sorunu
köyüme döner, küçük bir evde tavuklarım ve ben baş başa bir hayat yaşarız.
devamını gör...
antalya
dünyada en çok antik kente sahip olan şehirdir. google maps'i açıp antalya'nın üstünde arama yerine antik kent yazarsanız siz de görebilirsiniz. tarihin her döneminde topraklarının verimli olması nedeniyle her bölgesi çok önemli bir şehirdi. antalya'da karadeniz çayı hariç türkiye'de olup yetişmeyen tek bir meyve veya sebze yoktur. tarımın ve turizmin başkentidir. yemek olarak tahinli tatlıları, köfte piyazı ve yanıksı dondurması meşhurdur. genelde yerlileri tarih boyunca sebze yemekleri tükettiği için geniş bir yemek kültürü oluşmamıştır. bunun nedenlerinden birisi de geniş bir yemek kültürü oluşması için bir çok kültürün harmanlanmasının gerekmesindendir. örneğin gaziantep, mardin gibi geniş bir yemek kültürüne sahip olan şehirlerde bir çok kültürden insan yaşar. örneğin doğu kültüründen, farslardan baharatlar gelmesi gibi. antalya'nın yerlileri ise yörüklerdir. bir kısmı hayvancılıkla uğraşır. mevsimlik göç ederler. şuan bunlar çok az kalmıştır zaten. bir kısmıysa tarih boyunca sadece tarımla ilgilenmiştir. çiğ köfte veya adana kebap diye bir şey bulmanın akıllarından bile geçmemesi gayet normaldir. genelde bu tarz yemekler ya kültür alışverişleriyle, bazen yokluk döneminde ya da zenginlik döneminde veya örneğin bir yemek bozulmasın diye onu baharatlarla ve tuzla korumaya çalışırken gibi nedenlerle çıkar. antalyalı köylüler ise sadece ineğini sağar, tarlasından sebzesini toplar, tavuklarına bakar. yani günlük yaşamını devam ettirir.
sıcak olmasından başka kimsenin kötü bir yorumda bulunamayacağı şehirdir. ama zaten doğudaki şehirler antalya'dan daha sıcaktır. antalya'nın kötü noktası nemdir. yazları alıştıktan sonra biraz daha katlanması kolay olsa da yine de gerçekten çok zordur. zaten tüm antalyalılar yazları antalyanın doğa harikası yaylalarına göç ederler.
sıcak olmasından başka kimsenin kötü bir yorumda bulunamayacağı şehirdir. ama zaten doğudaki şehirler antalya'dan daha sıcaktır. antalya'nın kötü noktası nemdir. yazları alıştıktan sonra biraz daha katlanması kolay olsa da yine de gerçekten çok zordur. zaten tüm antalyalılar yazları antalyanın doğa harikası yaylalarına göç ederler.
devamını gör...
dünyanın en değerli şeyi
zaman.
devamını gör...
çılgın bediş
keşke defalarca kez kanallarda dönse ve televizyonun karşısına geçip saatlerce izlesek dedirtenlerden bilmek için döneminde yaşamış olmaya gerek olmayan efsaneleşmiş dizi.
devamını gör...
ak gezenler
aa bizim ülkemizde de var bunlardan. *
devamını gör...
yazarların yazdığı hikayeler
gözlerimizi kapatıp giderek artan kayboluşumuzun kokusunu içimize çektik.
kahramanlarımız yoktu artık, düşmanlar tükenmişti. görünmeyen problemlerle, görünmeyen yöntemlerle, görünmez bir mücadele içerisindeydik. zaferlerin ve yenilgilerin haberleriyle oyalanıyorduk.
hayat küçük bir dokunuşla idare edilebilecek kadar kolaylaşmıştı, kabul et/ vazgeç. yavaş yavaş eriyorduk. sosyal becerilerimiz azalıyor, sıcakkanlılığımızı yitiriyorduk. her şeye sahiptik, yüz yıl öncesinin cennetini bir odaya sığdırabilecek kadar küçülmüştük. kendi kendimizi büyük bir zevkle tüketiyorduk. gelecek nesillerin akıbeti veya geçmiş nesillerin emekleri umrumuzda değildi.
çöküş yıllarında dünya bu şekildeydi. zirveyi gördük ve ordan aşağıya büyük bir hızla yuvarlanıyorduk. insanlar bu hızlı gidişatın yönünü daha ileriye ve daha yükseğe olan arzuları nedeniyle fark edemediler. hakikatler kayboluyor, gerçekler anlamsızlaşıyor, doğru ve yanlışlar paramparça ediliyordu. yasalar, arzuların boyunduruğuna terk edildi.
karanlık güç herkesi ele geçirmişti. özgürlük diye savunulan her şey büyük bir kaosun davetkar birer hilesiydi. insanlığın büyük bir kısmı bu tuzağa düştü ve seçimini özgürlüklerden yana yaptı. geriye kalan bir avuç insan ise asla özgürlükleri kabullenmedi ve bundaki gizli tehlikeyi görünce uzaklaştı. bu azınlığın inandığı şey düzendi. düzeni sağlayan yasaların, insanlığın vahşi yönünü dizginleyecek ve onu dengede tutacak yegane güç olduğunu biliyorlardı.
zamanla düzenden yana olanlar, sayıca çok azaldıkları için varlıklarını sürdürebilmek adına kendilerini gizlemeyi seçtiler. kaosun çekimine kapılanlar arasında hiç bir yasa kalmamıştı, aralarındaki ilişkiyi düzenleyen tek şey kişilikleri hakkında yapılan puanlamalar ve yorumlardı. herkes pozitif değerlerde olmak için rekabet halindeydi. bunu nasıl sağlayacağınız konusunda hiç bir yasa yoktu. negatif değerlere düşenler ise özgürlüklerini kaybedip kısıtlanıyordu.
düzenden yana olanlar sonunda birleşip göç etmeye karar verdiler. kaosun içinde artık insanların hükmettiği bir düzen yoktu. yasalardan arındırılıp arzularla idare edilen bu mekanizmanın bütün bileşenleri kısa bir süre sonra çürüyüp bir felaketle yıkılacaktı.
göç kaçınılmazdı...
kahramanlarımız yoktu artık, düşmanlar tükenmişti. görünmeyen problemlerle, görünmeyen yöntemlerle, görünmez bir mücadele içerisindeydik. zaferlerin ve yenilgilerin haberleriyle oyalanıyorduk.
hayat küçük bir dokunuşla idare edilebilecek kadar kolaylaşmıştı, kabul et/ vazgeç. yavaş yavaş eriyorduk. sosyal becerilerimiz azalıyor, sıcakkanlılığımızı yitiriyorduk. her şeye sahiptik, yüz yıl öncesinin cennetini bir odaya sığdırabilecek kadar küçülmüştük. kendi kendimizi büyük bir zevkle tüketiyorduk. gelecek nesillerin akıbeti veya geçmiş nesillerin emekleri umrumuzda değildi.
çöküş yıllarında dünya bu şekildeydi. zirveyi gördük ve ordan aşağıya büyük bir hızla yuvarlanıyorduk. insanlar bu hızlı gidişatın yönünü daha ileriye ve daha yükseğe olan arzuları nedeniyle fark edemediler. hakikatler kayboluyor, gerçekler anlamsızlaşıyor, doğru ve yanlışlar paramparça ediliyordu. yasalar, arzuların boyunduruğuna terk edildi.
karanlık güç herkesi ele geçirmişti. özgürlük diye savunulan her şey büyük bir kaosun davetkar birer hilesiydi. insanlığın büyük bir kısmı bu tuzağa düştü ve seçimini özgürlüklerden yana yaptı. geriye kalan bir avuç insan ise asla özgürlükleri kabullenmedi ve bundaki gizli tehlikeyi görünce uzaklaştı. bu azınlığın inandığı şey düzendi. düzeni sağlayan yasaların, insanlığın vahşi yönünü dizginleyecek ve onu dengede tutacak yegane güç olduğunu biliyorlardı.
zamanla düzenden yana olanlar, sayıca çok azaldıkları için varlıklarını sürdürebilmek adına kendilerini gizlemeyi seçtiler. kaosun çekimine kapılanlar arasında hiç bir yasa kalmamıştı, aralarındaki ilişkiyi düzenleyen tek şey kişilikleri hakkında yapılan puanlamalar ve yorumlardı. herkes pozitif değerlerde olmak için rekabet halindeydi. bunu nasıl sağlayacağınız konusunda hiç bir yasa yoktu. negatif değerlere düşenler ise özgürlüklerini kaybedip kısıtlanıyordu.
düzenden yana olanlar sonunda birleşip göç etmeye karar verdiler. kaosun içinde artık insanların hükmettiği bir düzen yoktu. yasalardan arındırılıp arzularla idare edilen bu mekanizmanın bütün bileşenleri kısa bir süre sonra çürüyüp bir felaketle yıkılacaktı.
göç kaçınılmazdı...
devamını gör...
cnbc-e
eski türkiye'nin en akılda kalan sembollerinden, netflix ve türevlerinin atası, türk halkına yabancı dizi izleme kültürünü kazandıran eski tv kanalı.
devamını gör...
anne
benim, annemden görmediklerimi çocuklarıma verdirten, muhtemelen benim içinde farklı yetersizlikler barındıran, içini alabildiğine doldursan bile,
bir yanı eksik kalabilecek olan yavrusu olan kadın sıfatı.
bir yanı eksik kalabilecek olan yavrusu olan kadın sıfatı.
devamını gör...
ezberlenen en saçma şey
"avradın gözəl isə nə işin var toy evində toy sənin evində gir oyna çıx oyna, avradın çirkin isə nə işin var ölü evində ölü sənin evində gir ağla çıx ağla."
şunu silersem hafızama 4 mb daha kazandırırım diye düşünüyorum.*
şunu silersem hafızama 4 mb daha kazandırırım diye düşünüyorum.*
devamını gör...
kahve
içmesini de yapmasını da çok sevdiğim, ilk hali çekirdek biçiminde olan daha sonra çeşitli biçimlerde öğütülerek ve kavrularak toz haline veya başka kıvamlara getirilen, içeceği ile meşhur olan bitkidir.
benim en çok sevdiğim kahve çeşidi türk kahvesi ve filtre kahvedir.
daha önceki türk kahvesi tanımımda yazmıştım ama yine de yazmak istiyorum tekrardan: türk kahvesi yapılış tarzından dolayı "türk kahvesi" adını almıştır, türkiye'de yetiştiğinden dolayı değil.
dünyada sıcak ülkelerin bazılarında yetişen, yetiştirilmesi hiç de kolay olmayan bir bitkidir kahve.
hatta kahvenin ekiminde, toplanmasında çalışan insanların çoğu köle gibi çalıştırılırlar. kahvenin ekiminde, toplanmasında görev alan birçok insan kahvenin tadını bile bilmez...
etiyopya, ekvador, brezilya, kenya gibi ülkeler dünyada başlıca kahve yetiştirilen ülkelerdir.
türk kahvesinin hangi çekirdekten yapıldığını bilmiyorum, belki de farklı farklı çekirdekler kullanılıyordur...
filtre kahve için konuşmam gerekirse şu ana kadar etiyopya filtre kahve, brezilya filtre kahve ve kolombiya filtre kahve içtim.
bu üçünden en sevdiğim ise brezilya filtre kahvesi oldu.
türk kahvesi olarak ise yine birkaç alternatif denedim ama en sevdiğim artuk bey'in türk kahvesi oldu.
tabii ki her yiyecek ve içecek gibi kahve de damak tadına göre seçilmeli.
ben o kahveyi severim başkası başka bir kahveyi sever, mühim olan kendi damak tadımıza uygun olanı bulmak.
benim en çok sevdiğim kahve çeşidi türk kahvesi ve filtre kahvedir.
daha önceki türk kahvesi tanımımda yazmıştım ama yine de yazmak istiyorum tekrardan: türk kahvesi yapılış tarzından dolayı "türk kahvesi" adını almıştır, türkiye'de yetiştiğinden dolayı değil.
dünyada sıcak ülkelerin bazılarında yetişen, yetiştirilmesi hiç de kolay olmayan bir bitkidir kahve.
hatta kahvenin ekiminde, toplanmasında çalışan insanların çoğu köle gibi çalıştırılırlar. kahvenin ekiminde, toplanmasında görev alan birçok insan kahvenin tadını bile bilmez...
etiyopya, ekvador, brezilya, kenya gibi ülkeler dünyada başlıca kahve yetiştirilen ülkelerdir.
türk kahvesinin hangi çekirdekten yapıldığını bilmiyorum, belki de farklı farklı çekirdekler kullanılıyordur...
filtre kahve için konuşmam gerekirse şu ana kadar etiyopya filtre kahve, brezilya filtre kahve ve kolombiya filtre kahve içtim.
bu üçünden en sevdiğim ise brezilya filtre kahvesi oldu.
türk kahvesi olarak ise yine birkaç alternatif denedim ama en sevdiğim artuk bey'in türk kahvesi oldu.
tabii ki her yiyecek ve içecek gibi kahve de damak tadına göre seçilmeli.
ben o kahveyi severim başkası başka bir kahveyi sever, mühim olan kendi damak tadımıza uygun olanı bulmak.
devamını gör...

